Decyzja Wojewody z dnia 9 stycznia 2013 r. naruszała rażąco prawo, gdyż na dzień 1 września 2005 r. Politechnice Warszawskiej nie przysługiwało użytkowanie wieczyste spornej nieruchomości, co skutkowało utrzymaniem w mocy stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja organów administracyjnych odnośnie do limitowania zasiłku celowego była prawidłowa i zgodna z obowiązującymi przepisami, biorąc pod uwagę ograniczone środki finansowe pomocy społecznej.

W sporze o przyznanie zasiłku okresowego Naczelny Sąd Administracyjny uznał za dopuszczalne limitowanie świadczeń ze względu na ograniczone środki finansowe organów pomocy społecznej i dynamicznie zmieniającą się liczbę wnioskodawców, potwierdzając prawidłowość dotychczasowych decyzji administracyjnych.

Odmowa przyznania zasiłku celowego na ubezpieczenie mieszkania, uznana za niestanowiącą niezbędnej potrzeby bytowej, jest zgodna z prawem. Organy pomocy społecznej działają w granicach uznania administracyjnego, kontrolowane przez sądy tylko jeśli dochodzi do naruszenia przepisów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja administracyjna ograniczająca wysokość świadczenia pieniężnego na zakup posiłku z uwagi na możliwości budżetowe organu pomocy społecznej jest zgodna z prawem, a brak wskazania naruszeń kluczowych norm prawnych skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego niezbędne jest istnienie przyczynowo-skutkowego związku pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną; brak takiego związku wyklucza świadczenie.

Brak związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy zaprzestaniem aktywności zawodowej a sprawowaną opieką nad osobą niepełnosprawną wyklucza możliwość przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r.

NSA podtrzymał stanowisko sądu I instancji o braku podstaw do uznania zaistnienia niezgodności z Prawem wodnym wpływających negatywnie na sąsiednie grunty, uzasadniając prawidłowość postępowania dowodowego i opinii biegłego.

Zgłoszenie zmiany w instalacji winno być poparte sprawozdaniem z pomiarów, niezależnie od charakteru zmiany, celem weryfikacji wpływu na środowisko. Brak takiego sprawozdania uzasadnia pozostawienie zgłoszenia bez rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie jest uzależnione od niezdolności rodzeństwa do partycypacji w opiece, a wymaganie takiej przesłanki narusza przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych i zasady praworządności.

Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają charakter wiążący dla organów podatkowych przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości; skutki prawne wynikające ze zmiany tych danych powstają dopiero od momentu ich ujawnienia w ewidencji, niezależnie od wcześniejszych zmian faktycznego sposobu użytkowania nieruchomości.

W postępowaniu o wznowienie nie występuje przesłanka pozbawienia strony możliwości działania, gdy jest ona reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, a brak działań wynika z decyzji strony. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Organ odwoławczy, dostrzegając zasadnicze braki w operacie szacunkowym, uprawniony był do zastosowania art. 138 § 2 kpa i uchylenia decyzji I instancji, kierując sprawę do ponownego rozpatrzenia, bowiem korekcja operatu wykraczała poza granice postępowania uzupełniającego.

Dla stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa nie jest konieczna ocena jej skutków społecznych lub gospodarczych; wystarczające jest stwierdzenie oczywistej sprzeczności z obowiązującym przepisem prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w Szczecinie, stwierdzając że decyzje nieostateczne, mimo braku trwałości, wywołują skutki prawne, które organ musi uwzględniać, z uwagi na domniemanie ich mocy obowiązującej. Organ odwoławczy działał zgodnie z prawem, respektując obowiązki wynikające z doręczonej decyzji.

Formalne potwierdzenie ustania zarządu leśnego nad nieruchomością, która zmieniła swój charakter, następuje w formie decyzji administracyjnej, a podstawę prawną do jej wydania stanowi art. 46 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023r., poz. 344).

Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu jest niezasadna, a decyzje administracyjne uchylone przez WSA słusznie. Art. 65 ust. 2 u.p.z.p. ma charakter ochronny i wyłącza możliwość wygaszenia decyzji o warunkach zabudowy w kontekście ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach może być wydana wyłącznie po stwierdzeniu zgodności lokalizacji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Brak zgodności z planem nakłada obowiązek na organ administracyjny wydania decyzji odmownej.

Pojazd sprzedany z zamiarem pozbycia się przez poprzedniego właściciela stanowi odpad zgodnie z ustawą o odpadach, niezależnie od późniejszych możliwości jego naprawy.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy brak jest bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad osobą niepełnosprawną. Podjęcie aktywności zawodowej w krótkim okresie po złożeniu wniosku wyklucza istnienie tego związku.

Złożenie wniosku o pozwolenie wodnoprawne na urządzenie już wykonane stanowi przesłankę do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. Wynik postępowania legalizacyjnego nie wpływa na przedmiotowość postępowania o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego.

Organ podatkowy może opierać swoje rozstrzygnięcie na decyzjach wprowadzonych do obrotu prawnego przez doręczenie, nawet gdy są one nieostateczne, o ile nie zostały wyeliminowane z tego obrotu w przewidzianym trybie.

Stwierdza się, że decyzja Prezydenta Miasta S. wygaszająca wcześniejszą decyzję podatkową wydana na podstawie art. 258 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej jest sprzeczna z prawem. Wadliwa interpretacja prowadząca do jej wydania skutkuje rażącym naruszeniem prawa, wymagającym uchylenia tej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja o przyznaniu specjalnego zasiłku celowego w kwocie 300 zł na rzecz A.P. jest zgodna z przepisami ustawy o pomocy społecznej, a skarga kasacyjna jest bezzasadna, gdyż procedury dowodowe zostały dopełnione w zakresie koniecznym do rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z prawem.