Organ uzgadniający projekt decyzji o warunkach zabudowy nie może ograniczać analizy do całych działek ewidencyjnych, lecz powinien oceniać zgodność projektu z przepisami szczególnymi, w tym ochrony gruntów rolnych, zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wiata na opakowania, nie spełnia definicji budynku w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ponieważ jej przegrody, m.in. z siatki, nie stanowią trwałego i funkcjonalnego elementu wydzielającego obiekt z przestrzeni.

Obiekt złożony z elementów rozmontowalnych, jak panele siatki czy blacha falista, nie spełnia definicji budynku wynikającej z art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., jako iż nie stanowi trwałej przegrody budowlanej, co wyklucza jego kwalifikację jako budynku do celów opodatkowania.

Interpretacja indywidualna dotycząca opodatkowania zbiorników jako obiektów budowlanych została podtrzymana, a skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnienia wpływu zarzutów proceduralnych na wynik sprawy.

Określenie wysokości zysku spółki, a co za tym idzie, także kwoty wypłacalnej komplementariuszowi tytułem udziału w zysku spółki jest możliwe po zakończeniu roku obrotowego tej spółki. Dopiero wówczas znana jest podstawa opodatkowania do obliczenia przez płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Natomiast ze względu na brak możliwości określenia

Decyzja Starosty Polickiego rażąco naruszała art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego oraz m.p.z.p., powodując skutki niemożliwe do zaakceptowania, co uzasadniało jej stwierdzenie nieważności. Skarga kasacyjna była bezzasadna.

Nie stanowi istotnej zmiany instalacji zwiększenie ilości ścieków czy odpadów, jeśli są one zgodne z obecnym pozwoleniem zintegrowanym oraz nie zwiększają znacząco oddziaływania na środowisko, co wyklucza udział organizacji ekologicznych w postępowaniu.

Wobec braku uprzedniego wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, administracyjne postępowanie nieważnościowe nie podlega obowiązkowemu zawieszeniu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Dopiero późniejsze zarejestrowanie skarg sądowoadministracyjnych skutkuje potencjalnym zawieszeniem postępowania w sądzie.

Brak wykazania przez organy podatkowe świadomego udziału podatnika w transakcjach oszukańczych uniemożliwia uznanie jego odpowiedzialności; okoliczności takie jak szybkie zwroty VAT, stosowanie standardowych procedur handlowych czy korzystanie z podmiotów pośredniczących nie mogą same w sobie świadczyć o świadomej współudziałowości w karuzeli podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że w przypadku nieprzekazania żądanych informacji przez podmiot świadczący usługi medyczne, Rzecznik Praw Pacjenta jest uprawniony do nałożenia kary pieniężnej, zgodnie z art. 69 u.p.p., gdy żądane informacje dotyczą praktyk mogących naruszać zbiorowe prawa pacjentów.

Sąd potwierdził, iż budowa kotłowni na działce A.K. stanowiła samowolę budowlaną niedopuszczalną do legalizacji, co uzasadniało nakaz jej rozbiórki. Wykonanie pomieszczenia kotłowni nie było objęte zatwierdzonym projektem budowlanym, naruszając prawo budowlane.

Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając prawidłowość działań organów w zakresie odmowy udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, uznał, że to wnioskodawca winien wykazać istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego, a organy administracyjne nie muszą szczegółowo przedstawiać oczekiwań w tym zakresie.

Oddalenie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw; operat szacunkowy dla opłaty planistycznej jest zgodny z przepisami prawa materialnego i procesowego.

NSA oddala skargę kasacyjną w sprawie sygn. IV SA/Po 782/22, utrzymując w mocy postanowienia uchwały o planie zagospodarowania przestrzennego, uznając ich zgodność z prawem i konstytucyjnymi zasadami ochrony własności oraz stosowanie zasad proporcjonalności i ładu urbanistycznego.

NSA orzekł, iż prawidłowe określenie adresata decyzji nakazu rozbiórki wymaga uwzględnienia wszystkich współwłaścicieli nieruchomości, gdy status inwestora pozostaje niejednoznaczny w toku postępowania, co skutkuje uchyleniem decyzji skierowanych jedynie do jednego z współwłaścicieli.

Uchwała Rady Miasta Krakowa w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wybranych obszarów przyrodniczych została przyjęta zgodnie z przepisami, bez przekroczenia władztwa planistycznego, a skarga kasacyjna W.K. i J.K. nie jest usprawiedliwiona.

Uchwała i wejście w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uniemożliwiają kontynuację postępowania administracyjnego o ustalenie warunków zabudowy; decyzje o umorzeniu z powodu bezprzedmiotowości są właściwe.

Sprzedawca odpadów, w tym przypadków mułów węglowych, jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru BDO jako podmiot gospodarujący odpadami. Brak wpisu skutkuje administracyjną karą pieniężną. Muł węglowy kwalifikuje się jako "odpad", nawet jeśli wykazuje wartość opałową.

Prawo do jednorazowych odpisów amortyzacyjnych na podstawie art. 38k u.p.d.o.p. przysługuje również w przypadku wytworzenia środków trwałych w celu przeciwdziałania COVID-19, nie tylko przy ich nabyciu.

Gmina, realizując budowę drogi dojazdowej do oczyszczalni ścieków jako zadanie publicznoprawne, nie działa w charakterze podatnika VAT zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tej inwestycji.

Sąd oddalił kasację, uznając, że roboty były odbudową, wymagającą pozwolenia. Organy i sąd I instancji poprawnie ustaliły stan faktyczny i prawny.

Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie przysługuje podatnikowi. Faktury te muszą odzwierciedlać faktyczne zdarzenia gospodarcze.

W przypadku realizacji robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę, które są niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, organ nadzoru budowlanego uprawniony jest do wydania decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 stycznia 2024 r. jest dopuszczalne, jeśli wniosek o ustalenie niepełnosprawności złożono odpowiednio wcześnie, a wniosek o świadczenie w ciągu terminu określonego art. 24 ust. 2a u.ś.r.