W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, podatnik prowadzący działalność gospodarczą oraz statutową jest zobowiązany do stosowania zarówno prewspółczynnika zgodnie z art. 86 u.p.t.u., jak i ograniczenia do 50% określonego w art. 86a u.p.t.u.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalający skargę o wznowienie postępowania wskazuje, iż wyrok TSUE z 14 listopada 2024 r. nie wpływa na rozstrzygnięcie wcześniej wydanego wyroku sądu administracyjnego w zakresie zasad proporcjonalności odpowiedzialności solidarnej osób trzecich.

Do kategorii budynków w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. nie można kwalifikować obiektów oddzielonych jedynie siatką ogrodzeniową, która nie realizuje funkcji przegrody budowlanej wymaganej do uznania obiektu za wydzielony z przestrzeni.

Art. 6 pkt 1 u.p.t.u. stosuje się również, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa służy nabywcy do prowadzenia działalności gospodarczej innego rodzaju, przy zachowaniu przeznaczenia nabytego zespołu składników majątkowych; nie jest wymagana ścisła kontynuacja działalności zbywcy.

NSA uchyla wyrok WSA z dnia 21 stycznia 2022 r. i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez WSA, uznając, że wadliwe uzasadnienie wyroku uniemożliwiło instancyjną kontrolę, co jest przeszkodą dla prawomocnego rozstrzygnięcia.

Sąd błędnie zastosował przepisy Prawa budowlanego w postępowaniu nieważnościowym. Art. 37b p.b. wyklucza stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę po upływie 5 lat. Przepisy te mają zastosowanie do spraw wszczętych przed ich wejściem w życie.

Zryczałtowany podatek dochodowy od przychodu z udziału w zyskach może być pobrany wyłącznie od faktycznie osiągniętego przychodu z udziału w zysku, a nie od zaliczki na poczet tego zysku, którego wysokość nie jest jeszcze znana w trakcie roku obrotowego.

Przepis art. 409 k.c. w zakresie ustalenia momentu powstania powinności wzbogaconego liczenia się z obowiązkiem zwrotu nienależnego świadczenia wymaga uwzględnienia konkretnych okoliczności faktycznych sprawy i oceny przy pomocy należytej staranności wymaganej w stosunkach danego rodzaju. W przypadku świadczenia wypłacanego na podstawie prawomocnego wyroku sądowego, wobec którego toczy się postępowanie

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak formalnego tytułu prawnego uniemożliwia uznanie nieruchomości PKP za wyłączoną z komunalizacji, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy komunalizacyjnej z dnia 10 maja 1990 r.

Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu na uchylenie decyzji w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest bezzasadna z uwagi na niepełne skompletowanie materiału dowodowego i niewłaściwą wykładnię art. 28 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dokument "Texas Nonrepairable Vehicle Title" dostatecznie określa status pojazdu jako odpadu, co potwierdza prawidłowość odmowy uchylenia postanowienia GIOŚ przez sąd I instancji. Skarga kasacyjna nie dostarczyła istotnych nowych faktów czy dowodów, które mogłyby podważyć to rozstrzygnięcie.

Przedsięwzięcia lokowane na obszarach Natura 2000 wymagają oceny potencjalnego oddziaływania, jeśli mogą znacząco wpłynąć na środowisko; zasada ostrożności uzasadnia nakładanie obowiązków oceny oddziaływania inwestycji nawet przy obecności zabudowy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, orzekając, że pominięcie prawa strony do zapoznania się z pełnią akt sprawy i zgromadzonych materiałów, w tym kluczowej dokumentacji geotechnicznej, stanowiło istotną wadliwość proceduralną, wpływającą decydująco na wynik postępowania.

Decyzja o warunkach zabudowy winna uwzględniać ochronę zabytków ujętych w gminnej ewidencji. Obowiązek ten obejmuje wskazanie na zagrożenia oraz formułowanie zasad ochronnych już na etapie projektowania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty procesowe i materialnoprawne podniesione w skardze kasacyjnej wymykały się spod kontroli sądu z uwagi na brak ich związku z przedmiotem rozpoznawanej sprawy, uzasadniając tym samym oddalenie skargi.

Pozbawienie strony możliwości obrony jej praw w postępowaniu sądowym z powodu niedoręczenia istotnego pisma procesowego skutkuje nieważnością postępowania, co uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Decyzja Ministra Spraw Zagranicznych o odmowie udostępnienia informacji o środowisku, potwierdzona przez NSA, była zgodna z prawem, uzasadniona ochroną informacji niejawnych i brakiem wykazanego interesu publicznego.

Nieprawidłowość w zakresie formalnego opisu źródła przychodu w tytule wykonawczym, przy zgodności kwoty zobowiązania z deklaracją podatkową, nie uzasadnia umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a.

Za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji, zezwolenia czy zgłoszenia, wbrew przepisom u.g.h., podmiotowi urządzającemu przysługuje kara pieniężna zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., niezależnie od twierdzeń o logicznym charakterze gier.

Działania prowadzenia gospodarki odpadami niezgodnie z pozwoleniem zintegrowanym, mające charakter powtarzalny i znaczący, nie mogą być uznane jako znikome, wykluczając możliwość zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje rozstrzygnięcia instancji wcześniejszych o słuszności wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną M.Z., uznając prawidłowość kontroli legalności decyzji administracyjnych dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając uchybień istotnych dla wyniku sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nieusunięcie przez organy administracyjne wszystkich wątpliwości co do oceny dowodów i uzasadnienia decyzji, stanowiło naruszenie prawa procesowego uzasadniające uchylenie decyzji przez Sąd I instancji.

Decyzja o warunkach zabudowy, mająca charakter urbanistyczno-architektoniczny, nie musi na tym etapie obejmować szczegółowego rozstrzygnięcia w zakresie rozbiórki istniejących budynków czy źródła energii cieplnej, co należy do późniejszych etapów procesu inwestycyjnego, zgodnych z obowiązującymi przepisami administracyjnymi i materiałowymi.

Weryfikacja prawidłowości ustalenia warunków zabudowy musi uwzględniać poprawność oceny sąsiedztwa urbanistycznego, określanego zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., z uwzględnieniem wyników analizy i obowiązujących standardów dowodowych.