Skarga kasacyjna syndyka masy upadłościowej została oddalona; zarachowanie wpłaty na najstarsze zobowiązanie podatkowe za sierpień 2011 r. jest zgodne z prawem, pomimo zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach z 2022 r.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że podstawą decyzji odmownej była niemożność odstąpienia od wcześniejszych sądowych wytycznych w zakresie rewizji analizy urbanistycznej, co czyniło zarzuty niestosowania się do tych wytycznych bezpodstawne.
Udział w pracy na statku eksploatowanym w celach badawczych, niemającym charakteru transportu międzynarodowego, nie uprawnia do ulgi abolicyjnej, zgodnie z art. 27g u.p.d.o.f. oraz umową o unikaniu podwójnego opodatkowania z Singapurem.
Skarga kasacyjna dotycząca potwierdzenia obywatelstwa polskiego została oddalona przez NSA. Uznano, że ustalenia co do pełnienia funkcji publicznej przez ojca skarżącej były zgodne z obowiązującymi przepisami i zgromadzonym materiałem dowodowym.
Organ podatkowy uchyla błędnie zaskarżony wyrok, gdy nie wykazuje przesłanek uzasadniających przedłużenie terminu zwrotu VAT w całości, zwłaszcza gdy podstawą są wątki innych okresów podatkowych. Ważne uzasadnienie jest kluczowe.
Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT wymaga wykazania faktycznych przesłanek wątpliwości związanych z jego zasadnością. Wstrzymanie całkowite zwrotu, bez wyczerpującego uzasadnienia ważkości spornych wątpliwości, stanowi naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. NUS i DIAS uchyliły decyzję, nie stosując się do wymogów dokładnego uzasadnienia faktycznego.
Zabudowa na terenach objętych ochroną krajobrazową w parkach narodowych narusza zasady art. 8 ust. 2 u.o.p. i art. 15 u.o.p., ingerując w ustalony krajobraz i siedliska przyrodnicze. W związku z tym decyzje odmowne pozostają zgodne z prawem ochrony przyrody.
Dla przyznania płatności bezpośrednich do gruntów Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa uzasadniona jest konieczność posiadania przez rolnika tytułu prawnego do tych gruntów. Warunek ten jest zgodny z przepisami unijnymi i Konstytucją RP.
Skarga kasacyjna J.K. została oddalona z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw, gdyż inwestycja odpowiadała wymogom formalnym przepisów prawa budowlanego oraz była zgodna z ostatecznymi decyzjami o warunkach zabudowy i uwarunkowaniach środowiskowych.
Dopuszczalność przedłużenia terminu zwrotu VAT, jako odstępstwo od zasady ustawowej, wymaga należytego uzasadnienia. Organ musi wykazać istnienie istotnych wątpliwości w rozliczeniach podatnika. Brak właściwego uzasadnienia skutkuje uchyleniem decyzji organu podatkowego.
Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi opierać się na realnych, uprawdopodobnionych przesłankach i nie może stanowić mechanizmu opóźniającego bez zaplecza w postaci konkretnej, aktualnej dokumentacji weryfikacyjnej, wiążącej się z okresem objętym deklaracją podlegającą zwrotowi.
Przedłużenie terminu zwrotu VAT stanowi wyjątek od reguły wykonalności zwrotu w ustawowym terminie i musi być poparte konkretnymi przesłankami. W przypadku ich braku, uchylone zostaje zaskarżone postanowienie przedłużające.
Rekompensaty związane z kosztami uprawnień do emisji gazów cieplarnianych mogą być uznane za dotacje zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych, gdy spełniają cechy dotacji zgodnie z art. 126 u.f.p.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak przedłożenia przez cudzoziemca niezbędnych dowodów uzasadniających cel pobytu uniemożliwia udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, a organy administracyjne prawidłowo realizowały swoje obowiązki proceduralne.
Zgodnie z art. 124b u.g.n. udostępnienie nieruchomości dla celów remontowych urządzeń przesyłowych jest uzasadnione, jeśli nie zmienia parametrów technicznych, a urządzenia nie są częścią nieruchomości, lecz w posiadaniu przedsiębiorstwa.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że umorzenie z mocy prawa postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, w której upłynęło ponad 30 lat od jej doręczenia, jest zgodne z Kodeksem postępowania administracyjnego zmienionym ustawą z 2021 roku oraz z Konstytucją RP.
NSA orzekł, że dla podwyższenia odszkodowania o 5% na podstawie art. 18 ust. 1e pkt 1 specustawy drogowej wystarczające jest faktyczne korzystanie przez inwestora z nieruchomości bez przeszkód ze strony właściciela, co uznaje się za dorozumiane wydanie, nawet jeśli nie spełniono wymogu formalnego wydania w terminie 30 dni.
W przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego, osoba uprawniona może otrzymać tylko jedno z tych świadczeń. Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego jest niemożliwe, dopóki trwa uprawnienie do konkurencyjnego świadczenia.
Jeżeli od budowli, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach lokalnych, nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, to podstawę opodatkowania stanowi ich wartość rynkowa na dzień powstania obowiązku podatkowego, co dotyczy również spółek komandytowych i jawnych nieprowadzących ewidencji środków trwałych.
Dla stosowania 0% stawki VAT w transakcjach wewnątrzwspólnotowych niezbędna jest szczegółowa weryfikacja dokumentacji potwierdzającej wywóz towaru do unijnego kontrahenta. Sąd administracyjny zobowiązany jest do indywidualnej analizy każdej transakcji.
Art. 100d ust. 1 u.o.p. skutecznie zawiesza bieg terminów w sprawach zezwolenia na pobyt rezydenta. NSA uchyla wyrok WSA stwierdzający bezczynność, gdyż terminy są zawieszone do 30 czerwca 2024 r., a zarzuty skargi były przedwczesne.
Przepisy art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie mogą wstrzymywać biegu terminów załatwienia spraw po 30 czerwca 2024 r., co czyni art. 112a ust. 1 ustawy o cudzoziemcach nadrzędnym w zakresie terminów rozstrzygania. Organ administracyjny jest zobowiązany do stosowania terminów wynikających z prawa krajowego i unijnego.
Rozstrzyganie wniosku odszkodowawczego winno być poprzedzone zakończeniem postępowania dekretowego, co uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Cofnięcie wniosku o zwrot nie znosi przesłanki zawieszenia.
Przepisy art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy są zgodne z dyrektywą 2011/98/UE, a ich stosowanie nie stanowi bezczynności organu w rozpatrywaniu wniosków o pobyt czasowy, jeżeli cudzoziemiec nie usunął braków formalnych we wniosku.