Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczny jest ścisły związek przyczynowy między rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad osobą niepełnosprawną. Wymaga to wykazania, iż zakres opieki uniemożliwia podejmowanie pracy zarobkowej, nawet w niepełnym wymiarze czasu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie odnosi się do współczynnika ustalania ekwiwalentu. Ekwiwalent należy określić według ustawy z 2020 r., stosowanej wobec spraw wszczętych po 6 listopada 2018 r.
Sąd uznał, że skarga kasacyjna nie wykazała istotnych naruszeń przepisów postępowania, które mogłyby wpłynąć na zaskarżony wyrok, i potwierdził zasadność nałożenia opłaty podwyższonej za wydobycie kopaliny bez koncesji.
Kara pieniężna nałożona za każde niezależne naruszenie przepisów o transporcie drogowym opisana w różnych załącznikach do ustawy jest dopuszczalna, gdy te naruszenia nie stanowią jednego czynu w rozumieniu art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym.
Wykonywanie przewozu okazjonalnego pojazdem niespełniającym kryteriów konstrukcyjnych, w szczególności wynikających z art. 18 ustawy o transporcie drogowym, uzasadnia nałożenie kary, gdy przewóz osób zamawiany jest za pomocą aplikacji mobilnej. Utrzymanie decyzji administracyjnej przez sąd I i II instancji jest prawidłowe, nawet przy uznaniu, że aplikacja nie została szczegółowo wyjaśniona w decyzji
Decyzja organu administracyjnego o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym była prawidłowa i zgodna z prawem, a podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty procesowe nie mogły mieć istotnego wpływu na wynik sprawy.
Skarżący, wykazując interes prawny, mają przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej. Formalny wpis w księdze wieczystej nie wyklucza badania interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym.
Instytucja postępowania karnego skarbowego nie była wykorzystywana w sposób instrumentalny do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego; rzeczywiste czynności procesowe wskazują na brak nadużycia prawa przez organy podatkowe.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że instrumentalne wykorzystanie postępowania karnego skarbowego do wpływania na przedawnienie zobowiązania podatkowego, poprzez opóźnianie jego umorzenia, może naruszać zasady praworządności i zaufania do organów państwowych, co wymaga wyjaśnienia przez organ podatkowy.
Skarga kasacyjna dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego przez M.U. na podstawie transakcji obrotu solą drogową zostaje oddalona. Organy podatkowe działając na podstawie pełnego materiału dowodowego, słusznie odmówiły odliczenia podatku przez M.U.
Postępowanie karne skarbowe wszczęte przez organ podatkowy, które nie wykazuje cech instrumentalności, skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Takie działanie nie stanowi nadużycia prawa.
Złożenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania karnoskarbowego bez odpowiedniego powiadomienia pełnomocnika nie przerywa biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Instrumentalne wszczęcie takiego postępowania, bez faktycznych czynności dowodowych, nie skutkuje zawieszeniem terminu przedawnienia.
Czasowa rejestracja samochodu w celu jego wywozu poza granice kraju nie wyklucza możliwości uzyskania zwrotu podatku akcyzowego zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, gdyż nie oznacza rejestracji związanej z konsumpcją na terenie Polski.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, stwierdzając zgodność z przepisami prawa i procedurami środowiskowymi.
W sytuacji istnienia ostatecznej decyzji administracyjnej dotyczącej tej samej sprawy, wszczęcie nowego postępowania w tożsamej materii jest bezprzedmiotowe i powoduje konieczność umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie odmowy przyznania pomocy unijnej, uznając kwalifikację działalności jako rolniczą i potwierdzając ustalenia organu co do wielkości ekonomicznej gospodarstwa przekraczającej progi wsparcia.
Dla nałożenia kary pieniężnej za przewóz okazjonalny niezgłoszonym pojazdem nie jest wymagane, aby strona była przedsiębiorcą. Wykonywanie przewozu okazjonalnego pojazdem niespełniającym kryteriów konstrukcyjnych podlega sankcjom na gruncie ustawy o transporcie drogowym.
Działanie przewoźnika świadczącego okazjonalny przewóz osób aplikacją mobilną, pojazdem niespełniającym wymogów konstrukcyjnych, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. (NSA, wyrok z dnia 9 października 2025 r., sygn. akt II OSK [...])
Zawieszenie działalności gospodarczej nie eliminuje obowiązku podatkowego w zakresie nieruchomości związanych z tą działalnością, jeżeli istnieje możliwość ich przyszłego wykorzystania do działalności gospodarczej; operaty szacunkowe oraz procedury podpisywania decyzji nie naruszają prawa proceduralnego.
Gmina Z. ma pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących budowy kramów, gdyż są one wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, niezwiązaną z działaniami niepodlegającymi opodatkowaniu.
Jednostki organizacyjne gmin, które na dzień 31 grudnia 2016 r. nie prowadziły sprzedaży, nie istniały lub powstały po tej dacie, nie mają prawa do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kas rejestrujących, decyzja Dyrektora KIS była prawidłowa i zgodna z przepisami.
Usługi pośrednictwa oraz koordynacji scentralizowanych zakupów mogą być uznane za świadczenia o charakterze podobnym do wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p., co uzasadnia pobór zryczałtowanego podatku dochodowego przez płatnika.
Kary umowne za opóźnienia w przekazaniu budynków i zawarciu umów przeniesienia własności, inne niż te dot. wad towarów, mogą być kosztem uzyskania przychodów, jeśli spełniają warunki art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.
Dla odliczenia pełnych wydatków na pojazdy jako koszt uzyskania przychodów, podatnik musi obiektywnie wykluczyć ich użycie prywatne poprzez wewnętrzne regulacje i ewidencję, co w rozpoznanej sprawie zostało skutecznie dokonane przez spółkę.