Odwołanie ze stanowiska dyrektora instytucji kultury w trybie ustawy o działalności kulturalnej stanowi akt administracyjny podlegający kontroli sądów administracyjnych, a nie czysto czynność z zakresu prawa pracy.

NSA uchylił wyrok WSA, wskazując na nieadekwatne uzasadnienie i brak analizy zarządzenia Prezydenta m.st. Warszawy pod kątem zgodności z prawem, oraz odrzucił skargę kasacyjną Fundacji I. z racji braku legitymacji prawnej.

Podstawą opodatkowania samochodów osobowych przedseryjnych jest średnia wartość rynkowa pojazdów podobnych na rynku krajowym, pomniejszona o VAT i akcyzę, mimo nieistnienia identycznych pojazdów na rynku, co jest zgodne z art. 104 ust. 7 i 11 u.p.a.

Rażące naruszenie prawa w kontekście stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej wymaga bezsprzecznej kwalifikowanej wady prawnej, co nie jest spełnione w przypadku rozbieżności interpretacyjnych przepisów prawa.

Pomieszczenia garażowe stanowiące odrębną własność w budynkach mieszkalnych podlegają opodatkowaniu stawkami dla budynków pozostałych, a prawidłowe ustalenie powierzchni użytkowej z uwzględnieniem wysokości kondygnacji nie narusza zasad postępowania.

Garaż podziemny wyodrębniony jako odrębna nieruchomość podlega opodatkowaniu stawką podatkową przewidzianą dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą. Wysokość kondygnacji wpływa na ustalenie powierzchni użytkowej, co uzasadnia opodatkowanie zgodnie z przepisami u.p.o.l.

Oddalenie skargi kasacyjnej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawie ostateczności stosowania przepisów rozporządzeń wykonawczych wobec ustawowych ramach unijnej pomocy finansowej.

Brak uzasadnienia czynności administracyjnej w postępowaniu konkursowym na realizację zadania publicznego uzasadnia jej uchylenie z uwagi na istotne naruszenie zasady praworządności, w tym obowiązku uzasadnienia decyzji administracyjnych.

Decyzja o zobowiązaniu do zwrotu dofinansowania unijnego została podtrzymana, gdyż zmiany umowy miały charakter istotny, naruszając zasady konkurencyjności. Zarzuty proceduralne sądów nie znalazły potwierdzenia. Skarga kasacyjna jest oddalona.

Komisja Egzaminacyjna II stopnia, rozpoznając odwołanie od uchwały o wyniku egzaminu notarialnego, nie jest związana jedynie zarzutami z odwołania, lecz ma obowiązek ponownie ustalić ocenę pracy, uwzględniając wszystkie błędy istotne dla jej końcowej oceny.

NSA uchyla wyrok WSA i oddala skargę na decyzję GITD, potwierdzając, że organy prawidłowo ustaliły fakty przewozu i nałożyły karę administracyjną zgodnie z przepisami ustawy o transporcie drogowym. Protokół kontroli stanowił kluczowy dowód administracyjny.

NSA potwierdził, iż wszczęcie postępowania karnego przeciwko pracownikowi ochrony fizycznej uzasadnia jego wykreślenie z listy kwalifikowanych pracowników na podstawie art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia.

Na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenia ustawy o transporcie drogowym była zgodna z prawem, a postępowanie organów administracyjnych przebiegło zgodnie z wymaganymi standardami.

Zawieszenie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę nie wpływa na jego obowiązek podatkowy, jeśli jest właścicielem nieruchomości, które mogą być potencjalnie związane z działalnością gospodarczą, nawet jeśli w danym momencie nie są wykorzystywane do tejże działalności.

Precedensowy problem art. 92a ust. 10 u.t.d., dotyczący nałożenia jednokrotnej kary, ma zastosowanie wyłącznie przy tożsamości naruszeń opisanych w załącznikach nr 3 i 4. Odmienność naruszeń wyklucza zastosowanie tej normy.

Dla uznania za przewóz taksówkowy, pojazd musi być zgłoszony do właściwej licencji i spełniać kryteria dla taksówek. Niezgłoszenie pojazdu i brak wymaganych dokumentów stanowi odrębne naruszenia, podlegające karze. Przewóz pasażera, nie zgłaszającego się do posiadanej licencji, kwalifikuje się jako okazjonalny.

Na operatorach gospodarczych ciąży odpowiedzialność za przewożenie pasażerów zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym wymaganiami licencyjnymi dotyczącymi pojazdów i dokumentacji. Brak formalnego związku kierowcy z przewoźnikiem nie wyklucza odpowiedzialności przewoźnika za naruszenie przepisów prawa o transporcie drogowym.

Przewoźnik drogowy wykonujący przewozy okazjonalne zobowiązany jest do zgłoszenia wszelkich zmian w danych licencyjnych w terminie oraz spełnienia konstrukcyjnych wymogów przewozu określonych w ustawie o transporcie drogowym. Naruszenie tych obowiązków uzasadnia nałożenie kary pieniężnej przez organy transportowe.

Stwierdzono, iż brak orzeczeń lekarskich i psychologicznych kierowcy wykonującego przewóz nie wyklucza możliwości nałożenia niezależnych kar, jako że nie jest tożsame z innymi naruszeniami ustawy o transporcie drogowym. NSA oddalił skargę kasacyjną.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona jako bezzasadna, wobec przyjęcia, że przewóz okazjonalny został prawidłowo zakwalifikowany, a obowiązek zgłoszenia pojazdu do licencji nie został dopełniony.

Nieruchomości wyodrębnione jako lokale garażowe w budynkach mieszkalnych podlegają opodatkowaniu stawkami dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą; związanie z działalnością opiera się nie tylko na samym posiadaniu, ale także na możliwości użycia lokalu w działalności gospodarczej.

Skarga kasacyjna P.R. została oddalona, potwierdzając zasadność nałożenia sankcji podatkowych przez Naczelnika Małopolskiego UCS wobec nierzetelności ewidencji VAT-marża i nieudokumentowania transakcji gospodarczych zgodnie z art. 120 ustawy o VAT.

Funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego zwalnia się w terminie do 6 miesięcy od zgłoszenia, a organ ma prawo ustalenia daty w ramach tego terminu, kierując się interesem służby. Data wskazana przez funkcjonariusza nie wiąże organu.

Decyzja o naliczeniu opłat za zarząd może stanowić samoistny dowód istnienia prawa zarządu w postępowaniu uwłaszczeniowym, co uzasadnia stwierdzenie nabycia prawa użytkowania wieczystego z mocy prawa, jeżeli spełnia wymagania określone w § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r.