Gmina nie może być automatycznie uznawana za adresata nakazu zabezpieczenia budynku na podstawie art. 66 Pr.bud., gdy nieruchomość ma nieuregulowany stan prawny, a właściciel lub zarządca nie został ustalony.

Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie wymeldowania J.R. nakazuje uchylenie decyzji administracyjnej oraz ponowne rozpoznanie sprawy z dokładnym uwzględnieniem postępowania dowodowego, kierując się przepisami materialnymi i procesowymi prawa administracyjnego.

Instalacja urządzeń telekomunikacyjnych na obiektach budowlanych, zgodnie z art. 29 ust. 3 pkt 3 Pr.bud., nie zawsze wymaga pozwolenia na budowę; zakres robót wymaga szczegółowej analizy konkretnych działań pod kątem przepisów szczególnych.

Uznaje się, że kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia akcji, w przypadku przekształceń spółek, nie jest koszt historyczny związany z nabyciem udziałów w spółce pierwotnej, lecz wartość emisyjna akcji przekształconej spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wymeldowanie osoby z nieruchomości, z której faktycznie nie korzysta, jest zgodne z prawem, a zarzuty proceduralne wobec decyzji organów nie mają wpływu na ich prawidłowość.

Umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne wymaga wykazania wyjątkowych okoliczności. Brak wykazania przez dłużnika takich przesłanek i podanie nierzetelnych informacji finansowych uniemożliwia umorzenie długu.

Decyzja o wymeldowaniu A.D. z miejsca pobytu stałego, oparta na stwierdzeniu dobrowolnego opuszczenia lokalu i braku przymusu zewnętrznego, została prawidłowo utrzymana, służąc zachowaniu zgodności ewidencyjnej z rzeczywistymi okolicznościami zamieszkiwania.

W sytuacji niejednoznaczności przepisów, organy administracyjne nie mogą samodzielnie uznawać przepisów za niekonstytucyjne bez wyroku Trybunału Konstytucyjnego, a obowiązkiem sądu administracyjnego jest ich stosowanie, zachowując zasadę domniemania konstytucyjności prawa.

Wniesienie sprzeciwu wobec czynności kontrolnych wymaga faktycznego rozpoczęcia kontroli, tj. okazania legitymacji służbowych oraz upoważnienia, czego w niniejszej sprawie brakowało. Umorzenie postępowania wszczętego sprzeciwem bezprzedmiotowym jest zasadne.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości infrastruktury kolejowej, przewidziane w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l., nie stanowi selektywnej pomocy publicznej, wobec czego jest zgodne z art. 107 ust. 1 TFUE i może być stosowane bez notyfikacji do Komisji Europejskiej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie uznał za mające wpływ na wynik sprawy naruszenia prawa materialnego dotyczące sumowania kar pieniężnych i wadliwej ich kwalifikacji według prawa unijnego, co skutkowało uchyleniem jego wyroku.

Wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości zawierający żądanie jej zwrotu powinien pochodzić od wszystkich współwłaścicieli, a brak taki czyni nieuzasadnionym ustalenie nieważności decyzji odmownej, przy stwierdzeniu braku rażącego naruszenia prawa przez decyzję administracyjną.

W postępowaniu administracyjnym oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA z powodu braku usprawiedliwionych podstaw skutkuje podtrzymaniem decyzji organu administracyjnego oraz uznaniem za niezasadne zarzutów dotyczących błędów proceduralnych i materialnoprawnych w niższych instancjach.

Niewyczerpujące uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego, nieokreślające podstawy prawnej rozstrzygnięcia, może być podstawą do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Za nieruchomości związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. należy uznać te nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, które wchodzą w skład przedsiębiorstwa, są funkcjonalnie związane z jego działalnością albo mogą być potencjalnie wykorzystane dla realizacji tej działalności.

Art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej, w związku z art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, stanowi normatywną podstawę prawną dla gminy do ustalania opłat za odprowadzanie wód opadowych jako usługę komunalną o charakterze użyteczności publicznej.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 września 2025 r. oddala skargę kasacyjną M.G., podtrzymując stanowisko, iż egzekucja administracyjna była prawidłowa, a zarzut naruszenia procedur związanych z doręczeniem upomnienia okazał się bezzasadny.

Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając brak bezczynności organu w związku z opóźnionym doręczeniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, oddala skargę kasacyjną spółki, uznając, że nie doszło do naruszenia przepisów mających wpływ na wynik sprawy.

Brak przesłanek do uznania naruszenia przepisów przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz organy administracyjne w sprawie konserwacji rowu R-1 uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej. Organy administracyjne prawidłowo oceniły spełnienie obowiązków przez właściwe podmioty, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny.

Brak podniesienia zarzutu naruszenia art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej w skardze kasacyjnej, mimo wcześniejszych rozstrzygnięć organów, czyni skargę oczywiście bezzasadną, skutkując jej oddaleniem na podstawie art. 184 p.p.s.a.

W postępowaniu kasacyjnym od wyroku oddalającego odwołanie od decyzji odmawiającej prawa do renty socjalnej z powodu braku całkowitej niezdolności do pracy nie jest dopuszczalne kwestionowanie oceny dowodów i ustaleń faktycznych sądu drugiej instancji, który oparł się na opinii biegłego medycyny pracy sporządzonej bez badania osobistego po przeanalizowaniu dokumentacji i opinii innych biegłych, gdyż

Koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia akcji przekształconej spółki akcyjnej obejmują wartość bilansową majątku spółki poprzedniczki, niezależnie od historycznych kosztów nabycia udziałów.

Opodatkowanie zryczałtowanego podatku od ujawnionych dochodów za 2014 rok przez organy podatkowe było zgodne z przepisami prawa, a skarga kasacyjna została oddalona ze względu na prawidłowość oceny dowodów i zgodność postępowania z zasadą prawdy obiektywnej.

Przesłanka wznowienia z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. ma charakter wyjątkowy i wymaga łącznego spełnienia czterech warunków: istnienia nowych okoliczności faktycznych lub dowodów, ich „nowości” względem materiału sprawy, ich istnienia w dniu wydania decyzji oraz nieznajomości tych okoliczności lub dowodów przez organ wydający decyzję.