Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza zasadność nałożenia kary pieniężnej na O. T. F. I. S.A. za naruszenie art. 45a ust. 4a i art. 48 ust. 2a ustawy o funduszach inwestycyjnych, utrzymując, że zobowiązania Towarzystwa obejmowały rzetelny nadzór nad zarządzaniem funduszami i należytą staranność.

Decyzja Wojewody Śląskiego, oparta na ostatecznym postanowieniu Powiatowego Konserwatora Zabytków, odmówiła zatwierdzenia projektu budowlanego, co Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał jako zgodne z obowiązującym prawem ochrony zabytków oraz prawem procesowym.

Sprzeciw organu wobec zgłoszenia zamiaru usunięcia drzew jest uzasadniony, gdy drzewa rosną na terenie przeznaczonym na zieleń w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, pełniąc istotne funkcje przyrodnicze. Uzyskanie zgody na wcześniejsze wycinki nie warunkuje każdorazowej akceptacji kolejnych zgłoszeń.

Niepewność pomiarowa w wynikach z badan laboratoryjnych odprowadzanych ścieków, wykazywana przez podmiot przeprowadzający badania, powinna być uwzględniana na korzyść podmiotu odprowadzającego ścieki, gdy przepisy nakładają na niego sankcje finansowe.

Brak tytułu prawnego do zarządu nieruchomością przez PKP w dniu 27 maja 1990 r. stanowił podstawę uznania nieruchomości za mienie komunalizowane na rzecz gminy, zgodnie z ustawą z 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że negatywna ocena projektu przez Zarząd Województwa Świętokrzyskiego była prawidłowa i zgodna z przepisami, uwzględniając zasady rzetelności, przejrzystości i bezstronności w ocenie wniosków o dofinansowanie.

Ustanowienie obiektu w pasie drogowym po wejściu w życie ustawy o drogach publicznych wymaga uzyskania stosownego zezwolenia od zarządcy drogi, brak którego skutkuje nałożeniem kary pieniężnej.

Sprzeciw przedsiębiorcy, wniesiony po zakończeniu czynności kontrolnych, nie wstrzymuje ich biegu ani nie wywołuje skutków prawnych z art. 59 ust. 5 P.p. Skarga kasacyjna jest oddalona, gdyż sprzeciw wpłynął po zakończeniu kontroli, czyniąc postępowanie bezprzedmiotowym.

Skarga kasacyjna oddalona. Brak podstaw do umorzenia składek ZUS w oparciu o przesłanki całkowitej nieściągalności i sytuacji życiowej dłużnika, który nie przedłożył aktualnych dokumentów wykazujących niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb. ZUS prawidłowo zawiesił bieg przedawnienia należności.

Zagospodarowanie przestrzenne nadane uchwałą, zgodnie z uwarunkowaniami technicznymi i prawnymi, nie stanowi nadużycia władztwa planistycznego, o ile jest usankcjonowane istniejącymi ograniczeniami przestrzennymi oraz interesem publicznym.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zaniechanie czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym nie wpłynęło istotnie na rozstrzygnięcie, a interes publiczny wymagał szybkiego załatwienia sprawy.

Nie jest dopuszczalne wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji już zrealizowanej, chyba że wynika to z postępowania legalizacyjnego lub naprawczego. Wydanie takiej decyzji bez przesłanek prawnych stanowi rażące naruszenie przepisów.

Przymiot właściciela nieruchomości sąsiedniej do bycia stroną w postępowaniu o pozwolenie na budowę przysługuje jedynie wówczas, gdy planowana inwestycja ogranicza prawo do zagospodarowania tej nieruchomości, co musi wynikać z konkretnych unormowań prawnych i zostać faktycznie wykazane.

Skarga kasacyjna, która dotyczy decyzji administracyjnej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego, powinna ocenić, czy organ administracyjny właściwie zbadał zgodność projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w tym kwestie komunikacyjne i zapewniony dostęp do drogi publicznej.

Sąd odrzuca skargę kasacyjną, potwierdzając kwalifikację działań jako budowy nowego budynku inwentarskiego bez pozwolenia, zgodnie z art. 48 ust. 1 pkt 1 Pr.bud.; WSA dokonał prawidłowej kontroli legalności postanowienia WINB.

Gmina nie może być automatycznie uznawana za adresata nakazu zabezpieczenia budynku na podstawie art. 66 Pr.bud., gdy nieruchomość ma nieuregulowany stan prawny, a właściciel lub zarządca nie został ustalony.

Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie wymeldowania J.R. nakazuje uchylenie decyzji administracyjnej oraz ponowne rozpoznanie sprawy z dokładnym uwzględnieniem postępowania dowodowego, kierując się przepisami materialnymi i procesowymi prawa administracyjnego.

Instalacja urządzeń telekomunikacyjnych na obiektach budowlanych, zgodnie z art. 29 ust. 3 pkt 3 Pr.bud., nie zawsze wymaga pozwolenia na budowę; zakres robót wymaga szczegółowej analizy konkretnych działań pod kątem przepisów szczególnych.

Uznaje się, że kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia akcji, w przypadku przekształceń spółek, nie jest koszt historyczny związany z nabyciem udziałów w spółce pierwotnej, lecz wartość emisyjna akcji przekształconej spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził zasadność rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wykazał prawidłowość procedur i oznaczeń stosowanych przez organy administracji oraz wskazał na formalne deficyty skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna W.Ł. od orzeczenia w przedmiocie zarzutów egzekucyjnych została oddalona, jako że na dzień wydania zaskarżonych rozstrzygnięć obowiązek administracyjny był wymagalny i zgodny z przepisami, co potwierdziły dowody i ustalenia organów administracji.

Przedsięwzięcie polegające na eksploatacji zakładu do odzysku energii z odpadów medycznych i weterynaryjnych winno być kwalifikowane jako spalarnia odpadów, co wyklucza jego lokalizację w terenach produkcyjnych zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając prawidłowość orzeczeń w zakresie odmowy uwzględnienia wniosku o wyłączenie informacji z uwagi na uchybienie ustawowemu terminowi, dokonując wykładni przepisów jako materialnoprawnych.

Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego podlega oddaleniu z uwagi na prawidłowość wykładni i zastosowania przepisów prawa środowiskowego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznającego, że rozpatrywane przedsięwzięcie wymagało decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.