Z dniem 1 stycznia 1999 r. gmina nabywa prawo własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, jeżeli w dniu 31 grudnia 1998 r. działka była faktycznie zajęta i pozostawała w publicznym władaniu, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z 1998 r. Przepisy wprowadzające.
Skarga kasacyjna dotycząca potwierdzenia obywatelstwa polskiego została oddalona przez NSA. Uznano, że ustalenia co do pełnienia funkcji publicznej przez ojca skarżącej były zgodne z obowiązującymi przepisami i zgromadzonym materiałem dowodowym.
Organ podatkowy uchyla błędnie zaskarżony wyrok, gdy nie wykazuje przesłanek uzasadniających przedłużenie terminu zwrotu VAT w całości, zwłaszcza gdy podstawą są wątki innych okresów podatkowych. Ważne uzasadnienie jest kluczowe.
Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT wymaga wykazania faktycznych przesłanek wątpliwości związanych z jego zasadnością. Wstrzymanie całkowite zwrotu, bez wyczerpującego uzasadnienia ważkości spornych wątpliwości, stanowi naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. NUS i DIAS uchyliły decyzję, nie stosując się do wymogów dokładnego uzasadnienia faktycznego.
Zabudowa na terenach objętych ochroną krajobrazową w parkach narodowych narusza zasady art. 8 ust. 2 u.o.p. i art. 15 u.o.p., ingerując w ustalony krajobraz i siedliska przyrodnicze. W związku z tym decyzje odmowne pozostają zgodne z prawem ochrony przyrody.
Dla przyznania płatności bezpośrednich do gruntów Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa uzasadniona jest konieczność posiadania przez rolnika tytułu prawnego do tych gruntów. Warunek ten jest zgodny z przepisami unijnymi i Konstytucją RP.
Skarga kasacyjna J.K. została oddalona z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw, gdyż inwestycja odpowiadała wymogom formalnym przepisów prawa budowlanego oraz była zgodna z ostatecznymi decyzjami o warunkach zabudowy i uwarunkowaniach środowiskowych.
Przedłużenie terminu zwrotu VAT stanowi wyjątek od reguły wykonalności zwrotu w ustawowym terminie i musi być poparte konkretnymi przesłankami. W przypadku ich braku, uchylone zostaje zaskarżone postanowienie przedłużające.
Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi opierać się na realnych, uprawdopodobnionych przesłankach i nie może stanowić mechanizmu opóźniającego bez zaplecza w postaci konkretnej, aktualnej dokumentacji weryfikacyjnej, wiążącej się z okresem objętym deklaracją podlegającą zwrotowi.
Dopuszczalność przedłużenia terminu zwrotu VAT, jako odstępstwo od zasady ustawowej, wymaga należytego uzasadnienia. Organ musi wykazać istnienie istotnych wątpliwości w rozliczeniach podatnika. Brak właściwego uzasadnienia skutkuje uchyleniem decyzji organu podatkowego.
Decyzja o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzenia wodnego, polegającą na zabudowie rowu melioracyjnego, była zgodna z prawem. Przebudowa miała na celu poprawę funkcjonalności rowu i nie naruszała przepisów o ochronie środowiska. Zarzuty proceduralne dotyczące zebrania materiału dowodowego zostały odrzucone.
Rejestracja pojazdu po istotnych zmianach technicznych, bez oświadczenia producenta potwierdzającego homologację zgodnie z nowymi danymi, stanowi rażące naruszenie prawa. Taka decyzja o rejestracji nie może być akceptowana i winna zostać unieważniona ze względu na kwalifikowane naruszenie przepisów dotyczących procedur homologacyjnych.
Warunkiem uzyskania zwolnienia z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest zamieszkanie nieruchomości przez całą rodzinę wielodzietną, a nie tylko posiadanie Karty Dużej Rodziny. Fakt zamieszkiwania dwóch członków takiej rodziny bez reszty nie uprawnia do ulgi.
Decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu była zgodna z prawem, gdyż pojazd zarejestrowano z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących wymaganej homologacji technicznej. Brak niezbędnego oświadczenia producenta unieważnia rejestrację.
W sprawach zmiany stanu wody na gruncie, ocena opinii biegłego musi uwzględniać logiczność oraz zgodność z doświadczeniem życiowym, co sąd administracyjny ma prawo weryfikować. Weryfikacja ta dotyczy zwłaszcza instancji, które przeprowadzają kontrolę legalności decyzji administracyjnych.
W sprawie o wymierzenie opłaty podwyższonej za przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego, właściwe jest stosowanie przepisów obowiązujących w dniu wydania decyzji zmieniającej warunki, respektując zasadę tempus regit actum.
Postępowanie administracyjne dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji wydanych ponad 30 lat temu może być umorzone z mocy prawa, co jest zgodne z Konstytucją RP i ma na celu stabilizację porządku prawnego oraz ochronę interesu publicznego, zgodnie z interpretacją Trybunału Konstytucyjnego.
Nowelizacja k.p.a., wprowadzająca 30-letni termin na wzruszenie decyzji administracyjnych, jest zgodna z Konstytucją RP i służy interesowi publicznemu, poprawiając stabilność obrotu prawnego. Przemijający czas ogranicza możliwości stwierdzenia nieważności decyzji, co nie narusza zasad zaufania obywatela do państwa.
Stanowisko WSA, iż odmowa zgody na udzielenie dotacji oświatowej wymaga decyzji administracyjnej jest błędne. Czynność te należy do uznania administracyjnego i jest skarżalna do sądu administracyjnego bez wydania decyzji, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.
Skarżącemu przysługuje prawo do wykazania faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej, a formalny wpis PKD w rejestrze REGON nie stanowi wyłącznej podstawy dla odmowy przyznania pomocy publicznej w warunkach pandemii COVID-19.
W sprawie dotyczącej udzielenia dotacji przez jednostki samorządu terytorialnego przed początkiem roku budżetowego, organ jest ograniczony zasadą roczności budżetu. Organ może odmówić udzielenia dotacji, jeśli brak przesłanek odmiennych od uznania administracyjnego.
Skarga kasacyjna P. Sp. z o.o. w likwidacji dotycząca odmowy wznowienia postępowania w sprawie zwrotu dotacji z roku 2013 została oddalona przez NSA z uwagi na brak wpływu przedstawionych nowych dowodów na rozstrzygnięcie sprawy oraz właściwe zastosowanie przepisów prawa przez organy administracyjne.
Odwołanie od decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę projektu z płaskim dachem nie zasługuje na uwzględnienie, gdy ten element nie prowadzi do rażącego naruszenia prawa, ani do skutków niemożliwych do zaakceptowania.
Postępowanie o naruszenia przepisów Prawa budowlanego wszczyna się wyłącznie z urzędu; wszczęcie na wniosek podlega umorzeniu. Interpretacja art. 53a ust. 1 pr.bud. wyklucza wszczynanie procedur na żądanie strony z interesem prawnym.