Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA oraz uchwałę Komisji Egzaminacyjnej, wskazując na konieczność ponownej oceny pracy egzaminacyjnej zgodnie z wytycznymi sądów oraz przepisami prawa o adwokaturze, mając na uwadze wszystkie ustawowe kryteria oceniania.

Składanie wniosku o obniżenie opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy nowelizującej jest dopuszczalne przed uzyskaniem prawomocności decyzji rezerwacyjnej, a prawomocność tej decyzji wpływa jedynie na merytoryczne rozpatrzenie wniosku.

Nie jest dopuszczalne odmówienie wszczęcia postępowania w sprawie obniżenia opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością wskazując na brak prawomocnej decyzji rezerwacyjnej, jeżeli wniosek o obniżenie został złożony zgodnie z ustawowym terminem, a właściwym działaniem organu jest zawieszenie postępowania do czasu prawomocności decyzji rezerwacyjnej.

Oddalenie przez NSA skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość ustalenia warunków zabudowy przez organy administracyjne i WSA, zgodnie z prawidłowym wyznaczeniem obszaru analizowanego i parametrami zgodnymi z postanowieniami r.s.u.w.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2025 r., sygn. akt III OSK 7357/21, który oddala skargę kasacyjną Komendanta Wojewódzkiego Policji, potwierdza, że ustalanie ekwiwalentu za urlop winno uwzględniać zasady obowiązujące przed zmianą w brzmieniu art. 115a ustawy o Policji, wynikającą z ustawy nowelizującej z 2020 r.

Zakup lokalu mieszkalnego przed złożeniem wniosku o pomoc finansową policjantowi nie wyklucza przyznania tej pomocy, jeżeli lokal w chwili zakupu wymaga prac remontowych uniemożliwiających natychmiastowe zamieszkanie.

Związek nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nie może być utożsamiany wyłącznie z faktem jej posiadania przez przedsiębiorcę, lecz obejmuje także faktyczne lub potencjalne wykorzystywanie nieruchomości w ramach tej działalności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłowe nałożenie kary pieniężnej na przewoźnika za nieprzekazanie API przed startem, jako że odpowiedzialność przewoźnika nie jest zależna od winy i nie podlega miarkowaniu.

W świetle art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., postępowanie administracyjne nie może ulegać zawieszeniu, gdy decyzja prejudycjalna została prawomocnie wydana, a użytkowanie wieczyste można nabyć z mocy prawa tylko dla gruntów Skarbu Państwa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje o wygaśnięciu stosunku służbowego z dniem 31 sierpnia 2017 r. wobec Z.A., które zapadły w trybie art. 165 ust. 7 oraz art. 170 p.w. KAS, były zgodne z prawem i prawidłowe, potwierdzając, że nieprzedstawienie propozycji służby wynikało z racjonalnych i niearbitralnych przesłanek.

W sprawie karnej o sygnaturze II K 160/25, Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Rejonowego z powodu pominięcia obligatoryjnego środka karnego zgodnie z art. 41 § 1a pkt 1 k.k., nakazując jego uwzględnienie w dalszym postępowaniu.

Spółka pełniąca rolę operatora Przemyskiego Inkubatora Przedsiębiorczości i Innowacji, zarządzając publicznym majątkiem, jest zobowiązana do udzielenia informacji publicznej w zakresie wykonywania zadań publicznych. Bezczynność w tym zakresie stanowi naruszenie prawa.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie dopuścił się rażącej bezczynności w zakresie pytań skarżących dotyczących informacji publicznej. Skarga kasacyjna była bezzasadna wobec przekonania o zgodności odpowiedzi udzielonych zgodnie z ustawą.

Przewóz drogowy okazjonalny realizowany bez wymaganego zezwolenia podlega karze pieniężnej, nawet jeśli nie spełnia kryteriów przewozu grupowego zdefiniowanych w przepisach unijnych.

Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym wyznacza dwuletni termin na wszczęcie i rozstrzygnięcie postępowania w sprawie nałożenia kary, którego naruszenie skutkuje koniecznością umorzenia postępowania.

Skarga kasacyjna, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw, podlegała oddaleniu. Przewożone odpady zostały prawidłowo zaklasyfikowane jako niebezpieczne, a rozstrzygnięcia organów administracyjnych są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

teza orzeczenia

Nie istnieją podstawy do uchylenia kary pieniężnej nałożonej na zarządzającego transportem, jeśli udowodniono, że naruszenie przepisów transportowych mogło być przewidziane i wynikało z zaniedbań organizacyjnych, pomimo okoliczności nadzwyczajnych jak COVID-19.

Możliwość odstąpienia od warunków określonych w zezwoleniu na przewozy regularne zgodnie z art. 15n ustawy COVID-19 istnieje w przypadku spełnienia przesłanek braku rentowności lub konieczności przeciwdziałania COVID-19, a kwestia ta wymaga ponownej oceny przez WSA.

Ustalenie, że J.J. i C.J. posiadają interes prawny w postępowaniu o pozwolenie na budowę, wynika z prognozowych danych o oddziaływaniu pola elektromagnetycznego stacji na ich nieruchomość, co wymagało uznania ich za strony postępowania.

Oddalenie skargi kasacyjnej; wykonanie przewozu drogowego bez wymaganej licencji uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej, gdy przewóz nie spełnia wymogów legalności wynikających z przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Czynność wykreślenia podatnika z rejestru VAT w trybie art. 96 ust. 9a pkt 4 u.p.t.u. ma charakter materialno-techniczny, nie wymagający odrębnego uzasadnienia, o ile wcześniej zostały spełnione inne przesłanki proceduralne i materialne związane z postępowaniem podatkowym.

Złożenie wniosku o obniżenie opłaty za dysponowanie częstotliwościami przed uprawomocnieniem się decyzji rezerwacyjnej nie uzasadnia odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego; organ powinien rozważyć zawieszenie postępowania do czasu prawomocności decyzji.

Wniosek o obniżenie opłaty za rezerwację częstotliwości można złożyć przed prawomocnością decyzji rezerwacyjnej, a decyzja w sprawie powinna zostać zawieszona do czasu uzyskania prawomocności tej decyzji, co umożliwia spójne stosowanie regulacji.