Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej

Podmiot prowadzący działalność oświatową, wyłączoną z definicji działalności gospodarczej, nie może być pozbawiony dostępu do świadczeń z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, kiedy w praktyce prowadzi działalność zarobkową zgodnie z art. 15g ust. 1 ustawy COVID-19, co wymaga formalnej i merytorycznej oceny przez organ administracyjny.

Decyzja celna ma charakter przesądzający dla organów podatkowych w zakresie podstawy opodatkowania VAT z tytułu importu towarów. Dopóki decyzja celna jest prawomocna, jej ustalenia muszą być respektowane w postępowaniu podatkowym.

Decyzja organu celnego w zakresie wartości celnej towarów importowanych determinuje określenie zobowiązania podatkowego w podatku VAT, a organy podatkowe nie mogą podważać tych ustaleń w postępowaniu podatkowym.

Decyzja Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza prawo organizacji społecznej do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym jako strony, jeżeli działa w interesie społecznym, co wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny, uchylając decyzję umarzającą postępowanie.

W sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli znani są potencjalni spadkobiercy zmarłej strony, nie istnieje przesłanka zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 KPA; wydanie decyzji nie zależy od rozstrzygnięcia spadkowego przez sąd cywilny.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie braku spełnienia warunków przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, uznając, że ciężar dowodu spoczywa na stronie ubiegającej się o płatność, która nie wykazała spełnienia wymaganych norm.

Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest wymagalny na mocy przepisów prawa, a brak zaświadczenia o przeciwwskazaniach zdrowotnych do szczepień nie zwalnia z tego obowiązku. Zarzuty proceduralne dotyczące doręczenia upomnień nie wpływają na jego wymagalność.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, oddala skargę w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy, podkreślając brak jasności w wyznaczeniu 'frontu terenu' oraz niespójność faktów z argumentacją prawną Kolegium.

Uchylenie uchwały o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, nawet częściowo, wymaga przeprowadzenia pełnej procedury uchwalania planu; gmina nie może dokonać uchylenia planu bez spełnienia tych wymogów proceduralnych.

Na podstawie art. 188 p.p.s.a., w zakresie § 5 ust. 5 pkt 2 uchwały ograniczającego do jednego budynku mieszkalnego na działkę, NSA stwierdził jej nieważność jako przekraczającą ustawowe kompetencje planistyczne Rady Gminy.

Obowiązki związane z usunięciem skutków samowoli budowlanej mogą być nałożone na użytkownika wieczystego gruntu, nawet w przypadku istnienia innego domniemanego inwestora, jeśli ten nie posiada tytułu prawnego i nie podejmuje działań w celu legalizacji obiektu.

Zarządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które nie stoi w sprzeczności z dopuszczalnymi kierunkami określonymi przez studium uwarunkowań, jest zgodne z prawem. Doprecyzowanie przeznaczenia terenów w planie miejscowym może wykorzystywać wachlarz dopuszczalnych opcji ustalonych w studium, bez naruszenia zasady ich zgodności, co potwierdza legalność przyjętych w nim norm.

Stwierdzenie rażącego naruszenia przepisów o rejestracji pojazdu importowanego wymaga wykazania, iż naruszenie prawa wywołuje skutki społeczno-gospodarcze, niezgodne z zasadami państwa prawa. Oczywiste naruszenie nie zawsze jest tożsame z rażącym.

Art. 92a ust. 10 u.t.d. nie wyłącza możliwości nałożenia kary za stwierdzone naruszenia wynikające z różnych przepisów załączników nr 3 i nr 4, chyba że jedno naruszenie obejmuje drugie. Nałożenie kar za różne podstawy prawne jest dopuszczalne, gdy naruszenia te są różne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Starostę Wałeckiego miało charakter oczywisty, lecz nie rażący, wykluczając stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Rozstrzygnięcie jest wynikiem uzasadnionej odmowy wypłaty dotacji celowej z powodu uchybienia terminowi składania wniosków, zgodnie z zasadami ustalania określonymi w uchwale organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając konieczność uzyskania pozwolenia na budowę dla kanału samochodowego, zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, oraz właściwe zakwalifikowanie go jako budowli, a nie obiektu małej architektury.

Termin do dokonania zwrotu środków z dofinansowania UE jest materialnoprawny i nie podlega przywróceniu na podstawie art. 58 k.p.a. Oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. było prawidłowe.

NSA uchylił wyrok WSA, wskazując na niespełnienie unijnych kryteriów uznania organizacji producentów. Sprawa wymaga ponownego rozpoznania z uwzględnieniem przepisów prawa UE dotyczących scentralizowanej księgowości i aktualnych danych.

Służba w Wydziale Śledczym milicji podległej MSW może być zakwalifikowana jako służba na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art. 13b ustawy zaopatrzeniowej w oparciu o ujęcie "instytucjonalne" (przynależność do struktury SB, opinie służbowe o zaangażowaniu ideologicznym, członkostwo w PZPR, przebieg kariery zawodowej) bez konieczności wykazywania działań represyjnych przez cały okres, gdyż totalitaryzm

Ciężar wykazania przesłanek egzoneracyjnych z art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej spoczywa na członku zarządu, a brak wiedzy o sytuacji finansowej spółki, wynikający z faktycznego pozostawienia zarządzania innym osobom, nie wyłącza winy w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości i nie zwalnia z odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.

Członek zarządu spółki, który nie złożył wniosku o ogłoszenie upadłości pomimo istnienia przesłanek niewypłacalności, ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, o ile nie wykaże, że podjął wszelkie staranne działania, by uniknąć szkody dla wierzycieli.

Członkowie zarządu spółki ponoszą solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeśli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna, a wniosek o upadłość nie został złożony we właściwym czasie ani nie wykazano braku winy.