Umowy dotyczące przeprowadzenia wykładów, seminariów czy innych zajęć edukacyjnych, z uwagi na ich dydaktyczny charakter, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, a nie jako umowy o dzieło, nawet jeśli zawierają elementy autorskiej twórczości.

Sąd orzeka, że umowy o przygotowanie i wygłoszenie wykładów zawarte między S. a I. S. stanowią umowy o świadczenie usług, a nie umowy o dzieło. W związku z tym I. S. podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Decyzje organów polskich związków sportowych w sprawie przyznawania licencji sportowych są aktami sui generis, niepodlegającymi przepisom k.p.a. w zakresie umorzenia postępowania z uwagi na bezprzedmiotowość.

Osoba składająca oświadczenie o posiadaniu prawa do świadczeń zdrowotnych, działająca w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że jest ubezpieczona, nie jest zobowiązana do zwrotu kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej.

Członek zarządu spółki odpowiada solidarnie za zaległości w płaceniu zaliczek na podatek dochodowy, jeśli spółka utraciła zdolność do wykonywania zobowiązań, a wniosek o upadłość nie został złożony mimo istniejącego ku temu obowiązku. Posiadanie jedynego wierzyciela nie wyłącza tej odpowiedzialności.

Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie rodzi praw rzeczowych do terenu ani nie narusza praw własności. Ustalenia dotyczące parametrów istniejącej zabudowy, takie jak szerokość elewacji, mają charakter informacyjny i nie stanowią o aspiracjach do zmiany tych parametrów.

NSA oddala skargę kasacyjną T. sp. z o.o., uznając, iż ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100% podatku naliczonego z 'pustych' faktur jest zgodne z prawem. Decyzja organy podatkowego oparta na art. 112c ustawy o VAT nie naruszyła przepisów prawa materialnego ani procesowego.

Prawomocna decyzja w sprawie długu celnego przesądza o podstawie opodatkowania w podatku VAT z tytułu importu; sądy administracyjne nie mogą ponownie oceniać ustaleń prawomocnych decyzji celnych.

Podstawą opodatkowania podatkiem VAT od importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło, co determinuje zobowiązanie podatkowe zgodnie z prawomocną decyzją celną, której elementy nie mogą być kwestionowane w odrębnym postępowaniu podatkowym.

NSA potwierdził zgodność uchwały Rady Gminy C. z prawem, oddalając zarzuty naruszenia władztwa planistycznego, przez co oddalił skargę kasacyjną P. S. Odstąpiono od zasądzenia kosztów, uwzględniając szczególne okoliczności sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że nieruchomość objęta planowaną inwestycją nie posiada wymaganego dostępu do drogi publicznej, co uzasadniało odmowę ustalenia warunków zabudowy, zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uchwała miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Rady Miasta Krakowa narusza prawo z uwagi na niewłaściwie sporządzoną prognozę skutków finansowych, co skutkuje uznaniem jej częściowej nieważności w stosunku do działek skarżących.

Ocena niezdolności do pracy w rozumieniu art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wymaga uwzględnienia nie tylko medycznego stanu zdrowia ubezpieczonego, lecz również okoliczności ekonomicznych, takich jak poziom kwalifikacji zawodowych, wiek oraz predyspozycje psychofizyczne. W przypadku gdy biegli różnych specjalności stwierdzają u ubezpieczonego

Dla celów zwolnienia z opłacania składek na ubezpieczenia, organ i sąd prawidłowo przyjęli, że decydujące jest rzeczywiste prowadzenie działalności objętej właściwym kodem PKD, a nie wpis w rejestrze REGON. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że umorzenie postępowania przez organy nadzoru budowlanego oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny były zgodne z przepisami, a zarzuty skargi kasacyjnej były niezasadne, wskazując na brak naruszenia prawa materialnego i proceduralnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak podstaw do stwierdzenia samowolnej zmiany sposobu użytkowania płyty obornikowej na kompostownię. Organy prawidłowo oceniły aktualny stan faktyczny na podstawie przeprowadzonej kontroli.

Były członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki w przypadku niewykazania przesłanek egzoneracyjnych, takich jak terminowe zgłoszenie wniosku o upadłość lub brak winy w niezłożeniu takiego wniosku.

Ciężar wykazania przesłanek egzoneracyjnych określonych w art. 116 § 1 O.p., w tym braku winy w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie, spoczywa na członku zarządu; organ podatkowy nie ma obowiązku udowadniać braku tych przesłanek.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki powstaje w przypadku wykazania przez organ, że zaległości powstały w czasie pełnienia funkcji oraz że egzekucja z majątku spółki była bezskuteczna; brak zgłoszenia wniosku o upadłość niezważony winą członka. (art. 116 § 1 o.p.)

Zawieszenie biegu przedawnienia na mocy art. 70 § 6 pkt 1 O.p., dokonane przez organy podatkowe w drodze wszczęcia postępowania skarbowego, podlega kontroli sądu administracyjnego w kontekście oceny instrumentalnego działania organu i przestrzegania zasadności prawnych przesłanek zawieszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy winien dokonać wszechstronnej oceny, czy proceduralna czynność wszczęcia postępowania karnoskarbowego była wykorzystywana instrumentalnie do zawieszenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej według art. 65 pkt 3 ustawy Prawo o adwokaturze wymagają nostryfikacji, jeżeli brak jest umowy międzynarodowej stwierdzającej równoważność dyplomu z polskim odpowiednikiem.

Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia biegłego sądowego z funkcji wymaga szczegółowego i należycie uzasadnionego wykazania braku interesu społecznego. Brak właściwej analizy i wyjaśnienia okoliczności stanowi naruszenie zasad postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organy administracji publicznej prawidłowo dokonały oceny stanu faktycznego oraz spełnienia kryteriów formalnych przy cofnięciu uznania organizacji producentów. Skarga kasacyjna nie została uwzględniona, wobec braku naruszeń prawa materialnego ani proceduralnego.