Naruszenie prawa do obrony poprzez przeprowadzenie rozprawy niejawnej bez możliwości udziału stron uzasadnia uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy.

Przy orzekaniu o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, przysługujące organowi podatkowemu domniemanie wiarygodności decyzji wymiarowej nie wyklucza jej weryfikacji i podważenia przez osobę trzecią. Wymagana jest możliwość skutecznego kwestionowania ustaleń faktycznych dokonanych wobec spółki, aby zapewnić ochronę praw osoby trzeciej.

Podatnik nie dochowa należytej staranności w weryfikacji kontrahenta przed zawarciem transakcji, nie może odliczyć podatku VAT z faktur nierzetelnych wystawionych przez ten podmiot, nawet jeśli nie działał w złej wierze.

NSA uznał, że uchwała miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wprowadzająca ograniczenia w lokalizacji masztów telekomunikacyjnych, nie narusza istotnych norm prawnych; gminy posiadają autonomię w kształtowaniu polityki przestrzennej, a ingerencja sądowa jest ograniczona i uzasadniona wyłącznie istotnym naruszeniem prawa.

Odwołanie podatkowe, które nie spełnia wymogów art. 222 Ordynacji podatkowej w zakresie określenia zarzutów, istoty i zakresu żądania oraz dowodów, może zostać pozostawione bez rozpatrzenia po wezwaniu do uzupełnienia braków i w przypadku ich nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie przez organ odwoławczy.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy wykonywane czynności opiekuńcze nie uniemożliwiają podjęcia pracy zarobkowej, a przebywanie osoby wymagającej opieki w ośrodku opiekuńczym stanowi przeszkodę niezależną od potrzeb opiekuńczych.

Skarga kasacyjna B. sp. z o.o. została oddalona, a decyzja organów podatkowych o zakwestionowaniu prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur nieodzwierciedlających rzeczywistych zdarzeń gospodarczych została uznana za prawidłową. Wyrok sądów niższej instancji uznaje się za wiążący i wykonany zgodnie z prawem.

W postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe należy umożliwić tej osobie skuteczne podważenie ustaleń faktycznych i prawnych wymiaru podatków spółki, a instrumentalne zawieszenie biegu terminu przedawnienia jest nadużyciem prawa, nie wywierającym skutku materialnoprawnego.

Odpowiedzialność podatkowa osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki musi być orzekana przez organ podatkowy właściwy miejscowo i rzeczowo, z należytym uwzględnieniem pełnych praw do obrony, w tym możliwości efektywnego podważania ustaleń wymiarowych.

W sprawach dotyczących odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki, organ podatkowy właściwy według art. 17a Ordynacji podatkowej musi rozstrzygać zgodnie z przepisami, bez konieczności ustalania nowej miejscowej właściwości na podstawie miejsca wykonywania czynności opodatkowanych.

Właściwość miejscową organu podatkowego w sprawach odpowiedzialności osób trzecich określa art. 17a ordynacji podatkowej jako ogólną, nie akcyjną. NSA uznał za uzasadnione oddalenie skarg kasacyjnych, potwierdzając prawidłowość uchylenia przez WSA decyzji organu odwoławczego.

Dla skutecznego wykazania interesu prawnego koniecznego do uzyskania dostępu do akt administracyjnych, podmiot musi przedstawić prawomocne postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia, co wyklucza opieranie się wyłącznie na faktycznych powiązaniach rodzinnych lub toczącym się postępowaniu spadkowym.

Procedura administracyjna dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę musi uwzględniać ścisłe spełnienie norm przewidzianych w § 12 ust. 3-4 rozporządzenia o warunkach technicznych, zwłaszcza w kontekście usytuowania budynku względem granicy działki sąsiedniej.

Prawo do odliczenia 100% podatku VAT od wydatków na nieruchomość, gdy działalność bezpośrednio przypisana powierzchniom jest opodatkowana VAT, bez potrzeby stosowania proporcji dla tzw. powierzchni mieszanych, jeśli brak działalności pozaopodatkowanej.

Oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia VAT, złożone w akcie notarialnym, wystarcza do skutecznego opodatkowania transakcji poddaną VAT, mimo braku formalnego wymogu w uprzednim stanie prawnym; Skarżąca nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego od transakcji ze S. K., który nie działał jako podatnik VAT.

Nałożenie na M. sp. z o.o. administracyjnej kary pieniężnej za niezgodne z zezwoleniem gospodarowanie odpadami nie narusza przepisów prawa, gdyż decyzja ta ma charakter obligatoryjny, wynikający z obiektywnej odpowiedzialności za delikt administracyjny przewidzianej w ustawie o odpadach.

W transakcjach dotyczących dostawy nieruchomości, przeniesienie praw stanowiące czynność nieodpłatną, a dążące do uzyskania korzyści podatkowych przez finalnych nabywców, narusza ustawę o VAT i stanowi nadużycie prawa w rozumieniu przepisów podatkowych.

Sprzedaż działek budowlanych przez J. A. nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu VAT, gdyż działki nie były wykorzystywane zarobkowo po rozwiązaniu umowy dzierżawy. Planowana sprzedaż ma charakter zbycia majątku prywatnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odmowa odstąpienia przez organy administracyjne od nałożenia opłaty sankcyjnej była zasadna, gdyż waga naruszenia prawa przez Przedsiębiorstwo X. sp. z o.o. nie była znikoma i nie zaprzestali oni naruszenia przed wszczęciem kontroli, co wykluczało zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

1. W sprawach dotyczących podatkowych interpretacji indywidualnych Naczelny Sąd Administracyjny - przy związaniu podstawami kasacyjnymi stosownie do art. 183 § 1 P.p.s.a. i jednocześnie z uwagi na wynikające z art. 134 § 1 w związku z art. 57a P.p.s.a. uwarunkowania dotyczące sądowej kontroli interpretacji indywidualnych przez sąd pierwszej instancji - merytorycznie może rozważać tylko tę sferę prawa

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organy administracyjne są zobowiązane do pełnego poinformowania strony o formalnych wymogach zaprzestania prowadzenia gospodarstwa rolnego przy ocenie wniosków o świadczenia pielęgnacyjne. Wadliwe pouczenia mogą skutkować uchyleniem decyzji o odmowie przyznania świadczenia.

Przeniesienie odpowiedzialności podatkowej w stosunku do osób trzecich powinno być orzekane przez właściwy organ podatkowy, a właściwość miejscową określa się z uwzględnieniem specyficznego podatku oraz intencjonalności wszczęcia postępowań karnych-skarbowych jako czynnika zawieszającego termin przedawnienia zobowiązań podatkowych.

W postępowaniu o odpowiedzialność podatkową osób trzecich wymagane jest uwzględnienie prawa do obrony, w tym możliwości kwestionowania ustaleń z postępowania wymiarowego oraz zapewnienie prawidłowego doręczenia postanowień wszczynających takie postępowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, podtrzymując stanowisko, że przedmiotowy mur stanowi element małej architektury, a nie konstrukcję oporową, co wyklucza stosowanie nadzoru budowlanego przewidzianego dla budowli.