Odmowa zawarcia umowy o dofinansowanie przez instytucję publiczną, wskutek negatywnej oceny projektu, podlega kognicji sądów administracyjnych i może być przedmiotem skargi na podstawie prawa do rzetelnego rozpatrzenia w trybie administracyjnym.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie o zwrot dofinansowania unijnego i korekt finansowych, z racjontem prawidłowości ustaleń faktycznych organów administracyjnych i braku naruszenia przepisów postępowania, uzasadnia brak podstaw materialnoprawnych skargi.

Odliczenie podatku naliczonego z faktur wystawionych przez kontrahentów wymaga, aby faktury te dokumentowały faktyczne zdarzenia gospodarcze; brak odzwierciedlenia rzeczywistych transakcji w dokumentach uniemożliwia uznanie podatku naliczonego za prawidłowy.

Skarżący kasacyjnie nie posiadają interesu prawnego w postępowaniu o ustalenie odszkodowania za nieruchomość, jako że nie są osobami bezpośrednio dotkniętymi dekretami ani ich spadkobiercami. Umowa przelewu wierzytelności nie kreuje takiego interesu w prawie administracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny, sygn. akt nieznana: Skarga kasacyjna Gminy Z. jest bezzasadna, gdyż zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego nie zostały skutecznie wykazane. Organy administracyjne były związane wcześniejszymi sądowymi ustaleniami wskazującymi na nienależyte użycie dotacji.

Przedsiębiorstwo, które w dniu 31 grudnia 2019 roku znajdowało się w trudnej sytuacji finansowej, nie kwalifikuje się do otrzymania wsparcia z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w ramach ustawy COVID-19, zgodnie z unijnymi warunkami pomocy publicznej powołanymi w Komunikacie Komisji Europejskiej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż nieprawidłowości proceduralne w powołaniu recenzentów przez Radę Doskonałości Naukowej uniemożliwiły prawidłowe rozpoznanie sprawy, uznając tym samym konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przez sąd pierwszej instancji.

Skarga kasacyjna na niewykonanie wyroku dotyczącego bezczynności organu administracyjnego została oddalona; decyzja o grzywnie i sumie pieniężnej była w ramach uznania sądowego, uznając brak rażącego naruszenia prawa przez organ.

Zaskarżona decyzja o przyznaniu odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość została wydana z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności art. 21 ustawy o wywłaszczeniach z 1958 r., co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności, a skarga kasacyjna została oddalona.

Postępowanie dotyczące lokalizacji inwestycji w trybie specustawy gazowej, choć wiąże się z ingerencją w prawo własności, pozostaje zgodne z prawem, jeśli ingerencja jest proporcjonalna i służy strategicznemu interesowi publicznemu w zakresie bezpieczeństwa energetycznego państwa.

Dla celów podatku od nieruchomości, nieruchomości w posiadaniu przedsiębiorcy uznaje się za związane z działalnością gospodarczą, gdy są faktycznie lub mogą być wykorzystane do tej działalności, co uzasadnia stosowanie podwyższonej stawki opodatkowania.

W sytuacji braku jednoznacznych przepisów podatkowych, wydatki związane z mieszanym użyciem składników majątku przez pracowników spółki nie mogą być traktowane jako niezwiązane z działalnością gospodarczą i opodatkowane w sposób przewidziany dla ukrytych zysków.

Uwolnienie członka zarządu od odpowiedzialności za zobowiązania spółki nie następuje wyłącznie przez złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości, lecz także w przypadku, gdy we właściwym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub zatwierdzono układ w postępowaniu układowym.

Spółka realizująca zadania publiczne na zlecenie powiatu, finansowane dotacją, nie działa jako podatnik VAT w rozumieniu ustawy o VAT, gdy działalność nie ma charakteru gospodarczego i nie podlega opodatkowaniu.

Odrzucenie skargi kasacyjnej, potwierdzające, że jednorazowy zakup zboża przez producenta rolnego nie wyklucza przyznania pomocy finansowej na podstawie § 13zw ust. 1a rozporządzenia Rady Ministrów.

Przychody ze świadczenia usług mieszczących się w grupowaniu PKWiU 62.01.12.0, związanych z oprogramowaniem, podlegają opodatkowaniu stawką 12% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2b lit. b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów, mimo, że nie dotyczą bezpośrednio działań programistycznych.

Osobie trzeciej nie przysługuje status strony w postępowaniu, którego przedmiotem jest zobowiązanie podatkowe osoby prawnej. Status strony może być przyznany tylko podmiotowi, którego prawa i obowiązki bezpośrednio wynikają z przepisów prawa materialnego.

Osoba trzecia, będąca byłym członkiem zarządu spółki, nie jest stroną w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji podatkowej dotyczącej spółki; ma prawo do ochrony w kontekście odpowiedzialności solidarnej dopiero w odrębnym postępowaniu.

Przepisy dotyczące zwrotu wywłaszczonych nieruchomości nie mają zastosowania wobec nieruchomości nabytych przez Skarb Państwa na mocy art. 12 ust. 5 ustawy z 1985 r., gdzie nabycie następuje z mocy prawa w efekcie dokonania podziału na wniosek właściciela.

NSA potwierdza, że sądy administracyjne mogą stosować prokonstytucyjną wykładnię prawa i odmówić stosowania przepisów ustawy w ich niekonstytucyjnym rozumieniu. Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie jest przeszkodą dla stosowania nowego brzmienia art. 115a ustawy o Policji.

NSA uznał, że sądy administracyjne są uprawnione do prokonstytucyjnej wykładni prawa, eliminując niekonstytucyjne interpretacje przepisów; odmówienie zastosowania art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej było zasadne.

Przyznanie świadczenia w drodze wyjątku uzależnione jest od wykazania szczególnych okoliczności niezależnych od ubezpieczonego, które uniemożliwiłyby spełnienie warunków prawnych do uzyskania świadczeń na zasadach ogólnych, co w niniejszej sprawie nie zostało udowodnione.

Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając legalność dowodów z eksperymentów i charakter automatów jako urządzeń do gier losowych, oddala skargę kasacyjną. Kara pieniężna nałożona za prowadzenie gier na automatach bez koncesji została uznana za uzasadnioną.

Ograniczenie jawności postępowania sądowego z uwagi na stan epidemii jest zgodne z prawem konstytucyjnym oraz ustawą covidową. Przeprowadzenie rozprawy na posiedzeniu niejawnym nie narusza praw stron, jeżeli odbywa się zgodnie z procedurą przewidzianą w tych przepisach.