Rada gminy ma prawo do samodzielnego ustalania składu osobowego komisji zgodnie z art. 21 ust. 1 u.s.g., co potwierdza zasada autonomii decyzyjnej, a brak członkostwa w komisji nie narusza praw radnego z art. 24 ust. 1 u.s.g.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że prokonstytucyjna wykładnia art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, eliminująca jego niekonstytucyjne zastosowanie, jest dopuszczalna. Zasada ekwiwalentu za niewykorzystany urlop powinna respektować okresowe normy prawa do wypoczynku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uchwała Zarządu Powiatu uchylająca powierzenie stanowiska dyrektora osobie wyłonionej w drodze konkursu została wydana z naruszeniem prawa, w szczególności Prawa oświatowego, wobec czego podjęte rozstrzygnięcie o stwierdzeniu jej nieważności przez WSA było zasadne.

Dane dotyczące nazwy, adresu i numeru telefonu udostępnione przez przedsiębiorstwo na stronie internetowej nie stanowią danych osobowych, gdy nie umożliwiają identyfikacji osoby fizycznej. Skarga kasacyjna Prezesa UODO oddalona.

Rozporządzenie Rady Ministrów rozstrzygające o czasowym zakazie prowadzenia działalności gospodarczej w postaci siłowni i centrów fitness zostało wydane z przekroczeniem ustawowego upoważnienia. Tak wydane rozporządzenie naruszało wolność działalności gospodarczej oraz istotę konstytucyjnych praw i wolności jednostki, co skutkowało umorzeniem postępowania o nałożenie kary administracyjnej.

Automaty do gier wykorzystywane przez T. Sp. z o.o. oferują rozgrywki zawierające element losowości, co kwalifikuje je jako urządzenia do gier hazardowych na podstawie ustawy, a brak koncesji lub zgłoszenia w tej działalności uzasadnia nałożenie kary administracyjnej.

Skarżący może zaskarżyć uchwałę o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego tylko w zakresie, w jakim narusza ona jego interes prawny lub ogranicza prawa własności. Władztwo planistyczne gminy obejmuje możliwość definiowania wskaźników zabudowy w zakresie nadziemnym.

Decyzja o pozwoleniu na budowę w strefie kontrolowanej gazociągu jest dotknięta rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności wobec kategorycznych, bezpieczeństwotwórczych przepisów zakazujących lokowania obiektów w takich strefach zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu spółki za zaległości podatkowe nie ustaje, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał braku winy w opóźnieniu złożenia wniosku o upadłość ani nie wskazał majątku umożliwiającego zaspokojenie zaległości w znacznej części.

Dopuszczalne jest odwołanie się do uprzedniej opinii organu krajowego w sytuacji, gdy stan faktyczny przedstawiony we wniosku o interpretację indywidualną wykazuje istotne podobieństwo do stanu faktycznego opiniowanej sytuacji, co uzasadnia odmowę wydania interpretacji na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność jednoznacznego ustalenia tożsamości nieruchomości i zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu.

Przepisy art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy obowiązują wszystkie postępowania administracyjne dotyczące zezwoleń na pobyt czasowy, niezależnie od obywatelstwa wnioskodawcy, co skutkuje uznaniem braku bezczynności organu w tym okresie.

Nie zachodzą przesłanki do zmiany ostatecznej decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. przy braku tożsamości podmiotowej i przedmiotowej oraz obowiązywaniu niezmienionego stanu faktycznego i prawnego.

Nie istnieją podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o rozbiórce, gdyż ewentualne rozstrzygnięcie umowy sprzedaży nieruchomości nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.

Utworzenie grupy G. Sp. z o.o. uznaje się za działanie pozorne, sprzeczne z celami systemu wsparcia PROW 2014-2020, co uzasadnia odmowę przyznania wsparcia finansowego na mocy art. 60 rozporządzenia 1306/2013.

Doręczenie zarządzenia zabezpieczenia skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych do zakończenia postępowania zabezpieczającego, a wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie było wyłącznie działaniem instrumentalnym.

Sąd stwierdza, że roszczenie odszkodowawcze za szkody wynikłe z wadliwej decyzji administracyjnej winno być dochodzone przed sądami powszechnymi, a nie administracyjnymi, co wynika z uchwały SN z 31 marca 2011 r., sygn. akt III CZP 112/10.

Sąd oddala skargę kasacyjną ze względu na brak podstaw do uznania, iż doszło do naruszeń proceduralnych lub merytorycznych w decyzji organu administracyjnego dotyczącej ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy.

Renta rodzinna w drodze wyjątku zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach FUS przysługuje jedynie, gdy ubezpieczony, mimo woli podejmowania pracy, nie spełnia wymogów do uzyskania świadczenia w trybie zwykłym z powodu nadzwyczajnych okoliczności, a NSA może uchylić wyrok WSA, jeśli decyzja ZUS jest zgodna z prawem.

Dla uzyskania dostępu do informacji publicznej przetworzonej niezbędne jest wykazanie szczególnego interesu publicznego; w razie jego braku organ jest uprawniony do odmowy jej udostępnienia.

NSA potwierdza, że nie można odmówić przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie niepełnego materiału dowodowego oraz przy błędnym ustaleniu braku związku przyczynowego między faktem sprawowania opieki a niemożnością podjęcia zatrudnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną z uwagi na nieskuteczność zarzutów oraz brak wystarczającego uzasadnienia prawnego. Stwierdzono, że sądom administracyjnym przysługuje kompetencja w zakresie decyzji dotyczących zwrotu nienależnie pobranych środków publicznych.

Podmioty znajdujące się w trudnej sytuacji finansowej na dzień 31 grudnia 2019 r., zgodnie z definicją rozporządzenia nr 651/2014, nie kwalifikują się do wsparcia finansowego na ochronę miejsc pracy z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, nawet przy spełnieniu warunków z ustawy COVID-19.

Obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej za parkowanie nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, jednakże brak pełnego uzasadnienia sądowego rozstrzygnięcia uniemożliwiającego instancyjną kontrolę obliguje do uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy przez sąd I instancji.