Uchwała pozbawiająca kategorii drogi powiatowej odcinek dawnej drogi wojewódzkiej nr 577, zaliczając go do kategorii dróg gminnych, jest zgodna z art. 10 ust. 5c i 5e u.d.p. i nie narusza przepisów ustawy o drogach publicznych, jeśli jednoznacznie identyfikuje odcinek drogi jako przedmiot uchwały.

Na postanowienie uzgodnieniowe dotyczące warunków środowiskowych nie przysługuje zażalenie; jego zaskarżenie jest możliwe wyłącznie w postępowaniu odwoławczym od decyzji głównej, co zgodne jest z prawem unijnym i krajowym.

NSA uznał, że brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla budowy obwodnicy Tyczyna był zasadny, ponieważ nieskutecznie podważono kompletność i wartości dowodowe zgromadzonego materiału. Skargę kasacyjną oddalono.

Nie istnieje obowiązek przeprowadzenia pełnej oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji drogowej o ograniczonym charakterze, gdy opinie organów współdziałających nie wykazują potrzeby jej przeprowadzenia.

Brak legitymacji prawnej skarżącej do działania w postępowaniu dotyczącym sprawdzenia podlegania nieruchomości reformie rolnej przez dekret PKWN, skutkujący umorzeniem postępowania wobec nieudokumentowanego tytułu prawnego jej poprzedników na dzień dekretu.

Ocena spełnienia warunku działalności przeważającej nie może opierać się wyłącznie na danych z rejestru REGON; należy uwzględniać faktyczne prowadzenie działalności, w celu realizacji celów ustawy COVID-19.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że nieruchomość zabudowaną na cele mieszkaniowe w rozumieniu ustawy przekształceniowej z 2018 r., obejmuje również grunty niezabudowane, pełniące funkcję infrastruktury niezbędnej dla prawidłowego i racjonalnego korzystania z sąsiednich budynków mieszkalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że organ administracyjny błędnie odczytał intencje skarżącego w kwestii żądania, co jest sprzeczne z zasadami postępowania administracyjnego.

Podatnik nie ma prawa do odliczenia VAT, gdy faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych, a podatnik działa w ramach oszukańczej struktury w celu wyłudzenia podatku. Świadome uczestnictwo w takim procederze eliminuje możliwość skorzystania z odliczenia podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż niewystarczające ustalenia faktyczne, skutkujące wadliwością decyzji o podatku akcyzowym M.K., wymagają ponownego rozpatrzenia z uwzględnieniem wszystkich dowodów, w tym przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka J.K.

Złożenie wniosku o nowe pozwolenie zintegrowane nie spełnia obowiązku z art. 14 ust. 1 ustawy nowelizującej; tylko złożenie wniosku o zmianę posiadanych zezwoleń, zgodne z przepisami, zapobiega wygaśnięciu zgodnie z art. 14 ust. 4.

Nieruchomość pozostająca w dniu 27 maja 1990 r. we władaniu przedsiębiorstwa państwowego, bez udokumentowanego prawa zarządu, staje się z mocy prawa własnością gminy zgodnie z ustawą komunalizacyjną.

Czynności polegające na sporządzeniu protokołów oględzin i szacowania ostatecznego szkód łowieckich jako czynności z zakresu administracji publicznej podlegają kognicji sądów administracyjnych, co uzasadnia dopuszczalność skargi na bezczynność w tym zakresie.

Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. na wyrok WSA w Bydgoszczy nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, ponieważ zarówno ocena prawidłowości stosowania przepisów prawa materialnego, jak i proceduralnego przez sąd I instancji uznana została za prawidłową przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Skarga kasacyjna Gminy D. o wznowienie postępowania nie znajduje uzasadnienia w świetle obowiązujących przepisów, w szczególności art. 273 § 2 p.p.s.a., gdyż nie wykazano istnienia nowych okoliczności faktycznych lub dowodowych mających wpływ na pierwotny wynik sprawy.

Bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w rozpatrzeniu zażalenia G. K. stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające przyznanie skarżącej sumy pieniężnej i zwrot kosztów postępowania.

Do przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wymagane jest posiadanie tytułu prawnego do nieruchomości z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa na dzień 31 maja roku złożenia wniosku. Bez tego tytułu wnioskodawcy nie przysługuje wsparcie finansowe.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż oddala skargę kasacyjną złożoną na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, potwierdzając prawidłowość działania organu administracyjnego oraz sądu I instancji w postępowaniu dotyczącym umorzenia należności z funduszu stypendialnego.

Decyzja o odmowie umorzenia zaległych składek ubezpieczeniowych osobie niepełnosprawnej, bez pełnego uwzględnienia jej sytuacji zdrowotnej i zdolności zarobkowej, narusza przepisy postępowania administracyjnego i wymaga ponownego rozpoznania.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony po upływie ustawowego terminu skutkuje niedopuszczalnością jego merytorycznego rozpoznania; w braku pełnomocnictwa decyzje doręczane są bezpośrednio stronie.

Nie ma normy prawnej w Ordynacji podatkowej dopuszczającej ponowne doręczenie decyzji podatkowej; procedury te wiążą się jedynie z zastosowaniem dostępnych środków zaskarżenia przewidzianych prawem.

Zarządzenie pokontrolne organu administracji publicznej musi uwzględniać zastrzeżenia kontrolowanego podmiotu zgłoszone w trybie art. 340 ust. 3 u.p.w.; wydanie zarządzenia bez tej analizy stanowi naruszenie prawa, uzasadniające jego uchylenie.

W sprawie oceny wystąpienia choroby zawodowej zespół cieśni nadgarstka, orzeczenia lekarskie stanowią wiążące dowody i brak podstaw prawnych do ich podważenia, o ile zostały wydane zgodnie z przepisami. Sposób powołania sędziów nie może stanowić przyczyny nieważności postępowania sądowego.

Nowe dowody mogą uzasadniać wznowienie postępowania administracyjnego, gdy w zestawieniu z całokształtem materiału dowodowego istnieje prawdopodobieństwo odmiennego rozstrzygnięcia. Organy muszą ponownie ocenić istotność dowodów.