Wpis podmiotu do rejestru wykluczonych uniemożliwia przyznanie dofinansowania, nawet gdy wpis ten nastąpił po złożeniu wniosku, a przed jego rozpatrzeniem. Zmiana okoliczności faktycznych może unieważniać wcześniejsze oceny prawne orzeczeń, wymagając rozpatrzenia w aktualnym kontekście prawnym.

Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach nakłada obowiązek uzupełnienia zezwoleń na odpady w terminie, a jego niedochowanie skutkuje ich wygaśnięciem, co nie może być zastąpione wnioskiem o nowe pozwolenie zintegrowane.

Decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności dekretowego wywłaszczenia jest prawidłowa, gdyż brak charakterystycznych wad prawnych w decyzji nie uchybia przesłankom z art. 156 § 1 k.p.a.

Wprowadzenie limitów czasowych na stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych z rażącym naruszeniem prawa, zgodnie z ustawą zmieniającą KPA z 2021 r., jest zgodne z Konstytucją RP oraz europejskimi standardami prawnymi.

Zdolność przedsiębiorstwa do zatrudnienia, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. B ustawy nacjonalizacyjnej, dotyczy potencjalnej zdolności zatrudnienia pracowników, a nie ich faktycznego stanu zatrudnienia w dacie wejścia w życie ustawy nacjonalizacyjnej z dnia 5 lutego 1946 r.

Wpis w CEIDG może być dowodem podjęcia działalności gospodarczej, ale nie jest rozstrzygający. Organ administracyjny musi przeprowadzić wyczerpujące postępowanie dowodowe w celu ustalenia faktycznego jej prowadzenia. W przypadku braku takiego prowadzenia organ powinien ponownie przeanalizować dowody.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z racji jej rażącego naruszenia prawa wymaga wykazania oczywistej sprzeczności decyzji z przepisem będącym jej podstawą prawną. Rażące naruszenie prawa oznacza oczywistą sprzeczność treści decyzji z jej podstawą prawną, co uzasadnia jej nieważność.

NSA orzekł, że sprzedaż działek z majątku prywatnego, w okolicznościach wskazujących na zwykły zarząd, nie podlega VAT. W działaniach skarżącej brak cech działalności gospodarczej, mimo aktywności związanej z obrotem nieruchomościami.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje w mocy orzeczenia organów podatkowych, przyznając im rację w odmowie prawa do odliczenia podatku VAT dla spółki uczestniczącej świadomie w nielegalnych transakcjach mających na celu wyłudzenie VAT, oraz zobowiązując ją do zapłaty należności administracyjnych.

Skarga kasacyjna, która nie spełnia wymaganych przepisami prawa wymogów formalnych i nie wykazuje jasno określonych zarzutów naruszenia przepisów materialnych i procesowych, podlega oddaleniu przez NSA z uwagi na brak dostatecznie uzasadnionych podstaw.

NSA oddala skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej, potwierdzając prawidłowość zastosowania przez spółkę obniżonej 5% stawki VAT na "produkty z pieca" zgodnie z wcześniejszą oceną prawną sądów administracyjnych.

Decyzja administracyjna nie może być uznana za nieważną z powodu zwykłych niejasności interpretacyjnych. Wymaga się rażącego i oczywistego naruszenia prawa. W przypadku decyzji z 1986 roku nie stwierdzono takiego naruszenia, dlatego nie uzasadniono jej nieważności.

Wniosek strony nieprecyzujący zakresu żądania, który uniemożliwia ustalenie przedmiotu postępowania, może być pozostawiony bez rozpoznania zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., a postępowanie organu przeprowadzone zgodnie z ustawowymi terminami nie stanowi jego przewlekłości.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja administracyjna o zwrocie nieruchomości i ustanowieniu zabezpieczenia finansowego, mimo częściowo błędnej interpretacji, spełnia wymogi prawne; zarzuty proceduralne skargi kasacyjnej są nieskuteczne.

Przy odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki decydujące znaczenie ma właściwość miejscowa organu wyznaczona na gruncie Ordynacji podatkowej, a doręczenia winny być prawidłowe i efektywne. Każdy członek zarządu powinien mieć możliwość skutecznego kwestionowania ustaleń dotyczących zobowiązań podatkowych spółki.

Zobowiązanie podatkowe osoby trzeciej nie może być orzekane bez możliwości efektywnego zakwestionowania ustaleń decyzji wymiarowej wydanej wobec dłużnika podatkowego. Maze wsparcia na prawie do skutecznej obrony oraz kwestionowanie doręczeń wpływa na wynik sprawy.

Brak uzasadnienia stanowi istotne naruszenie proceduralne utrudniające kontrolę legalności uchwał samorządu. Ustalenie zasad usytuowania alkoholu wymaga wyjaśnień związanych z celami ustawy o wychowaniu w trzeźwości.

Brak uzasadnienia merytorycznej przyczyny ustalenia maksymalnej liczby zezwoleń w uchwale organu samorządowego stanowi istotne naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności uchwały w całości.

Na postanowienie uzgodnieniowe dotyczące warunków środowiskowych nie przysługuje zażalenie; jego zaskarżenie jest możliwe wyłącznie w postępowaniu odwoławczym od decyzji głównej, co zgodne jest z prawem unijnym i krajowym.

NSA uznał, że brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla budowy obwodnicy Tyczyna był zasadny, ponieważ nieskutecznie podważono kompletność i wartości dowodowe zgromadzonego materiału. Skargę kasacyjną oddalono.

Nie istnieje obowiązek przeprowadzenia pełnej oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji drogowej o ograniczonym charakterze, gdy opinie organów współdziałających nie wykazują potrzeby jej przeprowadzenia.

Naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. przez organ administracji publicznej, polegające na pozornym umożliwieniu strony do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji, może skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny.

Dla zastosowania zwolnienia z podatku nie jest wymagane faktyczne wykorzystanie infrastruktury przez przewoźników, ale jej udostępnienie, co należy interpretować w kontekście możliwości korzystania. Nie stanowi zwolnienia infrastruktura wykorzystywana dla celów utrzymania taboru, niezwiązanego bezpośrednio z przewozem osób.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, oddalając skargę i stwierdzając wymagalność obowiązku szczepień ochronnych na podstawie zgodnych z prawem przepisów rozporządzenia dotyczącego szczepień obowiązkowych.