Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że oczywiste naruszenie wymogu przedstawienia dokumentu homologacji przy rejestracji pojazdu nie spełnia przesłanek rażącego naruszenia prawa, wykluczając podstawy do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Wydanie wyroku przez sąd administracyjny na podstawie niepełnych akt administracyjnych stanowi naruszenie art. 133 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uzasadniające uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w celu ustalenia jej zgodności z prawem na podstawie kompletnych dokumentów.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje decyzję organów administracji, uznając ich rozstrzygnięcia za zgodne z prawem; odmowa zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki była uzasadniona brakiem współpracy skarżącej i potencjalnym ryzykiem naruszenia zasad uczciwej konkurencji.

Ocena rażącego naruszenia prawa przy rejestracji pojazdów sprowadzanych z państw trzecich wymaga zestawienia przepisów krajowych oraz unijnych, przy czym, gdy naruszenie przepisów nie wywołuje nieakceptowalnych skutków społeczno-gospodarczych, nie można uznać go za rażące.

Operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego, jako dowód, podlega ocenie zarówno formalnej, jak i materialnej. Organy i sąd mają obowiązek ocenić jego wiarygodność oraz zgodność z wymaganiami prawnymi, mimo, że nie są specjalistami w dziedzinie szacowania nieruchomości.

Kontrola w zakresie wykorzystania dotacji oświatowych może być prowadzona poza siedzibą kontrolowanego, a zaskarżone postanowienia uchwały w tej kwestii są zgodne z prawem, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Rękojmia należytego prowadzenia apteki obejmuje przestrzeganie ustawowych zasad prowadzenia działalności farmaceutycznej. Naruszenia związane z pozamedycznym wykorzystaniem produktów mogą skutkować utratą rękojmi oraz cofnięciem zezwolenia na prowadzenie apteki.

Art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego wiąże obowiązek przekazania dokumentacji z prowadzonymi przez organ inspekcją lub kontrolą. Nałożenie kary pieniężnej za nieprzekazanie dokumentów poza tymi ramami jest niedopuszczalne, prowadząc do uchylenia decyzji nakładającej karę.

Uchwała o powołaniu Rady Społecznej bez uwzględnienia przedstawiciela Wojewody, mimo jego formalnego desygnowania, stanowi istotne naruszenie prawne, skutkujące nieważnością aktu prawnego.

Decyzja dotycząca odpowiedzialności podatkowej osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej powinna być doręczana na adres z ewidencji PESEL, nie zaś z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Członek zarządu spółki z o.o., na którego nałożono odpowiedzialność podatkową jako osoby trzeciej z tytułu zaległości podatkowych spółki, nie może zostać zwolniony od tej odpowiedzialności, gdy egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna, a sam wniosek o ogłoszenie upadłości złożono po terminie określonym przepisami prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną za niezasadną, potwierdził spełnienie przesłanek do pociągnięcia członka zarządu do solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, wobec wykazania bezskuteczności egzekucji i braku terminowego zgłoszenia upadłości, którą to odpowiedzialność potwierdzają przyjęte ustalenia faktyczne.

W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej zarzuty przepisów procesowych muszą odnosić się do przesłanek zawartych w art. 156 § 1 K.p.a., zaś nowe dowody są istotne dla wznowienia postępowania, a nie dla stwierdzenia nieważności decyzji.

Automaty należące do T. Sp. z o.o. uznane zostały za urządzenia do gier hazardowych, jako że oferowane na nich gry miały charakter losowy. Urządzanie takich gier wymaga uzyskania stosownego zezwolenia, a brak jego skutkował zasadnym nałożeniem kary.

Pozostawienie wniosku administracyjnego bez rozpoznania z powodu nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie nie stanowi bezczynności organu, nawet gdy złożono wniosek o zawieszenie postępowania. Organ nie jest zobligowany do zawieszenia postępowania w takich okolicznościach.

NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że spółka prowadziła gry hazardowe na automatach bez koncesji i zezwoleń, co stanowiło naruszenie ustawy o grach hazardowych. Sąd uznał, że postępowanie administracyjne i dowodowe przeprowadzono prawidłowo.

Skuteczność doręczenia decyzji za pośrednictwem ePUAP następuje, gdy strona używała tego systemu w komunikacji z organem, a brak rezygnacji z elektronicznej formy doręczeń potwierdza taki wybór.

Sąd ma prawo dokonać prokonstytucyjnej wykładni przepisu prawa, rezygnując z literalnego jego brzmienia, gdy jest on uznany za niekonstytucyjny, nawet jeżeli Trybunał Konstytucyjny nie orzekł o jego niezgodności z Konstytucją. Ekwiwalent za niewykorzystany urlop policjanta powinien odzwierciedlać rzeczywiste prawo do odpoczynku zgodnie z obowiązującymi zasadami.

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej o Policji nie stanowi przeszkody dla stosowania nowego brzmienia art. 115a, gdy uznana wersja za niekonstytucyjną przez TK dotyczyła przepisów sprzed 6 listopada 2018 r. Organy Policji powinny uwzględniać orzeczenia TK i przyjęte zasady ustalania ekwiwalentu.

Stosowanie art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej w kontekście art. 115a jest niepoprawne, jeśli prowadzi do ustalania ekwiwalentu w sposób niewłaściwy. Sądy powinny stosować prokonstytucyjną wykładnię prawa, a w razie potrzeby pominąć niekonstytucyjne normy, z poszanowaniem konstytucyjnej zasady bezpośredniego stosowania Konstytucji.

Wniosek o wznowienie postępowania musi wskazywać na przesłankę wznowieniową oraz spełniać formalne wymogi ustawowe, w tym terminowe ich zgłoszenie. Brak ustawowych podstaw wznowienia, czy to w dokumentacji czy w argumentacji powoduje formalną odmowę wszczęcia postępowania wznowieniowego.

Sąd uznał, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie pozostawał w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej, a skarga kasacyjna nie wykazała znaczących naruszeń prawa materialnego lub procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że organ administracji publicznej udzielił pełnych, zgodnych z przepisami odpowiedzi na wniosek o informacji publicznej, a skarga na bezczynność była nieuzasadniona. Skarga kasacyjna od wyroku WSA, jako bezzasadna, została oddalona.

Pomoc finansowa przyznana na organizację wydarzeń mających na celu wsparcie lokalnej dostępności do szczepień przeciwko COVID-19 nie może być nienależnie pobrana, jeżeli sposób jej realizacji narusza określony przepisami cel wsparcia – Naczelny Sąd Administracyjny.