NSA uznał, że przepisy specustawy ukraińskiej dotyczące proceduralnych ograniczeń obejmują wszystkich cudzoziemców, a wcześniejsze przedłużanie ich obowiązywania po ustaniu sytuacji kryzysowej narusza zasadę proporcjonalności oraz równego dostępu do sądu.

NSA, uchylając wyrok WSA, uznał, że stosowanie art. 100d ustawy o pomocy określające wstrzymanie biegu terminów na wydanie decyzji administracyjnej było zasadne oraz że Wojewoda Wielkopolski nie dopuścił się bezczynności.

Obliczanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop policjanta sprzed 6 listopada 2018 r. wymaga stosowania zasad z ustawy o Policji w brzmieniu przed orzeczeniem TK, uwzględniając nowy przelicznik 1/21, wynikający z wyroku TK i nowelizacji art. 115a.

Nieprzerwane zaprzestanie służby przez funkcjonariusza ABW przez 12 miesięcy z powodu choroby, stanowi wystarczającą przesłankę do jego zwolnienia, niezależnie od późniejszego ustalenia trwałej niezdolności do służby.

Informacje dotyczące rezultatów postępowania wyjaśniającego przeprowadzanego wobec funkcjonariuszy Policji mają charakter informacji publicznej i co do zasady podlegają udostępnieniu, chyba że ich udostępnienie jest ograniczone na podstawie przepisów o ochronie danych osobowych lub tajemnic prawnychronionych.

Wykonanie nadbudowy i przebudowy budynku bez pozwolenia na budowę jest samowolą budowlaną podlegającą legalizacji na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, nie zaś procedurom z art. 50-51 tej ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nałożenie obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych w kontekście nowo wybudowanego budynku gospodarczego było zasadne, wykluczając przyjęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego ze względu na charakter wykonanych robót.

NSA uchyla zaskarżony wyrok WSA, uznając, że zastosowanie szczególnego przepisu ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie uzasadniało stwierdzenia bezczynności Wojewody Śląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.

Odmawiając prawa do odliczenia VAT, organ podatkowy musi wykazać, że transakcje były pozorne lub miały na celu wyłącznie uzyskanie korzyści podatkowej wbrew celom dyrektywy VAT. Pozorność nie jest równoznaczna z brakiem zdarzeń gospodarczych.

Narzucony w sprawie przez organy podatkowe zakaz odliczenia podatku naliczonego na podstawie niewiarygodnych faktur VAT jest prawidłowy. Faktury te nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji, przez co nie dają prawa do korekty deklaracji podatkowej.

Nie można skutecznie zarzucać naruszenia prawa procesowego z powodu pominięcia spadkobierców w postępowaniu administracyjnym, gdy ustalenie stron nastąpiło na podstawie oświadczeń, a zarzut dotyczy innego podmiotu niż skarżący. Skarga kasacyjna oddalona.

Przetwarzanie danych osobowych w celach oceny zdolności kredytowej przez bank jest dopuszczalne wyłącznie do momentu zawarcia umowy kredytowej. Brak zawarcia umowy skutkuje koniecznością usunięcia danych, jeśli osoba, której dane dotyczą, wyrazi takie żądanie. Dalsze przechowywanie danych nie jest uzasadnione prawnie.

Bezczynność organu administracji publicznej, mimo zachodzenia jej przesłanek, nie zawsze kwalifikuje się jako rażące naruszenie prawa, wynikające z braku wydania postanowienia. Organ musi wykazać brak działań sprzecznych z prawem, co uchyla możliwość zasądzenia roszczeń na tej podstawie.

Art. 115a ustawy o Policji, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, powinien być interpretowany zgodnie z wymogami konstytucyjnymi i stosowany retrospektywnie dla okresów sprzed 6 listopada 2018 r., co uzasadnia przyznanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop zgodnie z mnożnikiem 1/21. Skargę kasacyjną Komendanta Wojewódzkiego Policji oddalono.

Decyzje organów administracyjnych dotyczące wygaśnięcia stosunku służbowego muszą opierać się na pełnej i wiarygodnej analizie materiału dowodowego, z uwzględnieniem kwalifikacji, przebiegu służby i dotychczasowego miejsca zamieszkania funkcjonariusza. Organy administracji publicznej winny dochować należytej staranności w gromadzeniu i ocenie dowodów, a wybiórcze ich traktowanie narusza zasady praworządności

Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, wydana na rzecz szkoły i uczniowskiego klubu sportowego, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, nawet jeżeli przedsięwzięcie związane jest z dodatkowymi celami podmiotów prywatnych.

Podmiot świadczący usługi w modelu SaaS, dostarczając oprogramowanie i zasoby serwerowe ułatwiające sprzedaż online, jest uznawany za operatora interfejsu elektronicznego ułatwiającego dostawy towarów, zgodnie z art. 7a ustawy o VAT oraz art. 5b rozporządzenia 282/2011.

Podatnik, który nie dochował należytej staranności w sytuacji oszustwa podatkowego, traci prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur dokumentujących fikcyjne transakcje, w szczególności gdy nie był świadomy działań oszukańczych, ale mógł i powinien był wiedzieć o ryzyku ich wystąpienia.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A.W. zasługuje na uwzględnienie, a wyrok WSA z dnia 18 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 1536/20, ulega uchyleniu. Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania z uwagi na niewystarczające odniesienie się przez WSA do kluczowych okoliczności faktycznych i prawnych związanych z odpowiedzialnością za zobowiązania podatkowe z tytułu "pustych faktur".

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że odmowa Zarządu Województwa Małopolskiego uwzględnienia protestu skarżącej została dokonana z naruszeniem zasad rzetelności i przejrzystości oceny wniosków, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; skarga kasacyjna została oddalona.

Orzeczenie NSA potwierdza, że art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody w stosowaniu art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r.; decyzje odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu zostały słusznie uchylone.

Wobec stwierdzenia niekonstytucyjności części regulacji dotyczących przelicznika ekwiwalentu urlopowego, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop należy stosować art. 115a ustawy o Policji w konstytucyjnym brzmieniu, tj. uwzględniając przelicznik 1/21.

Przyznanie świadczenia z art. 83 ust. 1 ustawy emerytalnej wymaga ustalenia nadzwyczajnych okoliczności powodujących brak spełnienia warunków ustawowych do renty lub emerytury. Odmowa organu ZUS winna być uzasadniona pełnym zgromadzeniem materiału dowodowego i rozważeniem wszystkich istotnych aspektów stanu faktycznego.

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie zmienia zasad ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, lecz odnosi się do jego przyznania na zasadach obowiązujących przed 6 listopada 2018. Sąd oddalił skargę kasacyjną, przyjmując, że wyrok WSA, mimo błędnego uzasadnienia, jest zgodny z prawem.