Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stoi na przeszkodzie stosowaniu nowych przepisów o ekwiwalencie za niewykorzystany urlop obowiązujących od 1 października 2020 r. do stanów faktycznych sprzed nowelizacji.

Wniosek o udostępnienie korespondencji związanej z działalnością szkoły stanowił prośbę o udostępnienie informacji publicznej. Organ zobowiązany jest do udzielenia odpowiedzi na taki wniosek, chyba że informacje te są wewnętrzne lub ich ujawnienie podlega ograniczeniom prawnym. Brak reakcji nie stanowił rażącego naruszenia prawa.

Organ władzy publicznej, który podaje do publicznej wiadomości adres poczty elektronicznej, ponosi odpowiedzialność za odbiór przesyłanej na ten adres korespondencji. Nieudowodnienie braku doręczenia skutkuje uznaniem bezczynności organu.

Status pozbawionego wolności posła lub senatora

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że warunki zabudowy budynków jednorodzinnych w formie bliźniaczej są zgodne z zasadą dobrego sąsiedztwa. Wyznaczenie obszaru analizy na podstawie trzykrotności szerokości frontu działki jest prawidłowe, a błędne powołanie podstawy prawnej nie wpływa na wynik postępowania.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona na podstawie art. 184 p.p.s.a.; budynek uznany za samowolę budowlaną podlega rozbiórce zgodnie z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, ze względu na niezgodność z planem zagospodarowania przestrzennego.

Art. 63 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT wymaga jedynie, aby import towarów przez jednostki ratownictwa był związany z prowadzonymi działaniami, a nie wyłącznie z katastrofami. W konsekwencji art. 63 ust. 1 pkt 2 nie wymaga wykładni contra legem z uwagi na brak połączenia z klęskami żywiołowymi.

Import towarów przez jednostki ratownicze przeznaczonych na ich potrzeby w związku z prowadzonymi działaniami jest zwolniony od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 63 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, bez konieczności związku importu z klęską żywiołową lub katastrofą.

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej o wsparciu służb mundurowych w zw. z art. 115a ustawy o Policji nie dotyczy wysokości ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, lecz zasad ustalania prawa do tego ekwiwalentu.

Brak przeszkód prawnych do zastosowania art. 115a ustawy o Policji, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r., do wyrównania ekwiwalentu za urlop niewykorzystany przed 6 listopada 2018 r., co uprawnia do zastosowania przelicznika 1/21 w określonych przypadkach.

W sprawie wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, stosowanie art. 115a ustawy o Policji w niekonstytucyjnym brzmieniu jest wyłączone. Ekwiwalent powinien być ustalany według przelicznika 1/21 części miesięcznego uposażenia, zgodnie z nowym brzmieniem przepisu, nadanym ustawą nowelizującą, co odpowiada wartości jednego dnia roboczego.

W przypadku przepisów dotyczących ekwiwalentu za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy Policji, art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie może stanowić przeszkody do stosowania przepisu art. 115a w nowym brzmieniu zgodnym z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego.

Bezczynność organów administracyjnych w trybie skargowym nie jest przedmiotem kognicji sądów administracyjnych. Ogólne zarzuty co do procedury powołania sędziów nie uzasadniają stwierdzenia nieważności postępowania sądowego.

NSA wyjaśnił, że prawomocność materialna wyroku nie obejmuje pełnych skutków prawnych wynikających z sentencji wyroku i nie wiąże organów administracji publicznej przy ocenie okoliczności nabycia mienia z mocy prawa przez jednostki samorządu terytorialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie dochodzi do bezczynności organu, gdy obowiązują przepisy zawieszające bieg terminów administracyjnych w specyficznej sytuacji prawnej związanej z konfliktem zbrojnym, co uzasadnia czasowe ograniczenie uprawnień cudzoziemców.

Art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy stosuje się do wszystkich cudzoziemców, wykluczając w tym czasie możliwość stwierdzenia bezczynności organu. W związku z czym, odmowa udzielenia zezwoleń na pobyt w tym okresie, z wyłączeniem takie oceny, nie stanowi naruszenia prawa.

Przy ocenie bezczynności organu administracyjnego w rozpatrywaniu wniosku o pobyt rezydenta długoterminowego, zastosowanie przepisów szczególnych o pomocy obywatelom Ukrainy nie uzasadnia tej bezczynności, gdy wnioskodawca nie ewakuuje się z obszarów objętych wojną.

Informacja o zawiadomieniu przez sędziego o przestępstwie podlega ujawnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdy skarżący domaga się wiedzy, nie zaś dokumentacji, a nie jest obowiązkowo zawarta w aktach sprawy cywilnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że czasowe zawieszenie biegu terminów administracyjnych na mocy art. 100c i 100d u.p.o.u. dotyczy wszystkich cudzoziemców, w tym obywateli Indii, eliminując bezczynność organu wynikającą z niedotrzymania ustawowych terminów.

Nieprawidłowa jest praktyka uznawania WDT bez udokumentowanego wywozu jako transakcji krajowych opodatkowanych stawką VAT 23%. Takie transakcje winny być uznane za niepodlegające opodatkowaniu, co następuje w sytuacji braku ustalenia rzeczywistego nabywcy towarów.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest zobowiązany udzielić informacji z Jednolitych Plików Kontrolnych na żądanie organu egzekucyjnego zgodnie z art. 36 § 1b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, co nie narusza tajemnicy skarbowej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wskazując, że brak wypełnienia wymogów formalnych z art. 83 ust. 1 ustawy FUS uniemożliwia przyznanie świadczenia w drodze wyjątku, nie stwierdzając żadnych szczególnych przeszkód zatrudnienia ojca małoletniego.

NSA stwierdza, że zarzuty przeciw decyzji kasatoryjnej ŚWINB są bezzasadne, a decyzja o ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ I instancji jest uzasadniona z uwagi na konieczność dokładnego ustalenia stanu faktycznego w zakresie instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej.

Przetwarzanie danych osobowych w celach zabezpieczenia się przed hipotetycznymi roszczeniami nie uzasadnia zastosowania art. 6 ust. 1 lit. f RODO. Działania takie muszą odnosić się do rzeczywistego zainteresowania prawnie uzasadnionego wynikającego z istniejących, a nie ewentualnych, roszczeń.