NSA uznał, że wysokość wadium może ograniczać zasadę konkurencyjności, a jej ustalenie na poziomie 10% było sprzeczne z zasadami równego traktowania wykonawców. Oddalając skargę kasacyjną, NSA potwierdził zasadność decyzji Zarządu Województwa o korekcie finansowej z tytułu naruszenia zasad konkurencyjności.
Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną P.K., uznając że decyzje administracyjne dotyczące osób zmarłych są nieważne oraz zatwierdził ograniczenia czasowe na wzruszanie decyzji, podkreślając zgodność tych przepisów z konstytucyjnym porządkiem prawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż materiał dowodowy nie potwierdzał statusu Fundacji jako administratora danych, co skutkowało uchyleniem części decyzji Prezesa UODO. NSA podtrzymał decyzję o niepodważalności roli Fundacji w przetwarzaniu danych osobowych skarżącej.
Dla skutecznego zwolnienia się z odpowiedzialności na podstawie art. 116 § 1 pkt 1 lit. a O.p. członek zarządu musi wykazać, że złożenie wniosku o upadłość nastąpiło we właściwym czasie; zaniechanie podjęcia tego obowiązku mimo utraty płynności finansowej spółki wyłącza możliwość egzoneracji.
Decyzja Komendanta Miejskiego PSP o nakazaniu usunięcia uchybień w zakresie zabezpieczeń przeciwpożarowych nie wykazuje prawnej ani faktycznej niewykonalności. Brak jest podstaw do stwierdzenia jej nieważności na gruncie art. 156 § 1 k.p.a.
W sytuacji stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę, decyzja o umorzeniu postępowania z urzędu jest uzasadniona, gdyż sprawa wraca do stanu prawnego przed wydaniem wadliwej decyzji. Jedynie wniosek złożony przed wszczęciem nowego postępowania powinien być rozpatrzony.
Skarga kasacyjna wobec decyzji o ustaleniu nienależnie pobranej pomocy finansowej została oddalona z powodu nieskutecznej argumentacji w zakresie wykazania naruszeń przepisów materialnych i proceduralnych oraz błędnej kwalifikacji prawnej kompetencji sądu administracyjnego.
W przypadku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., gdy dowody na które opierała się decyzja administracyjna, okazały się fałszywe, należy uwzględnić wszystkie aspekty faktyczne oraz przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, aby dokonać prawidłowej oceny projektu budowlanego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wobec braku podstaw do uznania za zasadne zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego, potwierdzając prawidłowość decyzji WSA w Lublinie oraz organów administracyjnych w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków publicznych przez KGW.
Za zaległości podatkowe spółki odpowiadają solidarnie członkowie jej zarządu, o ile nie wykazano złożenia wniosku o upadłość we właściwym czasie, niezależnie od liczby wierzycieli spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia przez B. Ś. uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi; ocena rozstrzygnięcia administracyjnego jest dopuszczalna jedynie przy zachowaniu terminów proceduralnych.
Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona, gdyż sąd pierwszej instancji prawidłowo zatwierdził legalność decyzji administracyjnej, uwzględniając nowe dowody, które uzasadniały wznowienie postępowania i korektę płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej.
Działalność produkcyjna, w tym przetwórstwo mięsne, może być traktowana jako rzemiosło w rozumieniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o ile regulacje planu miejscowego nie dokonują zawężenia tego pojęcia. W konsekwencji, NSA uchylił decyzje organów poprzednich instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak nieprzekroczenia podstawowego sześciomiesięcznego terminu administracyjnego przez Szefa Urzędu wyklucza przypisanie organowi stanu bezczynności, uzasadniając tym samym oddalenie skargi na przewlekłość postępowania.
Brak spełnienia przesłanek wynikających z art. 14 ust. 3 Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, ze względu na nieuznanie statku wiertniczego za eksploatowany w transporcie międzynarodowym, wyłącza możliwość zastosowania ulgi abolicyjnej, uzasadniając decyzję o odmowie ograniczenia poboru zaliczek.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił decyzję odmowną Kolegium, podkreślając potrzebę dalszego ustalenia faktycznego zaprzestania prowadzenia gospodarstwa rolnego przez skarżącego.
Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej powstaje, jeżeli egzekucja wobec spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie wykaże, że złożono we właściwym czasie wniosek o upadłość lub że niezłożenie wniosku nie wynika z jego winy.
NSA orzekł, że decyzja określająca wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi może przybrać charakter decyzji "otwartej" zgodnej z prawem, jeśli odpowiada ustaleniom faktycznym i jest wydana na podstawie przepisów u.c.p.g. oraz że postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organy było zgodne z zasadą prawdy obiektywnej.
Stwierdzenie nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie uzasadnia stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę; decyzja wydana zgodnie z obowiązującym w chwili jej wydania planem pozostaje w mocy mimo późniejszego unieważnienia tego planu.
Pracodawca jest zobowiązany do zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej jednego pracownika służby bhp na każdych 600 pracowników. Przepisy bhp mają charakter obligatoryjny, a ich spełnienie jest warunkiem sine qua non dla zapewnienia odpowiednich norm bezpieczeństwa w miejscu pracy.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw w zakresie naruszenia przepisów materialnych oraz procesowych, które mogłyby wpłynąć na wynik sprawy. Oddalenie skargi kasacyjnej jest zasadne.
Skarga kasacyjna nie wykazuje naruszeń proceduralnych mających wpływ na wynik sprawy. Oddalenie skargi wskazuje na poprawność decyzji Prezesa Funduszu oraz brak podstaw do zmiany wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Spółka komandytowa wypłacając komplementariuszowi zaliczki w trakcie roku podatkowego nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego. Pobór taki jest dopuszczalny dopiero po zakończeniu roku podatkowego, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem art. 30a ustawy.
W przypadku podejrzenia niemedycznego przeznaczenia produktów leczniczych, farmaceuta jest obowiązany odmówić realizacji zamówienia, a brak tej odmowy może skutkować utratą rękojmi należytego prowadzenia apteki i cofnięciem zezwolenia.