Sprzedawca odpadów, w tym przypadków mułów węglowych, jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru BDO jako podmiot gospodarujący odpadami. Brak wpisu skutkuje administracyjną karą pieniężną. Muł węglowy kwalifikuje się jako "odpad", nawet jeśli wykazuje wartość opałową.

Brak wykazania przez organy podatkowe świadomego udziału podatnika w transakcjach oszukańczych uniemożliwia uznanie jego odpowiedzialności; okoliczności takie jak szybkie zwroty VAT, stosowanie standardowych procedur handlowych czy korzystanie z podmiotów pośredniczących nie mogą same w sobie świadczyć o świadomej współudziałowości w karuzeli podatkowej.

Wobec braku uprzedniego wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, administracyjne postępowanie nieważnościowe nie podlega obowiązkowemu zawieszeniu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Dopiero późniejsze zarejestrowanie skarg sądowoadministracyjnych skutkuje potencjalnym zawieszeniem postępowania w sądzie.

Nie stanowi istotnej zmiany instalacji zwiększenie ilości ścieków czy odpadów, jeśli są one zgodne z obecnym pozwoleniem zintegrowanym oraz nie zwiększają znacząco oddziaływania na środowisko, co wyklucza udział organizacji ekologicznych w postępowaniu.

Władający nieruchomością, na której znajdują się odpady, jest posiadaczem tych odpadów i odpowiada za ich prawidłowe usunięcie, nawet jeżeli nie jest ich pierwotnym wytwórcą.

Planowana inwestycja handlowo-usługowa na obszarze zabudowy mieszkaniowej może stanowić jej uzupełnienie zgodne z zasadami ładu przestrzennego, a posłużenie się pojęciem "towarzyszącej infrastruktury", nawet bez definicji ustawowej, jest zgodne z przepisami dotyczącymi uzbrojenia terenu.

Zgodnie z wyrokiem NSA, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący obszar przy Jeziorze S. jest zgodny z założeniami studium i nie narusza zasad proporcjonalności ani władztwa planistycznego. Oddalone zostały zarzuty odnośnie nieprawidłowego przeznaczenia działki pod zabudowę usługową sportową, co mieści się w ramach uzasadnionych potrzeb publicznych.

Sąd oddalił kasację, uznając, że roboty były odbudową, wymagającą pozwolenia. Organy i sąd I instancji poprawnie ustaliły stan faktyczny i prawny.

Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie przysługuje podatnikowi. Faktury te muszą odzwierciedlać faktyczne zdarzenia gospodarcze.

W przypadku realizacji robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę, które są niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, organ nadzoru budowlanego uprawniony jest do wydania decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego.

Określenie elementu przegrody budowlanej w definicji budynku wymaga, aby przegroda stanowiła trwałą fizyczną barierę, która wydziela budynek z przestrzeni zewnętrznej, a przegrody łatwe do demontowania, takie jak siatka stalowa, nie spełniają tej funkcji.

Fundacja A. uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, co uzasadniało stwierdzenie uchybienia terminu na podstawie art. 134 k.p.a.; skarga fundacji powinna podlegać oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a., a nie uwzględnieniu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej A. sp. z o.o. za naruszenie warunków pozwolenia zintegrowanego odbyło się zgodnie z prawem, a argumentacja dotycząca awarii jest niewystarczająca do uchylenia kary, zważywszy na istotność naruszeń dla ochrony środowiska.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 stycznia 2024 r. jest dopuszczalne, jeśli wniosek o ustalenie niepełnosprawności złożono odpowiednio wcześnie, a wniosek o świadczenie w ciągu terminu określonego art. 24 ust. 2a u.ś.r.

Decyzja organu I instancji może być uchylona, a postępowanie administracyjne wznowione, jeśli zawarte w niej braki formalne dotyczące kluczowych parametrów technicznych inwestycji wpływają istotnie na jej rozstrzygnięcie.

Skuteczne wniesienie skargi na akt prawa miejscowego wymaga uprzedniego wyczerpania szczególnej procedury, a ponowne wniesienie skargi po odrzuceniu wcześniejszej z przyczyn formalnych jest niedopuszczalne.

Sąd w wyroku oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja organu o przywróceniu zabytku do stanu poprzedniego była zgodna z prawem, mimo że działania nie były uzasadnione przeciwdziałaniem COVID-19.

Wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, złożony po ustawowym terminie, uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego (art. 105 § 1 k.p.a.); zarzuty skargi kasacyjnej nie wykazały naruszenia przepisów, przez co wyrok WSA oraz decyzje administracyjne pozostały w mocy.

Uchwała Sejmiku Województwa Łódzkiego o podziale na obwody łowieckie i ich kat. jest zgodna z prawem. Legalne ograniczenie prawa własności nie narusza Konstytucji RP, jeśli spełnia wymogi ustawowe. Zarzuty Stowarzyszenia wobec uchwały są nieuzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak zapewnienia udziału w postępowaniu właścicielowi nieruchomości bez jego winy może stanowić podstawę wznowienia postępowania wyłącznie na żądanie tego podmiotu, nie wpływając tym samym na legalność decyzji wobec innych stron postępowania.

Na podstawie art. 194 ust. 5 ustawy o odpadach organ obligatoryjnie wymierza administracyjną karę pieniężną za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem, co ma na celu prewencyjne zapobieganie naruszeniom. Odstąpienie od kary nie jest możliwe mimo braku negatywnych skutków dla środowiska.

Wspólnicy spółki cywilnej prowadzącej zarządzanie nieruchomościami są zobowiązani indywidualnie do zawarcia umowy ubezpieczenia OC; polisa wystawiona na spółkę cywilną, nieposiadającą statusu przedsiębiorcy, nie wypełnia tego obowiązku.

Wyrok TSUE C-613/23 nie wpływa na treść orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe, jeśli nie wykazano wpływu wykładni prawa unijnego na dotychczasowe rozstrzygnięcie polskiego sądu administracyjnego.

Wyrok TSUE C-613/23 nie ma znaczącego wpływu na treść wyroku NSA z dnia 27 września 2022 r., III FSK 1979/21, dotyczącego odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, ponieważ omawiane problemy prawne nie były przedmiotem skargi kasacyjnej i nie wpływają na decyzję sądową.