Rada gminy nie może przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego załatwiać skargi poprzez "niezajęcie stanowiska"; takie działanie stanowi istotne naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności uchwały przez organ nadzorczy.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na prawidłowość zastosowania przepisu o terminach złożenia wniosku o koszty egzekucyjne oraz brak podstaw do podważenia statusu sędziów administracyjnych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie dopuściło się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego, jednakże działania te nie stanowiły rażącego naruszenia prawa. Uznać należy za uzasadnione wymierzenie organowi symbolicznej grzywny za przewlekłość postępowania.
Wydatki poniesione przez podatnika na wykonanie decyzji administracyjnej, w ramach czynności nieopodatkowanych, nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdy brak jest związku z czynnościami opodatkowanymi (art. 86 ust. 1 u.p.t.u.).
Zaświadczenia urzędowe mogą być wydawane wyłącznie w oparciu o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego wynikających z rejestrów organów. Interes faktyczny nie uzasadnia ich wydania. Organ podatkowy nie posiada kompetencji do przyznawania praw wymagających ustalenia w postępowaniu cywilnym.
Członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązania publicznoprawne, jeśli nie wykazał, że w wymaganym terminie złożono wniosek o ogłoszenie upadłości lub otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego, niezależnie od zgłoszeń postępowań przez inne podmioty.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie dopuściło się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania w rozpatrywaniu skargi dotyczącej oprocentowania nadpłaty podatku od nieruchomości, przewlekłość ta nastąpiła jednak bez rażącego naruszenia prawa.
W przypadku skargi kasacyjnej dotyczącej odmowy wydania opinii zabezpieczającej, NSA ocenia zgodność z prawem dokonaną przez organ podatkowy odmowę, co może prowadzić do konieczności ponownego rozpoznania sprawy przez sąd pierwszej instancji, w sytuacji, gdy ocena tego sądu opierała się o materiał nieznajdujący odzwierciedlenia w aktach sprawy.
Operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego stanowi wystarczający dowód wzrostu wartości nieruchomości na potrzeby ustalenia opłaty adiacenckiej na podstawie art. 98a ust. 1 u.g.n. Sąd administracyjny prawidłowo aprobował jego zasadność, nie naruszając przy tym przepisów prawa procesowego.
Brak możliwości dochodzenia wierzytelności z masy upadłości w sytuacji, gdy wierzyciele nie mogli wiedzieć o wpłynięciu wniosku o ogłoszenie upadłości
Złożenie oświadczeń nabywców oleju opałowego oraz ich zestawień jest konieczne do korzystania z obniżonej stawki podatku akcyzowego zgodnie z art. 89 ustawy o podatku akcyzowym, a ich brak uniemożliwia zastosowanie preferencji, nawet przy zniszczeniu dokumentacji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odległość inwestycji od nieruchomości M. sp.j. wykluczała możliwość uznania jej za stronę postępowania administracyjnego. Prawidłowo zinterpretowano przepisy dotyczące zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, odmawiając wznowienia postępowania.
Wykonanie prac utwardzenia terenu prowadzących do powstania drogi dojazdowej stanowi budowę wymagającą pozwolenia na budowę; brak takiego pozwolenia skutkuje klasyfikacją działań jako samowoli budowlanej i wstrzymaniem robót.
Zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego warunkuje przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego; okoliczność ta musi być precyzyjnie weryfikowana, z uwzględnieniem oświadczeń i decyzji dotyczących zaprzestania podlegania ubezpieczeniom społecznym rolników.
Decyzja kasacyjna wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. wraz z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, jest uzasadniona, gdy naruszenie postępowania ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie, niemożliwy do naprawienia poprzez uzupełniające postępowanie dowodowe.
Postanowienie PINB zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego dotyczących doręczeń oraz praw strony do czynnego udziału w postępowaniu, co uzasadniało uchylenie orzeczeń obu instancji. Konieczne jest ponowne zbadanie sprawy, uwzględniając alternatywną kwalifikację obiektu.
Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu braku podstaw kasacyjnych wskazujących na błędne zastosowanie przepisów prawa materialnego, potwierdzające prawidłowość decyzji o oddaleniu skargi na postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe, gdy spełnione są przesłanki z art. 116 o.p., w szczególności bezskuteczność egzekucji z majątku spółki oraz niewystąpienie z wnioskiem o ogłoszenie upadłości w terminie.
Zaskarżona decyzja administracyjna, w której organ nie podaje wyczerpującego uzasadnienia faktycznego dotyczącego powodów oddalenia zarzutu o nieistnienie obowiązku, nie poddaje się sądowej kontroli legalności, co uzasadnia odwołanie w takim zakresie, ukazując obowiązek rzetelnej oceny wpłat przez organ administracyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania. Wystąpiła nieważność postępowania przed sądem I instancji z powodu nienależycie umocowanego pełnomocnika procesowego.
Wyrok nakazowy Sądu Rejonowego, orzekający karę grzywny w wysokości przekraczającej 200 stawek dziennych, narusza art. 502 § 1 k.p.k. i zostaje uchylony przez Sąd Najwyższy, z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, celem dostosowania orzeczenia do limitów postępowania nakazowego.
Upływ czasu oraz zgromadzony materiał dowodowy wskazują na przedwczesność decyzji odmownej dotyczącej unieważnienia nacjonalizacji, a wszczęcie postępowania nacjonalizacyjnego po terminie określonym w ustawie narusza przepisy prawa materialnego, uzasadniając uchylenie decyzji Ministra Rozwoju oraz wyroku WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I OSK 2838/22 uznał, że brak precyzyjnych terminów wskazanych w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce dla rozpatrzenia wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ministra nie skutkuje samoczynnie bezczynnością organu, jeżeli złożoność i charakter sprawy uzasadniają dłuższe procedowanie.
Zarządzenie Burmistrza w przedmiocie ustalenia stawek czynszu jest aktem administracyjnym podlegającym kognicji sądów administracyjnych, a brak uzasadnienia zarządzenia stanowi istotne naruszenie prawa uniemożliwiające jego kontrolę przez sąd.