Wykonywanie przewozu okazjonalnego pojazdem niespełniającym kryteriów konstrukcyjnych, w szczególności wynikających z art. 18 ustawy o transporcie drogowym, uzasadnia nałożenie kary, gdy przewóz osób zamawiany jest za pomocą aplikacji mobilnej. Utrzymanie decyzji administracyjnej przez sąd I i II instancji jest prawidłowe, nawet przy uznaniu, że aplikacja nie została szczegółowo wyjaśniona w decyzji

Decyzja organu administracyjnego o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym była prawidłowa i zgodna z prawem, a podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty procesowe nie mogły mieć istotnego wpływu na wynik sprawy.

Działanie przewoźnika świadczącego okazjonalny przewóz osób aplikacją mobilną, pojazdem niespełniającym wymogów konstrukcyjnych, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. (NSA, wyrok z dnia 9 października 2025 r., sygn. akt II OSK [...])

Dla nałożenia kary pieniężnej za przewóz okazjonalny niezgłoszonym pojazdem nie jest wymagane, aby strona była przedsiębiorcą. Wykonywanie przewozu okazjonalnego pojazdem niespełniającym kryteriów konstrukcyjnych podlega sankcjom na gruncie ustawy o transporcie drogowym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie odnosi się do współczynnika ustalania ekwiwalentu. Ekwiwalent należy określić według ustawy z 2020 r., stosowanej wobec spraw wszczętych po 6 listopada 2018 r.

Członek zarządu spółki z o.o. odpowiada za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże, że wniosek o upadłość zgłoszono we właściwym czasie, bądź jeśli nie jest w stanie wskazać mienia spółki, umożliwiającego zaspokojenie zaległości. Zaniechanie zgłoszenia upadłości uzasadnia odpowiedzialność, nawet przy braku innych przesłanek exoneracyjnych.

Zawieszenie działalności gospodarczej nie eliminuje obowiązku podatkowego w zakresie nieruchomości związanych z tą działalnością, jeżeli istnieje możliwość ich przyszłego wykorzystania do działalności gospodarczej; operaty szacunkowe oraz procedury podpisywania decyzji nie naruszają prawa proceduralnego.

Nieprawidłowo przeprowadzone doręczenie decyzji administracyjnej, w którym brak możliwości ustalenia tożsamości odbiorcy przesyłki, skutkuje naruszeniem przepisów proceduralnych, co uzasadnia uchylenie wyroku i ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd I instancji.

Usługi pośrednictwa oraz koordynacji scentralizowanych zakupów mogą być uznane za świadczenia o charakterze podobnym do wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p., co uzasadnia pobór zryczałtowanego podatku dochodowego przez płatnika.

Kary umowne za opóźnienia w przekazaniu budynków i zawarciu umów przeniesienia własności, inne niż te dot. wad towarów, mogą być kosztem uzyskania przychodów, jeśli spełniają warunki art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Dla odliczenia pełnych wydatków na pojazdy jako koszt uzyskania przychodów, podatnik musi obiektywnie wykluczyć ich użycie prywatne poprzez wewnętrzne regulacje i ewidencję, co w rozpoznanej sprawie zostało skutecznie dokonane przez spółkę.

1. Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej kształtujące mechanizm przeliczania według tabel kursowych ustalanych jednostronnie przez bank są niedozwolonymi postanowieniami umownymi w rozumieniu art. 3851 § 1 k.c., gdyż pozostawiają bankowi swobodę decyzyjną w kwestii kosztów kredytu, obciążają konsumenta nieprzewidywalnym ryzykiem i naruszają równorzędność stron. Oceny abuzywności

Bezpodstawne jest stosowanie przepisów art. 158 § 3 k.p.a. w jego znowelizowanym brzmieniu do postępowań administracyjnych zakończonych ostatecznym postanowieniem przed wejściem w życie nowelizacji. Sąd administracyjny pierwszej instancji zobowiązany jest do merytorycznego rozpoznania zarzutów i nie może sięgać po przepisy uprzednio nieobowiązujące.

NSA orzekł, że ustalenie przez GIOŚ kosztów pomiarów emisji na podstawie wskazanych analiz i norm emisji było zgodne z przepisami ochrony środowiska, oraz że zarzuty skargi kasacyjnej były nieuzasadnione.

Zastosowanie Taryfikatora oraz nałożenie korekty finansowej od G. Sp. z o.o. były zasadne, a związanie wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny wyłączało możliwość odmiennej oceny prawnej w tej kwestii.

W sprawach o świadczenie pielęgnacyjne, gdzie wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed 31 grudnia 2023 r., stosuje się przepisy obowiązujące przed tą datą, jeżeli wniosek o świadczenie złożono w terminie określonym w art. 24 ust. 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Nieosiągnięcie co najmniej 50% założonych wskaźników projektu unijnego wymaga zwrotu całego dofinansowania, mimo zarzutów o niemożności realizacji celów zewnętrznych, takich jak pandemia COVID-19.

W postępowaniach z urzędu, organ nadzoru budowlanego nie może działać na wniosek strony, a postępowanie wszczęte z urzędu zakończyło się zgodnie z prawem odmową nakazu rozbiórki, bez wystąpienia bezczynności administracyjnej.

Nakaz doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem jest ważny, jeśli spełnia aktualne normy techniczno-budowlane, nawet gdy organy bazowały na błędnym przepisie, gdyż podobny zakaz obowiązywał w czasie budowy.

Zastosowanie środków egzekucyjnych w toku postępowania, zgodnych z ustawą, przerywa bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organy egzekucyjne prawidłowo odmówiły umorzenia postępowania egzekucyjnego, gdyż przedawnienie nie nastąpiło.

NSA potwierdza, że prawo do dostępu do akt nie obejmuje obowiązku ich wysyłki za granicę, a realizacja wniosku strony jest ograniczona możliwościami techniczno-organizacyjnymi organu.

Przedłużenie terminu wykonania obowiązków nałożonych na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Pr.bud. dokonuje się postanowieniem, a próba dokonania w trybie art. 155 k.p.a. jest bezpodstawna.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie wyłączenia gruntów leśnych z produkcji przez B. sp. z o.o. sp. k. zostało uzasadnione stwierdzeniem faktycznego i niezgodnego z przepisami wyłączenia, uzasadniającego nałożenie sankcji z art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.