Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie ustalenia obszaru oddziaływania inwestycji ani w kwestii przyznania przymiotu strony skarżącym, uznając decyzję o umorzeniu postępowania za prawidłową.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku przesłanek do uznania naruszenia prawa materialnego. NSA potwierdza przejście własności budynków na gminę przy braku uwzględnienia użytkowania wieczystego, zgodnie z art. 8 dekretu warszawskiego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że prawo do rekompensaty w myśl ustawy z 2005 r. nie jest uzależnione od przesiedlenia się osoby uprawnionej na obecne terytorium Polski, a jedynie od konieczności opuszczenia byłego terytorium RP z przyczyn wojennych.

NSA potwierdza, że odmowa pozbawienia lasu statusu ochronnego była zgodna z prawem z uwagi na przewagę argumentów ochrony środowiska nad interesem właściciela, przy uznaniu kluczowej roli lasów w zrównoważonym rozwoju.

Wybudowanie budynku mieszkalnego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę stanowi samowolę budowlaną, co uzasadniałowdrożenie procedury legalizacji obiektu zgodnie z wymogami Prawa budowlanego, niezależnie od późniejszych prac remontowych.

Na gruncie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie wpływa na ostateczną decyzję podatkową dotyczącą rozliczenia VAT, jeśli nie wskazuje on na fałszywe ustalenia podstawowe w decyzjach dotyczących związanych podmiotów.

W sytuacji nieopublikowanego wyroku TK uznającego niekonstytucyjność przepisu, sądy administracyjne mogą stosować prokonstytucyjną wykładnię normy, uwzględniając zasadę ochrony interesów w toku, zwłaszcza gdy przepis ogranicza amortyzację składników majątkowych rozpoczętą przed zmianami legislacyjnymi.

Organ rentowy ponosi odpowiedzialność za opóźnienie w ustaleniu i wypłacie świadczenia pieniężnego z ubezpieczenia społecznego w rozumieniu art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych również wówczas, gdy odmowa przyznania świadczenia wynikała z błędnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym, a nie z braku dowodów niedostępnych

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wyciek płynów eksploatacyjnych z pojazdu stanowi usterkę niebezpieczną, umożliwiając organom kontroli drogowej nałożenie kary pieniężnej na zarządzającego transportem na podstawie art. 92a ustawy o transporcie drogowym.

Przepisy Ordynacji podatkowej, w tym art. 54 § 1 pkt 7 O.p., mają zastosowanie do odsetek za zwłokę od zaległości w podatku akcyzowym z importu, co skutkuje zawieszeniem biegu odsetek, jeśli decyzja nie została doręczona w terminie. NSA uchyla wyrok WSA i postanowienia DIAS, nakazując uwzględnienie tego przy zaliczeniu wpłaty.

Każda osoba, która w momencie nabycia towaru wiedziała lub powinna była wiedzieć o niewypełnieniu obowiązków celnych, ponosi odpowiedzialność solidarną za dług celny powstały z tytułu niewłaściwego przywozu pojazdu na obszar celny UE.

Nieuzasadnione jest uznanie korekty deklaracji podatkowej za samoistną przesłankę do zwrotu nadpłaty podatku. Organ podatkowy nie jest w bezczynności, wzywając do złożenia odrębnego wniosku o stwierdzenie nadpłaty, wymagając tym samym działania podatnika.

Opłata za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej, pomimo cywilnoprawnego charakteru, jeśli została przypisana do właściwości organów administracji publicznej (art. 2 § 1 pkt 3 u.p.e.a.). Skarga kasacyjna w tej sprawie została oddalona.

Decyzja o odmowie wydania paszportu tymczasowego, wydana w okolicznościach wskazanych w art. 54 ust. 1 pkt 1 u.d.p., nie podlega zaskarżeniu, a odwołanie jest niedopuszczalne na mocy art. 54 ust. 3 u.d.p.; odrzucenie skargi kasacyjnej G. W. od decyzji odmownej Konsula RP w Barcelonie jest zasadne.

Dla nabycia świadczenia przysługującego z tytułu zawodowej służby wojskowej, okresy służby w innych formacjach mundurowych nie mogą być wliczane do wymaganego dziesięcioletniego okresu, gdy żołnierz wypowiedział stosunek służbowy przed upływem tych 10 lat.

Podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej musi dokładnie wykazać przesłanki tajemnicy przedsiębiorcy. Organ nie spełnił obowiązku dowodowego, co uzasadnia uchylenie odmownej decyzji administracyjnej. Wyłączenie pracownika mającego wcześniej udział w decyzji jest wymagane.

Egzekucja administracyjna może być prowadzona, gdy obowiązek jest niewykonany, a status "uchylania się" zobowiązanego uznaje się na podstawie niewykonania obowiązku w całości, pomimo podjęcia starań. Tytuł wykonawczy spełniający wymogi formalne nie wskazuje na niedopuszczalność postępowania.

Odmowa zawieszenia postępowania w podatku VAT, gdy brak zależności od rozstrzygnięcia innych postępowań podatkowych, jest zgodna z przepisami Ordynacji podatkowej. Prawomocność decyzji akcyzowych i paliwowych nie stanowi prejudykatu obligującego do zawieszenia postępowania VAT.

Odmowa zawieszenia postępowania w zakresie podatku od towarów i usług za listopad 2013 r. była prawidłowa, gdyż postępowania dotyczące podatku akcyzowego i opłaty paliwowej nie stanowią zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Rada gminy, przyznając stypendia sportowe, nie może różnicować ich wysokości w oparciu o kryterium przynależności klubowej zawodników, gdyż takie postanowienia naruszają prawo i wykroczenie poza kompetencje wynikające z ustaw o sporcie oraz o samorządzie gminnym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uznanie działalności organizacji społecznej za działanie w interesie społecznym nie narusza przepisów prawa, a skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem.

Decyzja organu podatkowego w kwestii zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2018 r. nie była dotknięta przedawnieniem, gdyż pięcioletni okres przedawnienia rozpoczął się 21 maja 2019 r., a zatem decyzja doręczona 21 maja 2024 r. była skutecznie wniesiona w ostatnim dniu terminu przedawnienia.

Odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w świetle art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym jest możliwe wyłącznie w okolicznościach nadzwyczajnych, co wyklucza zastosowanie art. 189f k.p.a. do tego typu naruszeń.

Zajęcie pasa drogowego w postaci umieszczenia przyczepy z reklamą stanowi naruszenie art. 40 ust. 2 pkt 3 u.d.p. Wymaga zgody zarządcy drogi, niezależnie od konstrukcji przyczepy i nazwy parkingu. Wykazano naruszenie poprzez ciągłe, niezmieniane ustawienie pojazdu oraz jego promocyjny charakter.