Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie przez Syndyka Masy Upadłości zobowiązań wynikających z przyznanej pomocy finansowej skutkuje koniecznością zwrotu kwoty pomocy w wysokości 30%. Sąd podkreślił, że ogłoszenie upadłości nie wyłącza obowiązku zwrotu środków uzyskanych w sposób nienależny.

Ustalona przez Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy wysokość dotacji oświatowej dla szkół niepublicznych jest zgodna z obowiązującymi przepisami i nie narusza konstytucyjnych zasad równego dostępu do edukacji, a skarga kasacyjna wobec powyższego orzeczenia nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną P. S.A., orzekł, iż spółka ta pozostawała w rażącej bezczynności w realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej, zatem jest zobowiązana do jego rozpatrzenia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Odwołanie ze stanowiska dyrektora instytucji kultury w trybie ustawy o działalności kulturalnej stanowi akt administracyjny podlegający kontroli sądów administracyjnych, a nie czysto czynność z zakresu prawa pracy.

NSA uchylił wyrok WSA, wskazując na nieadekwatne uzasadnienie i brak analizy zarządzenia Prezydenta m.st. Warszawy pod kątem zgodności z prawem, oraz odrzucił skargę kasacyjną Fundacji I. z racji braku legitymacji prawnej.

Przewoźnik drogowy wykonujący przewozy okazjonalne zobowiązany jest do zgłoszenia wszelkich zmian w danych licencyjnych w terminie oraz spełnienia konstrukcyjnych wymogów przewozu określonych w ustawie o transporcie drogowym. Naruszenie tych obowiązków uzasadnia nałożenie kary pieniężnej przez organy transportowe.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona jako bezzasadna, wobec przyjęcia, że przewóz okazjonalny został prawidłowo zakwalifikowany, a obowiązek zgłoszenia pojazdu do licencji nie został dopełniony.

Stwierdzono, iż brak orzeczeń lekarskich i psychologicznych kierowcy wykonującego przewóz nie wyklucza możliwości nałożenia niezależnych kar, jako że nie jest tożsame z innymi naruszeniami ustawy o transporcie drogowym. NSA oddalił skargę kasacyjną.

Opinia biegłego nie spełniająca wymogów art. 197 § 1 O.p. co do fachowej analizy i konkretności ocen oraz uzależnienia od znajomości przepisów i orzecznictwa, nie może być uznana za dowód w postępowaniu podatkowym.

W sytuacji istnienia ostatecznej decyzji administracyjnej dotyczącej tej samej sprawy, wszczęcie nowego postępowania w tożsamej materii jest bezprzedmiotowe i powoduje konieczność umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczny jest ścisły związek przyczynowy między rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad osobą niepełnosprawną. Wymaga to wykazania, iż zakres opieki uniemożliwia podejmowanie pracy zarobkowej, nawet w niepełnym wymiarze czasu.

Złożenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania karnoskarbowego bez odpowiedniego powiadomienia pełnomocnika nie przerywa biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Instrumentalne wszczęcie takiego postępowania, bez faktycznych czynności dowodowych, nie skutkuje zawieszeniem terminu przedawnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie odmowy przyznania pomocy unijnej, uznając kwalifikację działalności jako rolniczą i potwierdzając ustalenia organu co do wielkości ekonomicznej gospodarstwa przekraczającej progi wsparcia.

Czasowa rejestracja samochodu w celu jego wywozu poza granice kraju nie wyklucza możliwości uzyskania zwrotu podatku akcyzowego zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, gdyż nie oznacza rejestracji związanej z konsumpcją na terenie Polski.

Skarżący, wykazując interes prawny, mają przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej. Formalny wpis w księdze wieczystej nie wyklucza badania interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym.

Skarga kasacyjna dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego przez M.U. na podstawie transakcji obrotu solą drogową zostaje oddalona. Organy podatkowe działając na podstawie pełnego materiału dowodowego, słusznie odmówiły odliczenia podatku przez M.U.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że instrumentalne wykorzystanie postępowania karnego skarbowego do wpływania na przedawnienie zobowiązania podatkowego, poprzez opóźnianie jego umorzenia, może naruszać zasady praworządności i zaufania do organów państwowych, co wymaga wyjaśnienia przez organ podatkowy.

Jednostki organizacyjne gmin, które na dzień 31 grudnia 2016 r. nie prowadziły sprzedaży, nie istniały lub powstały po tej dacie, nie mają prawa do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kas rejestrujących, decyzja Dyrektora KIS była prawidłowa i zgodna z przepisami.

Instytucja postępowania karnego skarbowego nie była wykorzystywana w sposób instrumentalny do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego; rzeczywiste czynności procesowe wskazują na brak nadużycia prawa przez organy podatkowe.

Postępowanie karne skarbowe wszczęte przez organ podatkowy, które nie wykazuje cech instrumentalności, skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Takie działanie nie stanowi nadużycia prawa.

Gmina Z. ma pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących budowy kramów, gdyż są one wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, niezwiązaną z działaniami niepodlegającymi opodatkowaniu.

Sąd uznał, że skarga kasacyjna nie wykazała istotnych naruszeń przepisów postępowania, które mogłyby wpłynąć na zaskarżony wyrok, i potwierdził zasadność nałożenia opłaty podwyższonej za wydobycie kopaliny bez koncesji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, stwierdzając zgodność z przepisami prawa i procedurami środowiskowymi.

Kara pieniężna nałożona za każde niezależne naruszenie przepisów o transporcie drogowym opisana w różnych załącznikach do ustawy jest dopuszczalna, gdy te naruszenia nie stanowią jednego czynu w rozumieniu art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym.