Postępowanie administracyjne dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji doręczonej minimum 30 lat przed wszczęciem, umarza się z mocy prawa na podstawie ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. Organ nie ma uprawnień do oceny konstytucyjności przepisów, a sądy administracyjne nie mogą zastosować bezpośrednio Konwencji o ochronie praw człowieka do decyzji sprzed 1993 r.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT przez organ podatkowy, bez wskazania uzasadnionych przyczyn dotyczących całości kwoty, stanowi naruszenie przepisów ustawy o VAT. Organ podatkowy musi dokładnie uzasadnić potrzebę dalszej weryfikacji jedynie w zakresie rzeczywiście spornym.

Zarządzenie pokontrolne wydane przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska na podstawie ustaleń kontroli jest zgodne z prawem, a kontrolowany podmiot ma obowiązek dostosować swoją działalność do określonych przepisów ochrony środowiska, niezależnie od przedstawionych zarzutów skargi kasacyjnej.

Jeżeli uprawnienie określone w decyzji administracyjnej wygasło z powodu upływu zastrzeżonego terminu, decyzja nie podlega zmianie w trybie art. 155 k.p.a., nawet gdy przemawiają za tym interes społeczny i słuszny interes strony.

Umorzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z uwagi na upływ 30 lat wymaga ustalenia daty ogłoszenia orzeczenia zgodnie z przepisami dotyczącymi jego wejścia do obrotu prawnego. Uchybienia w tym zakresie skutkują uchyleniem decyzji organów niższych instancji.

Obywatelowi Ukrainy przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na terytorium RP w związku z opieką nad osobą dorosłą, a ograniczenia te nie dotyczą wyłącznie świadczeń dla dzieci, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie NSA.

Świadczenia rodzinne na podstawie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mogą być przyznawane obywatelom Ukrainy przebywającym w Polsce legalnie, nawet jeśli dotyczą opieki nad osobami dorosłymi, a nie wyłącznie dziećmi.

Podmiot prowadzący instalację oczyszczalni ścieków, niezależnie od pełnej kontroli nad gospodarką ściekową, jest zobowiązany do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną, zgodnie z art. 389 pkt 1 u.p.w. Bez znaczenia pozostaje tytuł prawny władania instalacją.

Decyzje organów administracyjnych w sprawie wycinki drzew były zgodne z prawem, a skarga kasacyjna Stowarzyszenia nie wykazała istotnych naruszeń przepisów, co uzasadniało jej oddalenie przez NSA.

W wypadku uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, sąd musi uwzględnić całokształt okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, przy czym zastosowanie instytucji uprawdopodobnienia umożliwia przywrócenie terminu w sytuacji, gdy strona nie dochowała należytej staranności.

Dla uzyskania ulgi prowzrostowej określonej w art. 18eb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niezbędne jest, aby produkty były wytworzone przez podatnika bez pośrednictwa podmiotów zewnętrznych. Produkty zlecone do produkcji zewnętrznym wykonawcom nie spełniają tego kryterium.

Brak prawidłowego doręczenia decyzji organu egzekucyjnego likwidatorowi spółki uniemożliwia przerwanie biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a co za tym idzie, powoduje wygaśnięcie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.

Zarządzając proces kasacyjny, NSA podkreśla, że organy interpretacyjne nie mają właściwości badania zgodności przepisów podatkowych z Konstytucją. W przypadku skarg na interpretacje indywidualne sądy administracyjne związane są ograniczeniami formalnymi skargi kasacyjnej.

Organ interpretacyjny nie jest właściwy do ustalania zgodności transakcji z warunkami rynkowymi; odmowa wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej takich kwestii jest uzasadniona.

Oddalenie skargi kasacyjnej; zwolnienie podatkowe z art. 9 pkt 5 u.p.c.c. może być stosowane względem czynności zamiany obejmującej budynek mieszkalny, nawet w przypadku obecności budynku gospodarczego, jeśli ten nie niweczy celu regulacji zwolnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak wykazania zajęcia gruntu pod linię kolejową na dzień 28 lutego 2003 r. wyklucza stwierdzenie nabycia prawa własności oraz użytkowania wieczystego przez PKP S.A. Art. 37a ustawy komercjalizacyjnej wymaga łącznego spełnienia przesłanek co do własności i faktycznego użytkowania.

W przypadku braku wykazania błędnej wykładni przepisów prawa materialnego przez sąd administracyjny niższej instancji, skarga kasacyjna oparta na tej podstawie nie może zostać uwzględniona.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być należycie uzasadnione obiektywnymi przesłankami. W przypadku braku dostatecznego uzasadnienia oraz wykazania rzeczywistych wątpliwości co do zwrotu podatku, jest ono nieważne. Zwrot powinien dotyczyć jedynie kwoty rzeczywiście spornej.

Zasadniczym wątkiem rozstrzygnięcia jest nieuzasadnione przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT w pełnej wysokości przez organ podatkowy, co stanowi naruszenie przepisów ustawy o VAT, w szczególności art. 87 ust. 2. Rzetelność weryfikacji zwrotu wymaga wnikliwego uzasadnienia co do każdej spornej kwoty.

Przy identyczności towarów, podobieństwo znaku zgłoszonego GERDIN MAX do wcześniejszych znaków VERDIN, zarówno wizualne, jak i fonetyczne, skutkuje ryzykiem konfuzji wprowadzającym konsumentów w błąd co do pochodzenia towarów.

Obowiązujące przepisy nie przewidują automatycznej odmowy wpisu na listę aplikantów adwokackich z uwagi na toczące się postępowanie karne. Organy winny dokonać całościowej oceny rękojmi kandydata na podstawie wszystkich okoliczności, a nie wyłącznie na podstawie złożonego oświadczenia.

Decyzja Starosty z dnia 2 listopada 2018 r. w przedmiocie rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz Sprinter, została wydana z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a prawa o ruchu drogowym oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.

Decyzja o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia jest nieważna, gdyż homologacja pojazdu po zmianach konstrukcyjnych musi być potwierdzona przez producenta lub jego przedstawiciela.

NSA orzekł, że nałożenie administracyjnej kary pieniężnej za brak pełnego działania systemu monitoringu odpadów jest obowiązkowe (art. 194 ust. 3 ustawy o odpadach), a nie można uznać naruszenia za znikome (art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.), co wyklucza odstąpienie od wymierzenia kary.