Podleganie opłacie paliwowej jest immanentnie związane z obowiązkiem podatkowym w zakresie akcyzy. Niepodważenie decyzji w zakresie akcyzy implikuje nałożenie obowiązku opłaty paliwowej na obecnego posiadacza oleju napędowego. Skarga kasacyjna, nie obalając ustaleń faktycznych, pozostaje bezskuteczna.
Przewóz osób, który nie wykazuje cech przewozu regularnego, specjalnego bądź wahadłowego, kwalifikuje się jako przewóz okazjonalny, nawet wobec posiadania licencji taksówkowej, gdy pojazd nie spełnia odpowiednich wymogów i nie jest zgłoszony.
Naczelny Sąd Administracyjny, kierując się zasadą praworządności i zaufania obywateli do organów państwowych, oddalił skargę kasacyjną, uznając brak zgody sądu rodzinnego za niewystarczającą przesłankę do stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu pomocy na zalesianie.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że decyzja Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o odmowie pomocy finansowej była wadliwa ze względu na niezastosowanie prawidłowej procedury wezwania do uzupełnienia braków formalnych, określonej w rozporządzeniu wykonawczym, co skutkuje utrzymaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zastosowanie sankcji cofnięcia uprawnień diagnosty pojazdów na podstawie art. 84 ust. 3 p.r.d. jest zgodne z prawem materialnym i postępowanie organów nie naruszyło prawa. Sankcja ta jest obligatoryjna w przypadku uchybień diagnoście przy przeprowadzaniu badań technicznych.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że policjantowi przysługuje wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop sprzed 6 listopada 2018 r. wg stawki 1/21, a art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie może temu przeciwdziałać.
Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie wyklucza stosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu od 1 października 2020 r., do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop przed 6 listopada 2018 r. Wyrok WSA, pomimo błędnego uzasadnienia, jest zasadny.
W przypadku przewozu okazjonalnego pojazdem niezgłoszonym do licencji oraz niewyposażonym zgodnie z wymogami transportu drogowego, organ nadzoru ma prawo do nałożenia kary przewidzianej w art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, niezależnie od sposobu zamówienia przewozu.
Przewóz wykonywany przez A. Sp. z o.o. został prawidłowo uznany za przewóz okazjonalny, a nałożenie kary pieniężnej było zasadne. Skarga kasacyjna została oddalona, a koszty postępowania zasądzone na rzecz organu.
NSA uchylił zaskarżony wyrok i zobowiązał WSA do ponownego rozpatrzenia sprawy z uwzględnieniem właściwej klasyfikacji towaru w CN i zasadności dotyczących stawki VAT, kierując się poszanowaniem zasady neutralności podatkowej oraz wymogiem precyzyjnego uzasadnienia prawnego.
Organ interpretacyjny ma podstawy do pozostawienia wniosku o interpretację indywidualną bez rozpatrzenia, gdy wniosek nie spełnia wymogów zawartych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, m.in. wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, co uniemożliwia ocenę prawidłowości stanowiska wnioskodawcy.
Garaż wielostanowiskowy, stanowiący odrębną nieruchomość i związany z działalnością gospodarczą, podlega opodatkowaniu stawką właściwą dla nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatkowej.
Naruszenie wymogów formalnych uzasadnienia wyroku skutkuje uchyleniem orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez Naczelny Sąd Administracyjny i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia, celem prawidłowego sporządzenia uzasadnienia zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a.
NSA uchyla wyrok WSA i decyzję inspektora nadzoru budowlanego, uznając za niezasadne traktowanie tarasu jako części rozbudowy. Sporna konstrukcja powinna być oceniana oddzielnie jako element starego budynku.
Odmowa przyznania dotacji dla placówki oświatowej przed początkiem nowego roku budżetowego, nawet w przypadku planowania edukacji dzieci z niepełnosprawnością, mieści się w granicach uznania administracyjnego, gdy organ uzasadnia swoją decyzję finansowaniem innych zadań obligatoryjnych i brakiem środków.
Faktury "samemu sobie" nie dokumentują rzeczywiście poniesionych kosztów; koszty uzyskania przychodu wymagają faktycznego poniesienia wydatku na rzecz odrębnego podmiotu. Płatność sama sobie nie może stanowić kosztu podatkowego.
Statek wiertniczy nie spełnia definicji statku transportowego w konwencji międzynarodowej, co wyklucza możliwość odliczenia ulgi abolicyjnej dla marynarzy na nim zatrudnionych. Ciężar dowodu spoczywa na podatniku.
Wyznaczenie miejsc handlu dla rolników i domowników na targowiskach miejskich musi być dokładne i jednoznaczne, co wynika z art. 3 ust. 1 ustawy o handlu rolniczym, pod rygorem nieważności uchwały lokalnego prawodawcy.
Czasowa rejestracja pojazdu osobowego na wniosek właściciela w celu wywozu za granicę nie stanowi przeszkody do zwrotu akcyzy na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, jeśli nie jest związana z konsumpcją na terenie kraju.
Komisja Egzaminacyjna II stopnia, rozpoznając odwołanie od uchwały o wyniku egzaminu notarialnego, nie jest związana jedynie zarzutami z odwołania, lecz ma obowiązek ponownie ustalić ocenę pracy, uwzględniając wszystkie błędy istotne dla jej końcowej oceny.
Zawieszenie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę nie wpływa na jego obowiązek podatkowy, jeśli jest właścicielem nieruchomości, które mogą być potencjalnie związane z działalnością gospodarczą, nawet jeśli w danym momencie nie są wykorzystywane do tejże działalności.
Garaż podziemny wyodrębniony jako odrębna nieruchomość podlega opodatkowaniu stawką podatkową przewidzianą dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą. Wysokość kondygnacji wpływa na ustalenie powierzchni użytkowej, co uzasadnia opodatkowanie zgodnie z przepisami u.p.o.l.
Pomieszczenia garażowe stanowiące odrębną własność w budynkach mieszkalnych podlegają opodatkowaniu stawkami dla budynków pozostałych, a prawidłowe ustalenie powierzchni użytkowej z uwzględnieniem wysokości kondygnacji nie narusza zasad postępowania.
Podmiot uprawniony do żądania wydania interpretacji indywidualnej to podatnik, którego obowiązki podatkowe są bezpośrednio związane z przedstawianą sytuacją. Wnioskodawca nie może żądać wyjaśnień dotyczących obowiązków podatkowych kontrahenta, jeśli nie wykazuje bezpośredniego wpływu na swoje zobowiązania podatkowe (art. 14b § 1 O.p.).