Skarga kasacyjna B.W. została oddalona, gdyż nie wykazała ona legitymacji do wszczęcia postępowania w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, co jest warunkiem koniecznym zgodnie z art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przepis art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, wyłączający możliwość stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej po upływie znaczącego okresu czasu, nie narusza art. 2 ani art. 77 Konstytucji RP, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Oddalenie skargi kasacyjnej; funkcjonariusz Policji winny naruszenia dyscypliny służbowej poprzez nieobecność w wyznaczonym miejscu służby; postępowanie sądu administracyjnego zgodne z prawem i proceduralnie poprawne.

Operat szacunkowy, stosując zasadę korzyści, właściwie określa wartość rynkową nieruchomości pod linię kolejową, a skarga kasacyjna nie przedstawia zarzutów zasadnych, co uzasadnia jej oddalenie.

Zobowiązanie do wymierzenia grzywny, za niewykonanie wyroku zobowiązującego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jest uzasadnione, gdy działania organu wykazują rażące naruszenie prawa poprzez brak działania w określonym przez wyrok terminie.

Odwołanie dyrektora szkoły w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe wymaga spełnienia przesłanki "szczególnie uzasadnionych przypadków". Dopuszczalne jest tylko w sytuacjach o wyjątkowym, nadzwyczajnym charakterze, wskazujących na niemożność dalszego pełnienia funkcji kierowniczej ze względu na zagrożenie interesu publicznego.

Spółka, w której Skarb Państwa ma pozycję dominującą, jest zobowiązana do udostępnienia informacji publicznej, niezależnie od sfery jej działalności, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.

Decyzja o przedłużeniu okresu zawieszenia funkcjonariusza Służby Więziennej musi być doręczona przed upływem terminu poprzedniego zawieszenia, aby wywołać skutki prawne.

NS uchyla zaskarżony wyrok WSA z powodu błędnej oceny prawnej, co uniemożliwia weryfikację stanowiska sądu i wymaga ponownego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem precyzyjnego określenia charakteru żądanych informacji oraz proceduralnych obowiązków spółki.

Sąd kasacyjny potwierdził zgodność z prawem działań Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w zakresie udostępnienia informacji publicznej, stwierdzając brak przesłanek dla uznania bezczynności organu w świetle obowiązujących przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Przekazanie decyzji administracyjnej zgodnie z treścią wyroku sądu jest wystarczającym działaniem wykonawczym, niezależnie od formalnej kwestii doręczenia, co umożliwia uznanie za spełniony obowiązek wywiązania się z wyroku sądu administracyjnego.

NSA stwierdził, że decyzja Ministra Rozwoju i Technologii w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną była przedwczesna i naruszała prawo z uwagi na brak należytej oceny materiału dowodowego, w tym pominięcie istotnych danych z ewidencji gruntów.

Nagrania z interwencji funkcjonariuszy straży miejskiej stanowią informację publiczną, lecz prawo do niej nie obejmuje żądania kopii nośnika nagrania. Są one dostępne jedynie jako treść, nie jako forma fizyczna lub elektroniczna.

Złożenie oświadczeń świadków w sprawie o potwierdzenie prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej musi nastąpić przed notariuszem, organem prowadzącym postępowanie lub polską placówką konsularną. Oświadczenia z notarialnym poświadczeniem podpisu nie spełniają wymogów formalnych, co wyklucza je jako samodzielny dowód.

Decyzje o naliczeniu opłat z tytułu zarządu gruntem mogą stanowić wystarczający dowód w postępowaniu uwłaszczeniowym dla stwierdzenia posiadania prawa użytkowania wieczystego. Skargi kasacyjne przeciwko decyzjom ograniczającym dowody w tej formie są zasadne.

Niewykonanie prawomocnego wyroku przez organ administracji publicznej stanowi rażące naruszenie prawa i uzasadnia nałożenie grzywny na podstawie art. 154 p.p.s.a., gdy działania organu są sprzeczne z treścią wiążącego obowiązku sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał nieważność postępowania z powodu naruszenia prawa do obrony strony, wynikającego ze zmiany trybu postępowania bez powiadomienia stron, i uchylił wyrok WSA przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Decyzja rektora o skreśleniu z listy studentów z uwagi na brak postępów w nauce jest prawidłowa, gdy odbywa się na podstawie regulaminu uczelni i przy zachowaniu kompetencji rektora oraz reżimu oceny wiedzy studenta.

Organ administracyjny obowiązany jest do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie statusu nieruchomości podlegającej przekształceniu, w szczególności w przypadku nieruchomości częściowo uznanych za drogi publiczne, celem ustalenia ich przynależności i zgodności z faktycznym stanem prawnym.

Decyzja administracyjna o pozwoleniu na budowę, obejmująca ograniczenia czasowe, nie ulega bezprzedmiotowości wskutek uzyskania tytułu prawnorzeczowego do nieruchomości oraz zmian w decyzjach o użytkowaniu. Skarga kasacyjna na rozstrzygnięcie o wygaśnięciu decyzji zostaje oddalona.

Dla przyjęcia zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, działalność produkcyjna musi odpowiadać definicji "usług" zawartej w tym planie; produkcja na skalę przemysłową nie spełnia tego kryterium.

Osoba wychowująca wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem, mimo że jest niezamężna, nie kwalifikuje się jako samotnie wychowująca dziecko według obowiązującej definicji zawartej w art. 3 pkt 17a u.ś.r.

Elementy architektoniczne takie jak balkony, tarasy i garaże, będące związane konstrukcyjnie z budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, stanowią część nieruchomości wspólnej. Wspólnota Mieszkaniowa jest odpowiedzialna za ich stan techniczny i bezpieczeństwo. Decyzja organu nadzoru budowlanego nakazująca usunięcie związanych z nimi nieprawidłowości jest zasadna.

Postępowanie karne skarbowe nie służyło instrumentalnemu zawieszeniu biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych. Podatnik jest uprawniony do wyodrębnienia usług najmu i mediów stosując przynależne im stawki VAT, pod warunkiem zasadności przedłożonych dowodów.