Linia zabudowy dla nowej inwestycji powinna być wyznaczona jako kontynuacja bardziej oddalonego budynku, chyba że istnieją solidne uzasadnienia dla odstępstwa. Brak takich uzasadnień skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnych.

Wydanie decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. jest zasadne jedynie w przypadku istotnych zmian projektowych. Doprecyzowanie projektu nie uzasadnia uchylenia decyzji organu I instancji.

Przychody ze świadczenia usług mieszczących się w grupowaniu PKWiU 62.01.12.0, związanych z oprogramowaniem, podlegają opodatkowaniu stawką 12% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2b lit. b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów, mimo, że nie dotyczą bezpośrednio działań programistycznych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że ponowne postępowanie musi uwzględnić właściwe adresy doręczeń oraz ocenić zasadność przedawnienia należności z tytułu składek, ponieważ uprzednie jego nieskuteczne rozpoczęcie zawieszało bieg przedawnienia.

W sytuacji braku jednoznacznych przepisów podatkowych, wydatki związane z mieszanym użyciem składników majątku przez pracowników spółki nie mogą być traktowane jako niezwiązane z działalnością gospodarczą i opodatkowane w sposób przewidziany dla ukrytych zysków.

Uwolnienie członka zarządu od odpowiedzialności za zobowiązania spółki nie następuje wyłącznie przez złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości, lecz także w przypadku, gdy we właściwym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub zatwierdzono układ w postępowaniu układowym.

Prawidłowo doręczona przesyłka administracyjna, w której zastosowana została fikcja doręczenia zgodnie z art. 44 k.p.a., uznaje się za skutecznie doręczoną z datą upływu awizowania, niezależnie od późniejszego zapoznania się strony z jej treścią w siedzibie organu.

Odrzucenie skargi kasacyjnej, potwierdzające, że jednorazowy zakup zboża przez producenta rolnego nie wyklucza przyznania pomocy finansowej na podstawie § 13zw ust. 1a rozporządzenia Rady Ministrów.

Sprzętem w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 573) jest urządzenie funkcjonalnie kompletne.

Naczelny Sąd Administracyjny, sygn. akt nieznana: Skarga kasacyjna Gminy Z. jest bezzasadna, gdyż zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego nie zostały skutecznie wykazane. Organy administracyjne były związane wcześniejszymi sądowymi ustaleniami wskazującymi na nienależyte użycie dotacji.

Przedsiębiorstwo, które w dniu 31 grudnia 2019 roku znajdowało się w trudnej sytuacji finansowej, nie kwalifikuje się do otrzymania wsparcia z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w ramach ustawy COVID-19, zgodnie z unijnymi warunkami pomocy publicznej powołanymi w Komunikacie Komisji Europejskiej.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie o zwrot dofinansowania unijnego i korekt finansowych, z racjontem prawidłowości ustaleń faktycznych organów administracyjnych i braku naruszenia przepisów postępowania, uzasadnia brak podstaw materialnoprawnych skargi.

Odmowa zawarcia umowy o dofinansowanie przez instytucję publiczną, wskutek negatywnej oceny projektu, podlega kognicji sądów administracyjnych i może być przedmiotem skargi na podstawie prawa do rzetelnego rozpatrzenia w trybie administracyjnym.

Skarżący kasacyjnie nie posiadają interesu prawnego w postępowaniu o ustalenie odszkodowania za nieruchomość, jako że nie są osobami bezpośrednio dotkniętymi dekretami ani ich spadkobiercami. Umowa przelewu wierzytelności nie kreuje takiego interesu w prawie administracyjnym.

Skarga kasacyjna dotycząca decyzji o zajęciu rachunku bankowego K. Sp. z o.o. jest bezzasadna, ponieważ zastosowany środek egzekucyjny nie naruszał obowiązujących przepisów dotyczących egzekucji administracyjnej.

Skarga kasacyjna na niewykonanie wyroku dotyczącego bezczynności organu administracyjnego została oddalona; decyzja o grzywnie i sumie pieniężnej była w ramach uznania sądowego, uznając brak rażącego naruszenia prawa przez organ.

Zaskarżona decyzja o przyznaniu odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość została wydana z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności art. 21 ustawy o wywłaszczeniach z 1958 r., co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności, a skarga kasacyjna została oddalona.

Postępowanie dotyczące lokalizacji inwestycji w trybie specustawy gazowej, choć wiąże się z ingerencją w prawo własności, pozostaje zgodne z prawem, jeśli ingerencja jest proporcjonalna i służy strategicznemu interesowi publicznemu w zakresie bezpieczeństwa energetycznego państwa.