Nieprawidłowe wydanie decyzji przez organ odwoławczy realizujące normy z art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. prowadzi do istotnych naruszeń proceduralnych i chroni przed uchylaniem decyzji pierwszoinstancyjnych bez odpowiedniego merytorycznego uzasadnienia.

Skarga kasacyjna na nakaz rozbiórki samowolnie wybudowanej wiaty nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż inwestor nie uzyskał wymaganego pozwolenia na budowę, a organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i wydały decyzję nakazową.

Decyzja Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, a jej informacyjny charakter wyklucza możliwość jej zaskarżenia. Skarga dotycząca podziału nieruchomości niemających statusu zabytków została oddalona.

Decyzje o warunkach zabudowy mogą dotyczyć wyłącznie planowanych inwestycji, chyba że decyzja służy legalizacji istniejących inwestycji. Brak jednoznaczności co do tożsamości inwestycji i nieprawidłowe ustalenia faktyczne stanowią przesłankę do uchylenia decyzji o warunkach zabudowy.

Roboty budowlane, które zmieniają charakterystyczne parametry budynku, takie jak kubatura i powierzchnia zabudowy, stanowią rozbudowę, która wymaga pozwolenia na budowę. Ocena prawna wyrażona w prawomocnym orzeczeniu wiąże organy tak długo, jak przepisy prawne pozostają niezmienione w zakresie zasadniczym dla tej oceny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że postanowienie o wstrzymaniu budowy magazynu bez wymaganego pozwolenia było prawidłowe, a procedura legalizacyjna inicjowana zgodnie z przepisami Prawa budowlanego. Właściwe adresowanie decyzji do współwłaścicieli uzasadniano zakończeniem robót.

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej wymaga wykazania przesłanek uzasadniających prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w postępowaniu wznowieniowym. Rozstrzygnięcie Wojewody uchylające decyzję organu I instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia było zasadne, a skarga kasacyjna nie wykazała żadnych uchybień przepisom prawa materialnego i procesowego.

Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych w związku z naruszeniem przepisów Prawa budowlanego, na postawie art. 48 ust. 1, jest prawidłowe, gdy obowiązki nałożone są z uwagi na zakończenie robót na właścicieli obiektu, a zasady informowania o opłacie legalizacyjnej jako formach realizacji zasady informacyjnej nie kształtują sytuacji prawnej strony.

Sąd oddalił skargę kasacyjną A.S., potwierdzając, iż decyzje odmowne wobec jego wniosku o ochronę międzynarodową były uzasadnione potencjalnym zagrożeniem, jakie mógłby stanowić dla społeczeństwa, zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o ochronie.

Wytypowanie nauczyciela do rozwiązania stosunku pracy z przyczyn organizacyjnych (art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela) wyłącznie w oparciu o kryterium posiadania uprawnień do nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, z pominięciem oceny kwalifikacji zawodowych i przydatności do pracy, stanowi naruszenie zakazu dyskryminacji ze względu na wiek i płeć (art. 113 k.p. w związku z art. 183a § 1 k.p

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada za jej niewypłacalność, jeśli nie zgłosił w ustawowym terminie wniosku o ogłoszenie upadłości, chyba że wykaże brak winy w niezgłoszeniu. Zlecenie obsługi księgowej podmiotowi zewnętrznemu nie zwalnia z tej odpowiedzialności.

Obowiązek zwrotu części środków dofinansowania oraz nałożenie korekty finansowej za naruszenie zasady konkurencyjności w realizacji umowy o dofinansowanie przez N. Sp. z o.o. jest zgodne z prawem. Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza poprawność decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w Szczecinie oraz oddala skargę Gminy K., uznając, że opis przedmiotu zamówienia bez dopuszczenia równoważnych rozwiązań naruszał art. 30 ust. 4 p.z.p. oraz zasady uczciwej konkurencji, co uzasadniało nałożenie korekty finansowej.

NSA oddala skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, potwierdzając prawidłowość decyzji WSA w zakresie ustalenia warunków zabudowy, obligując organ administracji do przestrzegania przepisów w tym zakresie.

Zasady dobrego sąsiedztwa i dostępu do drogi publicznej, określone w art. 61 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.z.p., nie mają zastosowania do wszystkich instalacji odnawialnych źródeł energii, zgodnie z art. 61 ust. 3 u.p.z.p.; stanowisko to zgodne jest z utrwalonym orzecznictwem.

W przypadku przedłużenia terminu zwrotu VAT organ podatkowy jest zobowiązany do przedstawienia konkretnych i uzasadnionych wątpliwości istniejących w momencie decyzji. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje uchyleniem decyzji o przedłużeniu terminu.

Informacje podatkowe dotyczące indywidualnych danych osób fizycznych, objęte tajemnicą skarbową, nie podlegają ujawnieniu jako informacja publiczna, zgodnie z art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że podatnik ma prawo skorygować deklarację VAT na podstawie ogólnych przepisów Ordynacji podatkowej, nie podlegając ograniczeniom czasowym niewprowadzonym w obowiązującym stanie prawnym art. 33a ustawy o VAT. Skarga kasacyjna była zasadna.

Gry organizowane na automatach przez spółkę "T." sp. z o.o., z uwagi na element losowości, w pełni kwalifikują się jako gry hazardowe, które wymagają stosownych zezwoleń zgodnie z ustawą o grach hazardowych. Skarga kasacyjna jest bezzasadna, a kara nałożona na spółkę jest prawnie uzasadniona.

Usługi budowy przyłączy wodociągowych, realizowane przez Gminę, podlegają opodatkowaniu podstawową stawką VAT 23%, jako że klasyfikowane są jako specjalistyczne roboty budowlane (PKWiU 43.22.11.0), niezwiązane bezpośrednio z dostarczaniem wody.

Adwokat wykonujący zawód zaufania publicznego realizuje funkcje publiczne, co uzasadnia uznanie jego zawodowych danych za informację publiczną. Bezczynność organu w udzielaniu takich informacji nie miała charakteru rażącego.

Nieruchomość będąca w faktycznym władaniu PKP, bez formalnego tytułu prawnego na dzień 27 maja 1990 r., staje się mieniem komunalizowanym na rzecz gminy na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy wprowadzającej ustawę o samorządzie terytorialnym, niezależnie od późniejszego przyznania użytkowania wieczystego.

Prawomocny wyrok sądu administracyjnego zamyka drogę do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, jeżeli wiąże się on z oceną prawną wyrażoną w tej decyzji, czyniąc dalsze postępowanie w trybie nadzwyczajnym niedopuszczalnym.

Skarga kasacyjna dotycząca nienależnie pobranych płatności na rolnictwo ekologiczne została oddalona, gdyż brak doręczenia decyzji nie wpłynął na możliwość skorzystania z procedury odwoławczej przez rolnika.