W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej organ podatkowy obowiązany jest wykazać istnienie przesłanek pozytywnych odpowiedzialności, natomiast ciężar udowodnienia przesłanek egzoneracyjnych spoczywa na członku zarządu.
W przypadku odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki, do oceny istnienia przesłanek niewypłacalności nie jest konieczne wykazanie wielości wierzycieli, a odpowiednia wykładnia art. 116 ustawy Ordynacja podatkowa musi uwzględniać gwarancyjny i subsydiarny charakter tej odpowiedzialności.
Dofinansowanie z NCBiR nie stanowi wynagrodzenia za prace badawczo-rozwojowe i nie wchodzi w podstawę opodatkowania VAT, gdyż brak jest bezpośredniego związku z ceną świadczeń; przeniesienie praw ma charakter nieodpłatny.
Ocena częściowej niezdolności do pracy w rozumieniu art. 12 ust. 3 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wymaga uwzględnienia nie tylko medycznej oceny stanu zdrowia ubezpieczonego, lecz także jego poziomu kwalifikacji zawodowych, możliwości wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy zgodnej z kwalifikacjami
Podmiot nielegitymujący się tytułem prawnorzeczowym do nieruchomości na dzień wywłaszczenia nie posiada interesu prawnego umożliwiającego wznowienie postępowania uwłaszczeniowego. Brak wykazania praw sprzecznych z domniemaniem z księgi wieczystej uniemożliwia zmianę decyzji uwłaszczeniowej w postępowaniu administracyjnym.
Skarga kasacyjna oddalona; Nieruchomość związana z prowadzeniem działalności gospodarczej może podlegać wyższej stawce podatkowej, gdy wykazano jej faktyczne lub potencjalne wykorzystywanie. Rażące naruszenia proceduralne muszą wykazywać wpływ na rozstrzygnięcie.
Niedostateczne uzasadnienie kwestii przedawnienia i innych przesłanek umorzenia egzekucji czyni rozstrzygnięcie WSA wadliwym, uzasadniając uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Decyzja organu podatkowego o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych była wadliwa z powodu niepełnej analizy majątkowej podatnika. NSA uchylił wyrok WSA i nakazał ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wcześniejszych wytycznych.
Dane identyfikowalne zebrane w badaniach statystycznych są objęte tajemnicą statystyczną i nie mogą być udostępniane na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, co wyklucza obowiązek ich przekazania przez organ administracji publicznej.
Skarga kasacyjna, która nie spełnia wymogów konstrukcyjnych, w tym nieprecyzująca naruszeń konkretnych przepisów prawa, podlega oddaleniu. Precyzyjne wskazanie przepisów wraz z formą ich naruszenia jest konieczne do rozpoznania zasadności skargi.
Gry na automatach, które zawierają element losowości i są prowadzone w celach komercyjnych, wymagają posiadania stosownej koncesji lub zezwolenia. Eksperymenty przeprowadzone przez organy celne są miarodajnym dowodem pozwalającym na ustalenie losowego charakteru gier.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze względu na wewnętrzną sprzeczność dotyczącą podstawy prawnej kognicji, a sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania, celem jednoznacznego ustalenia dopuszczalności drogi sądowej.
Wytypowanie nauczyciela do rozwiązania stosunku pracy z przyczyn organizacyjnych (art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela) wyłącznie w oparciu o kryterium posiadania uprawnień do nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, z pominięciem oceny kwalifikacji zawodowych i przydatności do pracy, stanowi naruszenie zakazu dyskryminacji ze względu na wiek i płeć (art. 113 k.p. w związku z art. 183a § 1 k.p
Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie przyznania wsparcia finansowego producentom rolno-ogrodniczym, uznając ustalenia współposiadania gospodarstwa rolnego przez małżonków za zgodne z prawem oraz nie naruszające przepisów postępowania administracyjnego i materialnego.
Skarga kasacyjna podnosiła niewłaściwą wykładnię prawa materialnego i proceduralnego, co miało prowadzić do niezasadnego zwrotu środków unijnych. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł jednak podstaw do jej uwzględnienia, uznając decyzję o zwrocie środków za zgodną z prawem.
Nieuzupełnienie zgłoszenia przewozu w systemie SENT skutkuje nałożeniem kary pieniężnej na przewoźnika, z którego obowiązku zwolnienie nie uzasadniają błędy kontrahenta ani niezawinione omyłki, gdyż przewoźnik ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowość dokonywanych zgłoszeń.
NSA uznał, że odnowienie obowiązku podatkowego zgodnie z art. 6 ust. 4 u.p.s.d. nie nakłada na spadkobiercę obowiązku złożenia zeznania podatkowego, nie powodując przedłużenia terminu przedawnienia decyzji.
Nieprawidłowe wydanie decyzji przez organ odwoławczy realizujące normy z art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. prowadzi do istotnych naruszeń proceduralnych i chroni przed uchylaniem decyzji pierwszoinstancyjnych bez odpowiedniego merytorycznego uzasadnienia.
Odmowa przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego zasługuje na utrzymanie w mocy, gdy skarżący nie wykazał posiadania gruntów zgodnie z przepisami ustawy o płatnościach bezpośrednich, a skarga kasacyjna nie spełniała wymogów formalnych.
Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że przewlekłe prowadzenie postępowania o udostępnienie dokumentacji medycznej bez reakcji organu na ponaglenia uprawnia do wniesienia skargi sądowej. Brak odpowiedzi po upływie przepisowego terminu stwierdza przewlekłość postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że informacje zawarte w protokole kontroli nie obejmują wartości handlowej ani tajemnic przedsiębiorstwa, a zatem ich ujawnienie nie narusza konkurencyjnej pozycji rynkowej T. sp. z o.o.
NSA uznaje, że WSA w Warszawie naruszył procedury, nie rozpatrując należycie zarzutów co do oceny tajemnicy przedsiębiorstwa oraz wpływu decyzji na rynkową pozycję skarżącej. Uchyla wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.
NSA orzekł, iż skarga kasacyjna dotycząca odmowy wznowienia postępowania jest niezasadna, gdyż zarzuty nie skutkowały naruszeniem prawa procesowego ani materialnego, co uzasadniało oddalenie skargi.
Przepis art. 26 ustawy o odpadach z 2012 r. znajduje zastosowanie do zdarzeń sprzed jej wejścia w życie, a decyzje administracyjne umarzające postępowanie o usunięcie odpadów na tej podstawie podlegają uchyleniu w zakresie naruszenia wiążącej oceny prawnej sądów administracyjnych.