Ograniczenia wsparcia dla ochrony miejsc pracy w kontekście ustawy COVID-19 muszą uwzględniać unijne kryteria pomocy publicznej, w tym definicję przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji. Przy spełnieniu przesłanek trudnej sytuacji dochodzi do wyłączenia możliwości przyznania świadczeń z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że organ administracji publicznej udzielił pełnych, zgodnych z przepisami odpowiedzi na wniosek o informacji publicznej, a skarga na bezczynność była nieuzasadniona. Skarga kasacyjna od wyroku WSA, jako bezzasadna, została oddalona.

Sąd uznał, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie pozostawał w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej, a skarga kasacyjna nie wykazała znaczących naruszeń prawa materialnego lub procesowego.

Losowy charakter gier urządzanych na automatach przesądza o ich kwalifikacji jako gier hazardowych, wymagających stosownej koncesji lub zezwolenia. Skarga kasacyjna spółki "T." Sp. z o.o. została oddalona, a zastosowany eksperyment procesowy uznano za wystarczający dowód wskazujący na charakter gier.

Przedmiotowe automaty do gier typu "Finder" organizowały gry zawierające element losowości, co przesądza o ich kwalifikacji jako gier hazardowych, a w konsekwencji o konieczności uzyskania koncesji zgodnie z ustawą o grach hazardowych. Skarga kasacyjna spółki nie zasługiwała na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji na dzień 31 grudnia 2019 r. nie jest uprawnione do świadczeń z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na podstawie ustawy COVID-19, zgodnie z unijnymi zasadami pomocy publicznej.

Organizowanie przez Skarżącą gier na automatach bez wymaganej koncesji stanowi naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych. Automaty te zawierały element losowości, co kwalifikuje je jako urządzenia hazardowe niezależnie od formalnych procedur uruchamiania gier, uzasadniając nałożenie kary finansowej przez właściwe organy administracyjne.

Pozostawienie wniosku administracyjnego bez rozpoznania z powodu nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie nie stanowi bezczynności organu, nawet gdy złożono wniosek o zawieszenie postępowania. Organ nie jest zobligowany do zawieszenia postępowania w takich okolicznościach.

NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że spółka prowadziła gry hazardowe na automatach bez koncesji i zezwoleń, co stanowiło naruszenie ustawy o grach hazardowych. Sąd uznał, że postępowanie administracyjne i dowodowe przeprowadzono prawidłowo.

Skuteczność doręczenia decyzji za pośrednictwem ePUAP następuje, gdy strona używała tego systemu w komunikacji z organem, a brak rezygnacji z elektronicznej formy doręczeń potwierdza taki wybór.

W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej zarzuty przepisów procesowych muszą odnosić się do przesłanek zawartych w art. 156 § 1 K.p.a., zaś nowe dowody są istotne dla wznowienia postępowania, a nie dla stwierdzenia nieważności decyzji.

Automaty należące do T. Sp. z o.o. uznane zostały za urządzenia do gier hazardowych, jako że oferowane na nich gry miały charakter losowy. Urządzanie takich gier wymaga uzyskania stosownego zezwolenia, a brak jego skutkował zasadnym nałożeniem kary.

Sąd ma prawo dokonać prokonstytucyjnej wykładni przepisu prawa, rezygnując z literalnego jego brzmienia, gdy jest on uznany za niekonstytucyjny, nawet jeżeli Trybunał Konstytucyjny nie orzekł o jego niezgodności z Konstytucją. Ekwiwalent za niewykorzystany urlop policjanta powinien odzwierciedlać rzeczywiste prawo do odpoczynku zgodnie z obowiązującymi zasadami.

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej o Policji nie stanowi przeszkody dla stosowania nowego brzmienia art. 115a, gdy uznana wersja za niekonstytucyjną przez TK dotyczyła przepisów sprzed 6 listopada 2018 r. Organy Policji powinny uwzględniać orzeczenia TK i przyjęte zasady ustalania ekwiwalentu.

Stosowanie art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej w kontekście art. 115a jest niepoprawne, jeśli prowadzi do ustalania ekwiwalentu w sposób niewłaściwy. Sądy powinny stosować prokonstytucyjną wykładnię prawa, a w razie potrzeby pominąć niekonstytucyjne normy, z poszanowaniem konstytucyjnej zasady bezpośredniego stosowania Konstytucji.

Wniosek o wznowienie postępowania musi wskazywać na przesłankę wznowieniową oraz spełniać formalne wymogi ustawowe, w tym terminowe ich zgłoszenie. Brak ustawowych podstaw wznowienia, czy to w dokumentacji czy w argumentacji powoduje formalną odmowę wszczęcia postępowania wznowieniowego.

Pomoc finansowa przyznana na organizację wydarzeń mających na celu wsparcie lokalnej dostępności do szczepień przeciwko COVID-19 nie może być nienależnie pobrana, jeżeli sposób jej realizacji narusza określony przepisami cel wsparcia – Naczelny Sąd Administracyjny.

Przedłużenie kontroli przez organy Państwowej Inspekcji Pracy jest zgodne z prawem, jeśli postanowienia Konwencji nr 81 MOP, ratyfikowane przez Polskę, nie ograniczają czasu trwania kontroli, a zakończenie czynności kontrolnych następuje po rozpatrzeniu zgłoszonych przez pracodawcę zastrzeżeń do protokołu.

Decyzja wydawana na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami prowadzi do trwałego ograniczenia prawa własności poprzez konieczność znoszenia istniejącego stanu ukształtowanego poprzez infrastrukturę przesyłową zgodnie z decyzją administracyjną, która nie wymaga określenia czasowego zakresu tego ograniczenia.

Nieruchomość posiadana przez przedsiębiorcę i ujawniona w księgach jako inwestycja może być uznana za związaną z działalnością gospodarczą, nawet przy braku faktycznego zajęcia. Techniczne przeszkody bez decyzji o rozbiórce nie wpływają na kwalifikację opodatkowania.

W sprawie podatku od nieruchomości, wcześniejsza prawomocna ocena prawna o statusie przedsiębiorcy skarżącej A. pozostaje wiążąca, pomimo późniejszych zmian legislacyjnych; kasacja bezzasadna.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA z braku przesłanek do stwierdzenia nieważności postępowania WSA. Prawidłowe adresowanie do wspólników przesądza o braku rażącego naruszenia prawa w decyzji organu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że organ dotujący prawidłowo ustalił wysokość dotacji oświatowej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, jako formę wsparcia, a nie pełne finansowanie niepublicznych placówek oświatowych, oddalając skargę kasacyjną.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Warszawie, dotycząca decyzji o komunalizacji nieruchomości, została oddalona. Nieruchomości, którymi PKP faktycznie zarządzało bez umocowania prawnego, podlegały komunalizacji na mocy ustawy z dnia 10 maja 1990 r., z uwagi na brak odpowiednich dokumentów uprawniających do utrzymania władania.