Naczelny Sąd Administracyjny uchylił orzeczenia organów administracyjnych niższej instancji uznając, że kwestia legitymacji stron powinna być każdorazowo badana w procesie wznowionym, a nie na etapie wstępnej oceny wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego.
Plan miejscowy gminy Liszki w zakresie dotyczącym terenów 3U1 i 6KDD1 nie narusza ustaleń Studium, a zaskarżone uchwały nie przekraczały władztwa planistycznego gminy. Wyrok WSA został uchylony i skarga oddalona.
Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do oceny zasadności ostatecznej decyzji administracyjnej nakładającej obowiązek wykonania robót budowlanych; obowiązek ten podlega przymusowemu wykonaniu.
Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na prawidłowość ustaleń organów i sądu I instancji w zakresie zasady dobrego sąsiedztwa i ustalenia warunków zabudowy z zachowaniem ładu przestrzennego.
W przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT, organ podatkowy zobowiązany jest przedstawić pełne i uzasadnione powody konieczności dalszej weryfikacji, w przeciwnym razie nadużywa uprawnienia prolongowania terminu zwrotu.
NSA oddala skargę kasacyjną, wskazując, że brak precyzyjnych zarzutów w kontekście zarzucanego naruszenia przepisów proceduralnych uniemożliwia uwzględnienie skargi. Wyrok WSA, uznający zasadność decyzji administracyjnej, nie naruszył przepisów prawa procesowego.
Istotą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego jest stwierdzenie, że ocena wniosku o przywrócenie terminu powinna uwzględniać całokształt okoliczności dotyczących winy. Uprawdopodobnienie braku winy, nawet przy możliwości lekkiego niedbalstwa, powinno prowadzić do przywrócenia terminu, gdy chroni to prawo strony do obrony jej interesów.
ODDALENIE skargi kasacyjnej w sprawie przyznania ulgi podatkowej ze względu na niewystarczające uwzględnienie przez organy administracyjne przesłanek do rozłożenia na raty zaległości podatkowych w sytuacji ekonomicznej skarżącego.
Postępowanie w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki wymaga ustalenia zarówno przesłanek pozytywnych odpowiedzialności, jak i braku przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w art. 116 Ordynacji podatkowej.
W przypadku zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia, organ ma prawo nałożyć karę pieniężną w oparciu o dowody zebrane w postępowaniu, które – jak protokoły i operaty geodezyjne – mogą dostarczyć podstaw do ustalenia odpowiedzialności i powierzchni zajęcia.
Skarga kasacyjna syndyka masy upadłości P.S. została oddalona, jako że zapłata wpłaty podatku VAT za 10/2011 i jej zaliczenie na poczet najstarszej zaległości podatkowej były zgodne z art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej.
Zastosowanie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. dla przedłużenia zwrotu VAT wymaga istnienia wyraźnych przesłanek i powinno być szczegółowo uzasadnione, co stanowi odstępstwo od zasady terminowego zwrotu podatku, zwłaszcza gdy korzystanie z tej instytucji prowadzi do naruszenia praw podatnika.
Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu nie skutkuje wznowieniem biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych; zawieszenie przedawnienia trwa do zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT musi być oparte na szczegółowym i uzasadnionym wykazaniu przesłanek weryfikacyjnych przez organ podatkowy. Niedopuszczalne jest opieranie decyzji o przedłużeniu jedynie na ogólnikowych stwierdzeniach dotyczących wcześniejszych kontroli.
Studium zagospodarowania przestrzennego gminy nie stanowi podstawy prawnej do uznania obowiązku sporządzenia planu miejscowego i zawieszenia postępowania podziałowego, gdy brak 'przepisów odrębnych' przewidujących taki obowiązek.
Jednostka lokalna przedsiębiorcy, prowadząca działalność przeważającą, może być traktowana jako działalność przedsiębiorcy w rozumieniu art. 15gga1 ustawy COVID-19. Rzeczywista działalność przeważająca stanowi podstawę do przyznania świadczeń, niezależnie od rejestracji PKD w REGON.
NSA uchylając wyrok i postanowienie, podkreślił konieczność istnienia obiektywnych przesłanek do przedłużenia zwrotu VAT, zakwestionował pełne wstrzymywanie zwrotu bez wyraźnego oparcia o wątpliwości uzasadniające takie działanie.
Skarga kasacyjna dotycząca oddalenia roszczeń odszkodowawczych z powodu ograniczenia korzystania z nieruchomości została oddalona przez NSA, uznając, iż zarzuty proceduralne i materialne skarżącego nie miały usprawiedliwionych podstaw.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT musi być dobrze uzasadnione i ograniczone do kwot budzących wątpliwości, zakwestionowanie całości deklarowanej kwoty było nieuzasadnione i naruszało prawo materialne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.
Zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu VAT wymaga dokładnego uzasadnienia i może dotyczyć jedynie kwoty rzeczywiście spornej; w innych przypadkach przedłużenie jest nieuzasadnione.
Zaliczenie wpłaty na poczet najstarszego zobowiązania podatkowego, mimo wskazania przez podatnika innego tytułu, jest prawidłowe, gdy decyzja wymiarowa zmienia wcześniejsze deklaracje i wskazuje inną kolejność zobowiązań (art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej).
Skarga kasacyjna oparta na zarzutach naruszenia zasad doręczeń i przepisów proceduralnych nie znajduje uzasadnienia, jeśli strona nie wykazała istotnego wpływu tych naruszeń na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, gdy brak skonkretyzowania i uzasadnienia zarzutów uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie.
Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga wskazania istotnych wątpliwości uzasadniających weryfikację zasadności zwrotu. Naruszenie tej zasady przez organ podatkowy może skutkować uchyleniem postanowienia o przedłużeniu zwrotu.
Decyzje organów administracji o ustaleniu warunków zabudowy mogą zostać uchylone, jeśli nie spełniają wymogów trwałego dostępu do drogi publicznej i nie wyjaśniają kwestii wykonania inwestycji przed wydaniem decyzji. Sąd administracyjny związany wykładnią NSA musi zbadać te kwestie ponownie.