Stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę jest wyłącznie inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości w obszarze oddziaływania obiektu. Status strony nie przysługuje podmiotowi, którego prawo użytkowania wieczystego zostało anulowane.

Uchwała Rady Miasta w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie narusza ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, jeżeli dokonuje jedynie doprecyzowania i konkretnego rozwinięcia kierunków wynikających ze studium, bez ich modyfikacji.

Unieważnienie wyroku WSA, uznanie art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy za mające zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, bezczynność organu nie stwierdzona.

Podmiot prywatny świadczący usługi edukacyjne może korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112 oraz art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o podatku VAT, gdy realizuje cele edukacyjne podobne do celów realizowanych przez podmioty publiczne.

Organ interpretacyjny uprawniony jest do odmowy wydania interpretacji indywidualnej, gdy istnieje uzasadnione przypuszczenie, iż czynności opisane we wniosku mogą prowadzić do unikania opodatkowania, zgodnie z art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej.

Przychody z dzierżawy praw do znaku towarowego, niezwiązanych z działalnością gospodarczą, powinny być zakwalifikowane jako przychody z dzierżawy zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., co wyklucza przypisanie ich do przychodów z praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Skarga kasacyjna została oddalona.

Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych przewidziane w art. 67a § 1 pkt 2 O.p. stanowią wyjątek od zasady powszechności i równości opodatkowania, dlatego przesłanki ‘ważnego interesu podatnika’ oraz ‘interesu publicznego’ powinny być interpretowane ściśle i odnosić się do sytuacji nadzwyczajnych, wykraczających poza zwykłe ryzyko gospodarcze związane z prowadzeniem działalności.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy wyrok sądu I instancji, stwierdzając bezczynność Wojewody Pomorskiego z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązując do rozpoznania wniosku cudzoziemca oraz przyznając skarżącemu odpowiednią rekompensatę pieniężną.

Decyzja odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej na podstawie res iudicata musi uwzględniać brak tożsamości przedmiotowej spraw poprzednich, co uniemożliwia powołanie się na powagę rzeczy osądzonej, pozwalając na rozpoznanie wniosku w trybie art. 155 KPA.

Ustalony przez Radę Powiatu Żywieckiego rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych, niewzględniający potrzeb ludności i nie gwarantujący dostępności w porze nocnej, jest niezgodny z art. 94 ust. 1 Prawa farmaceutycznego, co uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały przez organ nadzoru.

Skarżący, nie wykazując interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a., nie jest uprawniony do żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia z 1952 r. Brak interesu prawnego skutkuje zasadną odmową wszczęcia postępowania.

Stwierdzenie rażącego naruszenia prawa wymaga wykazania oczywistości naruszenia, jednoznaczności przepisu oraz istotnych skutków społeczno-gospodarczych czyniących decyzję nieakceptowalną w obrocie prawnym.

W postępowaniu dotyczącym ustalenia kosztów postępowania podatkowego nie dokonuje się merytorycznej oceny opinii biegłego. Decyzje uchylone nieprawomocnie pozostają w obrocie prawnym do czasu uprawomocnienia się wyroku, co uzasadnia możliwość orzekania o kosztach.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dotycząca ustalenia odszkodowania za wywłaszczone grunty na cele drogowe, została oddalona. Ustalenie wartości gruntu zgodnie z przeznaczeniem drogowym w momencie wywłaszczenia jest zgodne z zasadą słusznego odszkodowania w rozumieniu konstytucyjnym.

Obowiązkiem podatnika jest przedstawienie dowodów dokumentujących pokrycie wydatków w sposób przekonujący, umożliwiający stwierdzenie ich pochodzenia z ujawnionych źródeł zgodnie z art. 122 Ordynacji podatkowej. W przypadku nierzetelnego udowodnienia skarżący naraża się na utrzymanie decyzji o opodatkowaniu z uwagi na dochody nieujawnione.

Brak podstaw do stwierdzenia nieważności postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odmawiającego uzgodnienia projektu, ponieważ umieszczenie działki w ewidencji zabytków było legalne.

Przewóz drogowy niezarobkowy wykonany w ramach sankcji administracyjnych w pojeździe do 7,5 tony o rzemieślniczym charakterze produkcji, nie wymaga tachografu, przy spełnieniu warunków wyłączenia z art. 3 lit. aa rozporządzenia 561/2006.

Bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie udostępnienia informacji publicznej, wynikająca z niedopełnienia obowiązku doręczania przez e-PUAP, skutkuje zobowiązaniem do rozpatrzenia wniosku; wnioski dotyczące szkoleń kadr policyjnych stanowią informację publiczną.

Skarga kasacyjna dotycząca ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą pod inwestycję drogową, oparta na zarzutach proceduralnych, została oddalona ze względu na brak naruszeń prawa w ocenie operatu szacunkowego. NSA potwierdził, że podważenie operatu musi odbywać się zgodnie z procedurą zawodową rzeczoznawców.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował przepisy dotyczące zasad rozliczania dotacji oświatowej, uznając zasadność zwrotu kwoty dotacji z uwagi na nieadekwatność wysokości wynagrodzenia dyrektora pokrytego z dotacji względem zasad celowości i oszczędności finansów publicznych.

NSA oddalił skargę kasacyjną T.K., uznając za zgodne z prawem stwierdzenie, że parkowanie w strefie płatnego parkowania odbywało się na miejscach prawidłowo oznaczonych znakami pionowymi, co spełniało wymogi ustawowe. Zarzuty naruszenia przepisów procesowych nie miały istotnego wpływu na wynik orzeczenia.