Zmiany w stanie wody na nieruchomości rozpatrywanej w sporze nie wypełniają przesłanek z art. 234 ust. 3 Prawa wodnego, a dowody zgromadzone w sprawie są wystarczające i rzetelne. Skarga kasacyjna została oddalona jako nieuzasadniona.

Produkt w formie płynnej suplementu diety jest klasyfikowany jako napój bezalkoholowy do pozycji 2202 CN i podlega stawce 23% VAT. Klasyfikacji dokonano przy uwzględnieniu jego właściwości jako płynu spożywanego bezpośrednio, zgodnie z regułą 1 ORINS.

Dotacje nie mogą być włączone do podstawy opodatkowania VAT, jeśli brak dostatecznego związku z realizacją działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, przy uwzględnieniu specyfiki spółki celowej realizującej zadania publiczne.

Decyzja administracyjna dotycząca przejęcia nieruchomości na cele reformy rolnej była zgodna z prawem, spełniając przesłanki normy art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu, co NSA uznał za prawidłowe, oddalając skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Synowa faktycznie sprawująca opiekę nad niepełnosprawnym teściem nie jest uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia, gdy nie istnieje między nimi obowiązek alimentacyjny zgodnie z ustawą o świadczeniach rodzinnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji uzależniającej równoważność zagranicznego tytułu specjalisty, gdyż decyzja ta, choćby hipotetycznie obarczona brakami proceduralnymi, nie narusza prawa w sposób rażący.

Interpretacja indywidualna wydana przez organ podatkowy, pomijająca analizę wpływu przepisów prawa cywilnego na stan podatkowy, narusza wymogi art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej i może zostać uchylona w wyniku postępowania sądowoadministracyjnego.

Decyzja administracyjna odmawiająca zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki może zostać uchylona, jeśli w postępowaniu kasacyjnym stwierdzony zostanie błąd w zasądzeniu kosztów oraz jeżeli decyzja organu nie była poprzedzona pełną analizą przesłanek wykazania słusznego interesu strony.

Sąd potwierdza, że sprzedaż do oddziału zagranicznego jest równoznaczna z działalnością poza terytorium RP, co wymaga zgłoszenia do GIF. Brak takiego zgłoszenia skutkuje zasadnym nałożeniem administracyjnej kary pieniężnej.

Działając na podstawie art. 151 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dotyczącą kary za urządzanie gier na automatach bez koncesji, potwierdzając istnienie elementu losowości w grach oraz prawidłowość ustaleń faktycznych dokonanych przez organy administracyjne i Sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zmiany w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych naruszają zasadę ochrony interesów w toku w zakresie, w jakim uniemożliwiają kontynuowanie amortyzacji rozpoczętej przed 2018 r. Skarżący ma prawo kontynuować amortyzację na zasadach sprzed nowelizacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pomniejszenie zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej odnosi się wyłącznie do roku podatkowego, w którym osiągnięto zysk, zaś inne lata nie mogą być uwzględniane w tej kalkulacji.

Ustawodawca określił "próg" uznania czynności za abuzywną wskazując, że ma ona taki charakter, jeśli zamiarem podatnika było "przede wszystkim" osiągnięcie korzyści podatkowej. (…) jeśli podatnikowi przyświecało kilka celów (choćby dwa), a jednym z nich był cel osiągnięcia korzyści podatkowej, to można było zarzucić podatnikowi unikanie opodatkowania wyłącznie jeśli cel podatkowy miał charakter dominujący

Zastosowanie przepisu art. 69 § 1 k.k. w sytuacji uprzedniego skazania na karę pozbawienia wolności, nawet z warunkowym zawieszeniem, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, skutkujące uchyleniem wyroku w zakresie orzeczenia o karze pozbawienia wolności.

Dwukrotne skazanie za ten sam czyn stanowi naruszenie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.; uchylono zaskarżony wyrok i umorzono postępowanie.

Decyzja ostateczna, której wydanie zrodziło się z nieistnienia zobowiązania podatkowego, może być uchylona po wznowieniu postępowania, mimo upływu terminu przedawnienia, jeżeli od samego początku była bezprzedmiotowa.

Nałożenie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych nie narusza przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, a przepisy te są zgodne z Konstytucją RP.

Obowiązki szczepień ochronnych wynikające z normatywnych regulacji nie mogą zostać podważone co do ich materialnej legalności na podstawie rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego, jeżeli wyrok TK jedynie kwestionuje formę tych regulacji, a nie ich konstytucyjną podstawę.

Brak uzasadnienia uchwały Rady Gminy o charakterze uznaniowym, jak ta dotycząca zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem jej nieważności.

W przypadku uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej z uwagi na niezdobycie stosownego uzgodnienia z konserwatorem zabytków przez organ I instancji, organ odwoławczy ma obowiązek podjęcia działań w celu uzyskania wymaganego pozwolenia konserwatorskiego, a brak takich działań stanowi naruszenie przepisów K.p.a. i zasad proceduralnych postępowania administracyjnego.

NSA oddalił skargę kasacyjną na postanowienie o nałożeniu grzywny za niewykonanie obowiązku szczepień ochronnych, wskazując na brak uzasadnionych podstaw kasacyjnych oraz legalność obowiązków i działań administracyjnych w świetle prawa krajowego i międzynarodowego.

Obowiązek szczepień ochronnych jest zgodny z prawem i nie stanowi naruszenia Konstytucji RP ani Konwencji o Ochronie Praw Człowieka. Oddalono skargę kasacyjną uznając zarzuty niewłaściwie przedstawione i bezzasadne formalnie.

Wymagalność obowiązków szczepień ochronnych administracyjnie jest legalna, mimo niekonstytucyjnej formy ich ogłoszenia przez Głównego Inspektora Sanitarnego. Brak podstaw prawnych podważania legalności obowiązkowych szczepień pod względem materialnym.

Nie ma przeszkód, aby po upływie terminu, o którym mowa w art. 68 O.p. wydać decyzję obniżającą wysokość podatku ukształtowanego decyzją konstytutywną w postępowaniu zwyczajnym. Decyzja obniżająca nie kreuje nowego zobowiązania, lecz jedynie koryguje wysokość zobowiązania już istniejącego.