Brak uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez profesjonalnego pełnomocnika nie stanowi podstawy do jego przywrócenia. Wymagana jest szczególna staranność w organizacji pracy kancelarii, co nie było wykazane.

Decyzja kasacyjna wydana przez organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. jest zgodna z prawem, gdy organ I instancji nie udostępnił właściwego udziału stronom w postępowaniu, co uniemożliwia ostateczne rozstrzygnięcie sprawy na podstawie zebranego materiału dowodowego.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Warszawie z dnia 11 października 2022 r. zostaje oddalona z braku usprawiedliwionych podstaw. NSA potwierdza zgodność wywłaszczenia z przepisami specjalnymi oraz uchyla zarzuty proceduralne skargi.

Uchwała Rady Miejskiej w Siedliszczu w zakresie przeznaczenia terenów jako zieleń nieurządzona (11 ZN) narusza zasadę proporcjonalności i godzi w istotę prawa własności, uzasadniając stwierdzenie jej nieważności. Przeznaczenie działek pod drogę publiczną (15 KD) zgodne z planistyczną potrzebą, co skutkuje oddaleniem skargi w tej części.

Obowiązek przedstawienia dokumentacji farmaceutycznej na żądanie organu zezwalającego obowiązuje wyłącznie w ramach prowadzonej inspekcji lub kontroli, co wyklucza nałożenie kary pieniężnej poza tymi procedurami na podstawie art. 37at ust. 8 u.p.f.

Zmiany w stanie wody na nieruchomości rozpatrywanej w sporze nie wypełniają przesłanek z art. 234 ust. 3 Prawa wodnego, a dowody zgromadzone w sprawie są wystarczające i rzetelne. Skarga kasacyjna została oddalona jako nieuzasadniona.

Interpretacja indywidualna wydana przez organ podatkowy, pomijająca analizę wpływu przepisów prawa cywilnego na stan podatkowy, narusza wymogi art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej i może zostać uchylona w wyniku postępowania sądowoadministracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pomniejszenie zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej odnosi się wyłącznie do roku podatkowego, w którym osiągnięto zysk, zaś inne lata nie mogą być uwzględniane w tej kalkulacji.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada za zaległości podatkowe spółki, gdy egzekucja przeciwko niej okaże się bezskuteczna, a nie wykazano, iż w odpowiednim czasie zgłoszono wniosek o upadłość, otwarto postępowanie restrukturyzacyjne albo miało miejsce zatwierdzenie układu restrukturyzacyjnego.

Przy orzekaniu o solidarnej odpowiedzialności komplementariusza spółki komandytowej na podstawie art. 115 O.p. organ podatkowy obowiązany jest wykazać jedynie istnienie zaległości podatkowych spółki oraz fakt pełnienia funkcji komplementariusza.

Za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada całym swoim majątkiem były członek jej zarządu, jeśli nie wskaże mienia umożliwiającego zaspokojenie długu i nie zgłosi we właściwym czasie wniosku o upadłość spółki, a egzekucja z jej majątku jest bezskuteczna.

Dotacje nie mogą być włączone do podstawy opodatkowania VAT, jeśli brak dostatecznego związku z realizacją działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, przy uwzględnieniu specyfiki spółki celowej realizującej zadania publiczne.

Ustawodawca określił "próg" uznania czynności za abuzywną wskazując, że ma ona taki charakter, jeśli zamiarem podatnika było "przede wszystkim" osiągnięcie korzyści podatkowej. (…) jeśli podatnikowi przyświecało kilka celów (choćby dwa), a jednym z nich był cel osiągnięcia korzyści podatkowej, to można było zarzucić podatnikowi unikanie opodatkowania wyłącznie jeśli cel podatkowy miał charakter dominujący

Zastosowanie przepisu art. 69 § 1 k.k. w sytuacji uprzedniego skazania na karę pozbawienia wolności, nawet z warunkowym zawieszeniem, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, skutkujące uchyleniem wyroku w zakresie orzeczenia o karze pozbawienia wolności.

Dwukrotne skazanie za ten sam czyn stanowi naruszenie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.; uchylono zaskarżony wyrok i umorzono postępowanie.

Czynność Wójta Gminy Kutno polegająca na sporządzeniu nowych kart adresowych zabytków do gminnej ewidencji zabytków została uznana przez NSA za nieskuteczną z uwagi na istotne naruszenie przepisów proceduralnych w zakresie zawiadamiania właściciela nieruchomości.

Decyzja Dyrektora Zarządu Lasów Państwowych z 1958 r. weszła do obrotu prawnego przed upływem 30-letniego okresu przewidzianego w ustawie z 2021 r. Wobec tego NSA słusznie oddalił skargę kasacyjną, przyjmując, że nie został wykazany brak skutecznego doręczenia decyzji, co nie uzasadniało wzruszenia postępowania.

Do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wystarczającą przesłanką jest rezygnacja z pracy w celu opieki nad osobą niepełnosprawną, bez względu na istniejące formalne uprawnienie do innego świadczenia. Przy ocenie tej rezygnacji organy powinny uwzględniać całokształt okoliczności faktycznych, a nie tylko literalną wykładnię przepisów.

Przepisy art. 100d ust. 1-4 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy umożliwiają czasowe wstrzymanie biegu terminów w postępowaniach dotyczących zezwoleń pobytowych dla cudzoziemców, nie ograniczając ich zastosowania wyłącznie do osób przybyłych na skutek działań wojennych w Ukrainie.

Brak uzasadnienia uchwały Rady Gminy o charakterze uznaniowym, jak ta dotycząca zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem jej nieważności.

W przypadku uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej z uwagi na niezdobycie stosownego uzgodnienia z konserwatorem zabytków przez organ I instancji, organ odwoławczy ma obowiązek podjęcia działań w celu uzyskania wymaganego pozwolenia konserwatorskiego, a brak takich działań stanowi naruszenie przepisów K.p.a. i zasad proceduralnych postępowania administracyjnego.

NSA oddalił skargę kasacyjną na postanowienie o nałożeniu grzywny za niewykonanie obowiązku szczepień ochronnych, wskazując na brak uzasadnionych podstaw kasacyjnych oraz legalność obowiązków i działań administracyjnych w świetle prawa krajowego i międzynarodowego.

Obowiązek szczepień ochronnych jest zgodny z prawem i nie stanowi naruszenia Konstytucji RP ani Konwencji o Ochronie Praw Człowieka. Oddalono skargę kasacyjną uznając zarzuty niewłaściwie przedstawione i bezzasadne formalnie.

Wymagalność obowiązków szczepień ochronnych administracyjnie jest legalna, mimo niekonstytucyjnej formy ich ogłoszenia przez Głównego Inspektora Sanitarnego. Brak podstaw prawnych podważania legalności obowiązkowych szczepień pod względem materialnym.