Art. 95 pkt 7 u.g.n. pozwala na podział nieruchomości tylko przy konieczności wydzielenia działki budowlanej niezbędnej do korzystania z budynku mieszkalnego. Organy winny ustalić rzeczywisty cel podziału, aby ocenić stosowanie przepisu.

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 22 ust. 1a u.p.d.o.p. jest ograniczone do roku podatkowego, w którym przychód został uzyskany, i nie ma zastosowania do zaliczek na zyski wypłacane w trakcie roku podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargi kasacyjne, uznając brak podstaw do proporcjonalnego odliczania podatku zryczałtowanego od wieloletnich wypłat zysku dla komplementariuszy oraz potwierdza brak obowiązku poboru zaliczek podatkowych na dywidendy w trakcie roku podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną uznając, że interpretacja przepisów prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględniająca szczególne okoliczności pandemii COVID-19 była prawidłowa i uzasadniona.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec niezasadności zarzutów i prawidłowego zastosowania przepisów p.p.s.a. a także miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w szczególności w kontekście usytuowania budynku względem planowanego przeznaczenia terenu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, iż bezczynność Starosty Powiatu Ciechanowskiego w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej narusza ustawę o dostępie do informacji publicznej, a organ zobowiązany jest do udostępnienia żądanej informacji.

Oddalenie skargi kasacyjnej I.S.-D. potwierdza słuszność decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego o nałożeniu kary z tytułu prowadzenia apteki bez zezwolenia. Organ administracyjny działał zgodnie z prawem i zasadami postępowania dowodowego.

Sąd podtrzymał cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki, wskazując na bezwzględny obowiązek organów farmaceutycznych do cofnięcia zezwolenia w przypadku naruszenia Prawa farmaceutycznego, co podważa rękojmię należytego prowadzenia apteki.

Wycofanie z obrotu produktów, które w momencie wycofania nie spełniają wymogów prawa żywnościowego, nie stanowi "marnowania żywności" w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności. Takie działanie nie skutkuje obowiązkiem uiszczenia opłaty. Decyzje organów administracyjnych naruszające tę zasadę podlegają uchyleniu.

Organ podatkowy, ustalając podstawę opodatkowania, ma obowiązek dokładnego zbadania uszkodzeń technicznych pojazdu przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym, a jego ocena musi opierać się na profesjonalnych opiniach biegłych, szczególnie w sytuacji rozbieżności między deklarowaną a rynkową wartością pojazdu.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić skargi kasacyjne, uznając, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest zgodny z prawem oraz że decyzje organów administracyjnych w zakresie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia są prawidłowe i zgodne z dyrektywami prawa Unii Europejskiej oraz krajowymi przepisami.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi na wyrok WSA w Łodzi została oddalona z powodu instrumentalnej wykładni art. 70c Ordynacji podatkowej, skutkującej nierzetelnym zawieszeniem biegu przedawnienia podatkowego.

Sąd uznaje, że gry urządzane przez „A.” Sp. z o.o. na automatach wymagają koncesji z uwagi na ich losowy charakter i odmawia uwzględnienia skargi kasacyjnej, potwierdzając zgodność z prawem decyzji organów podatkowych dotyczącej nałożonej kary.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja Wojewody Mazowieckiego z 31 marca 2004 r. nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, odrzucając skargę kasacyjną, ponieważ brak był podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji w związku z przyjęciem, że faktyczna utrata władania nieruchomością nastąpiła przed 5 kwietnia 1958 r.

NSA uznał, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie była dotknięta rażącym naruszeniem prawa, a wymogi odnośnie ochrony konserwatorskiej były niejednoznacznie określone. Zatem stwierdzenie nieważności decyzji zostało uchylone z uwagi na brak wystąpienia jasnego i oczywistego naruszenia obowiązujących przepisów.

W przypadku przychodu z udziału w zysku spółek komandytowych, przepisy art. 22 ust. 1a i 1c u.p.d.o.p. nie uzasadniają możliwości proporcjonalnego pomniejszania podatku komplementariusza dla kilku lat podatkowych. Nie ciążą również na spółce komandytowej obowiązki poboru zaliczek zryczałtowanego podatku od zaliczek na zyski.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepisy art. 22 ust. 1a i 1c u.p.d.o.p. nie pozwalają na proporcjonalne pomniejszenie zryczałtowanego podatku od dywidend względem zysków wypracowanych w różnych latach podatkowych. Przyjęcie metody zaproponowanej przez Spółkę skutkowałoby pozaustawowym kształtowaniem obciążeń podatkowych.

Odpowiedzialność wspólnika spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki może być przypisana, jeśli nie dowiedzie on istnienia przesłanek egzoneracyjnych jak z art. 116 Ordynacji podatkowej. Członek zarządu odpowiada solidarnie, jeśli nie zgłosił wniosku o upadłość we właściwym czasie.

Statek pomocniczy, służący do wykonywania operacji wsparcia dla platform wiertniczych, nie jest eksploatowany w transporcie międzynarodowym, co wyłącza możliwość zastosowania ulgi abolicyjnej określonej w art. 27g u.p.d.o.f.

NSA uchylił wyrok WSA i stwierdził nieważność uchwały rady miasta Krakowa w części, wskazując na nadużycie władztwa planistycznego skutkujące nadmiernym ograniczeniem prawa własności nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja administracyjna odmawiająca pozwolenia na rozbiórkę zabytku jest prawidłowa, gdy obiekt mimo złego stanu technicznego zachowuje wartości zabytkowe, a organy przeprowadziły czynności dowodowe zgodnie z prawem.

NSA uznał, że na etapie uzgadniania decyzji o warunkach zabudowy GDDKiA ocenia jedynie hipotetyczne możliwości włączenia do drogi ruchu po zmianach zagospodarowania terenu. Realne warunki komunikacyjne rozstrzygane są w dalszych etapach budowy i użytkowania.

Statek nie spełnia definicji "eksploatowanego w transporcie międzynarodowym" na gruncie art. 14 ust. 3 Konwencji polsko-norweskiej, jeśli spełnia funkcję wsparcia operacyjnego platform, a nie przewozu ludzi i ładunków jako celu głównego.

Z art. 11 p.p.s.a. wynika, że ustalenia prawomocnego wyroku karnego są wiążące dla sądu administracyjnego, co wyklucza odmienne rozstrzyganie co do istoty samowoli budowlanej i zasadności zarządzenia jej rozbiórki. Skarga kasacyjna została oddalona, potwierdzając prawidłowość wcześniejszych decyzji.