Pismo organu administracji publicznej, pozbawione cech decyzji administracyjnej, nie może stanowić podstawy do wniesienia odwołania ani skargi do sądu administracyjnego, gdyż nie spełnia formalnych wymogów aktu administracyjnego zawartych w art. 107 k.p.a.

Wojewoda nie jest organem właściwym do weryfikacji merytorycznej zwolnień podatkowych, a jedynie formalnej i rachunkowej wniosków o zwrot utraconych dochodów. Decyzja Ministra Finansów o odmowie zwrotu utraconych dochodów z tytułu zwolnień podatkowych została uchylona.

Oddalając skargę kasacyjną, NSA stwierdził brak wystarczających podstaw do odmowy przywrócenia rejestracji VAT. Sąd podkreślił znaczenie szczegółowego postępowania dowodowego wskazującego świadome działania podatnika w kierunku wyłudzeń skarbowych. Organy nie przedstawiły przekonujących dowodów na istnienie zamiaru nielegalnego wykorzystywania sektora bankowego.

Faktura, która nie dokumentuje rzeczywistego zdarzenia gospodarczego po stronie podmiotowej, w szczególności gdy wystawca nie dysponuje prawem do rozporządzania towarem, nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Przepisy art. 100c i 100d specustawy ukraińskiej wprowadzają ogólne ograniczenia dla wszystkich cudzoziemców co do terminowości postępowania administracyjnego; ich stosowanie po 30 czerwca 2024 r. nie znajduje uzasadnienia w zasadzie proporcjonalności.

Przepisy specustawy ukraińskiej obejmują wszystkich cudzoziemców, a przedłużenie jej obowiązywania nie było uzasadnione. Uchylenie wyroku WSA i oddalenie skargi uzasadniono brakiem bezczynności organu w świetle biegu terminów ustawowych.

W przypadku zbiegu praw do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje przed ustaniem prawa do zasiłku opiekuńczego. Świadczenie można przyznać dopiero od daty następującej po ustaniu wcześniejszego uprawnienia.

Brak wykazania winy w uchybieniu terminowi uzasadnia odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania; brak winy stronie można przypisać jedynie w przypadku istnienia rzeczywistych, niezależnych przyczyn uniemożliwiających zachowanie terminu.

Podatnik może skorygować deklarację podatkową w zakresie rozliczenia podatku VAT od importu towarów nawet po upływie pierwotnego terminu składania deklaracji, gdyż art. 33a u.p.t.u. nie wyłącza uniwersalnego prawa do korekty deklaracji przewidzianego w art. 81 § 1 i 2 o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając częściowo zaskarżony wyrok w zakresie kosztów postępowania, potwierdził prawidłowość zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji, odrzucając zarzuty kasacyjne, które nie wykazały wpływu na wynik sprawy.

Art. 33a ust. 1 ustawy o VAT w stanie prawnym do 6 września 2021 r. umożliwiał korektę deklaracji w późniejszym terminie, bez ograniczeń czasowych, a prawo to wynikało z art. 81 O.p.; brak wyraźnego zakazu w przepisie nie może być interpretowany jako utrata prawa do korekty.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 października 2025 roku oddalił skargę kasacyjną, uznając procedurę i treść operatu szacunkowego za zgodne z wymogami prawno-formalnymi, tym samym potwierdzając prawidłowość działania organów administracyjnych w przedmiocie wyceny nieruchomości.

Skarga kasacyjna została oddalona ze względu na brak wykazania usprawiedliwionych podstaw, zarówno w zakresie zarzucanego naruszenia prawa materialnego, jak i przepisów procesowych. Ustalono, że postępowanie organów było zgodne z wymaganiami prawnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uchwała w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymaga ponownej oceny, z uwagi na niejednoznaczność co do zgodności z wcześniejszym Studium oraz w kontekście zarzutu nieuzasadnionego naruszenia prawa własności.

Zatwierdzenie uproszczonego planu urządzenia lasu przez starostę jest zgodne z decyzjami uwzględniającymi zastrzeżenia, a zmiana przeznaczenia tego lasu na inny użytek jest niemożliwa w ramach tego postępowania. Skarga kasacyjna, nieudowadniająca naruszenia procedury, zostaje oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż pobieranie opłat za czynności w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego jest zgodne z art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, nie wymaga wykazania "ponadstandardowości" działań, ale dokumentowania kosztów ich wykonania.

NSA potwierdza, że urządzenia zawierające dodatkowe funkcje, takie jak przeglądanie internetowe czy odtwarzanie filmów, lecz za których zasadniczą funkcję uznaje się czytanie książek elektronicznych, powinny być klasyfikowane w kodzie TARIC 8543 70 05 00.

Sąd administracyjny kontroluje decyzje organów pod kątem ich zgodności z prawem, nie zastępując organów w ustalaniu stanu faktycznego. Wadliwe szacowanie podstawy opodatkowania bez pełnego materiału dowodowego prowadzi do uchylenia decyzji podatkowej.