Sąd uznaje, iż Burmistrz Miasta Pszczyna nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłości w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Z uwagi na brak naruszenia prawa przez organy administracyjne, dokonano oddalenia skargi kasacyjnej.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w przypadku faktur dokumentujących czynności, które nie zostały dokonane, albo wystawionych przez podmiot nieistniejący, niezależnie od formalnej poprawności takich faktur.

Nie można stosować stawki podatku 23% w przypadku WDT, jeśli nie ustalono że transakcja narusza formalne i materialne warunki przepisywane dla WDT, chyba że wykazano świadome uczestnictwo podatnika w oszustwie podatkowym.

W sytuacji likwidacji szkoły publicznej, pozytywna opinia kuratora oświaty może być oparta jedynie na przepisach Prawa oświatowego, bez zasięgania dodatkowych opinii rodziców czy społeczności lokalnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż skarga kasacyjna A.K. nie znajduje usprawiedliwionych podstaw prawnych, oddalając ją. Mając na uwadze cel oraz przeznaczenie dotacji oświatowej, przesunięcia majątkowe w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej nie stanowią wydatku w rozumieniu właściwych przepisów, a przez to kwota dotacji musi zostać zwrócona do budżetu gminy.

Złożona skarga kasacyjna G. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostaje oddalona, gdyż nie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek zwalniający cudzoziemca z obowiązku przedstawienia dokumentu podróży zgodnie z art. 203 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach.

Dla skorzystania z ulgi podatkowej na cele mieszkaniowe, kredyt hipoteczny musi być formalnie zaciągnięty przez podatnika. Spłata kredytu innej osoby nie spełnia przesłanek przewidzianych w art. 21 ust. 25 pkt 2 u.p.d.o.f.

Członek zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie zgłosi wniosku o upadłość w wymaganym terminie, mimo stwierdzenia niewypłacalności spółki. Egzekucja musi być bezskuteczna, a nie wykazano przesłanek wyłączających taką odpowiedzialność.

Oddalenie skargi kasacyjnej T.S.A.; art. 249§ 1 Ordynacji podatkowej nadal obowiązuje w zakresie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznych, niezależnie od analogicznych przepisów k.p.a., z racji ich zastosowania do odmiennych kategorii prawnych.

NSA orzekł, że uchwała Rady Miejskiej dotycząca odmowy lokalizacji inwestycji mieszkaniowej, pomimo spełnienia warunków formalnych przez inwestorów, jest zgodna z ustawowymi kompetencjami uznaniowymi jednostki samorządu. Skarga kasacyjna została oddalona.

Uzasadniona była odmowa zastosowania stawki 0% VAT oraz prawa do odliczenia naliczonego VAT, gdzie syndyk nie dochował należytej staranności, uczestnicząc w transakcjach oszukańczych mających na celu wyłudzenie VAT, co uzasadnia ich wyłączenie z preferencyjnego opodatkowania.

Skarga kasacyjna Skarbu Państwa została oddalona, a prawidłowość procedury komunalizacji nieruchomości na podstawie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. w dniu 27 maja 1990 r. została potwierdzona. Przedmiotowy teren nie stanowił zasobu Państwowego Gospodarstwa Leśnego.

Zatwierdzenie projektu garażu w granicy działki, zgodnie z MPZP i przepisami budowlanymi, nie narusza prawa. Wolnostojący budynek jest zgodny z przeznaczeniem terenu, a inwestor wywiązał się z wymogów prawnych, co wyklucza zasadność skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak zawieszenia postępowania o rozgraniczenie nieruchomości z powodu nieuregulowanego stanu prawnego jednej z działek nie stanowi rażącego naruszenia prawa, które uzasadniałoby stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej.

Nieistotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego w postaci minimalnych zmian charakterystycznych parametrów obiektu, nieprzekraczających 2%, nie stanowi podstawy do interwencji organów nadzoru budowlanego w proces budowlany.

W przypadku wykonania robót budowlanych z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu, właściwe jest zastosowanie trybu naprawczego określonego w art. 50-51 p.b., co wyklucza możliwość uproszczonej legalizacji według art. 49f p.b.

Postępowania administracyjne dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji wszczęte po trzydziestu latach od doręczenia decyzji i niezakończone ostateczną decyzją do 16 września 2021 r. podlegają umorzeniu z mocy prawa, co wyklucza wydanie decyzji o stwierdzeniu nieważności.

NSA uznał, że brak przyznania działki zamiennej przy wywłaszczeniu części gospodarstwa rolnego nie narusza rażąco prawa, jeżeli wywłaszczona działka nie stanowiła całego gospodarstwa; zarzuty skargi kasacyjnej pozostały bezpodstawne.

Decyzja PINB mogąca być zaadresowana do zarządcy nieruchomości nie jest obarczona wadą z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., jeśli zarządca pełni określone prawem funkcje. Skarga kasacyjna W. sp. z o.o. została oddalona.

Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania nowo ujawnionych, istotnych okoliczności faktycznych lub dowodów, które istniały w momencie wydania decyzji, lecz były nieznane organowi. Brak spełnienia tych przesłanek uzasadnia oddalenie skargi.

Skarga kasacyjna od wyroku w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej zostaje oddalona, jako że zarzuty naruszenia przepisów procesowych i materialnych były niezasadne i nie wpłynęły na wynik postępowania.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak jest podstaw do umorzenia należności z tytułu składek przy niezaistnieniu przesłanek ustawowych. Samo powstanie zadłużenia bez winy dłużnika nie uzasadnia ulgi.

Decyzja o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań inwestycji drobiarstwa została prawidłowo oceniona jako zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, a skarga kasacyjna Stowarzyszenia E. oddalona z braku podstaw prawnych.

Ustawa z 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny służy w pierwsztym rzędzie realizacji interesu publicznego, zaś interes indywidualny żołnierza pełniącego służbę podlega ochronie tylko wówczas, gdy wtyraźnie taką gwarancję dla żołnierza wprowadza ustawa. Ochrona interesu żołnierza w przypadkach nieuregulowanych wyraźnie w ustawie o obronie Ojczyzny może mieć zaś miejsce tylko wówczas, gdy interes ten nie