Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o zwrocie wniosku skarżącej Spółki, dotyczącego aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, zostało wydane bez podstawy prawnej, co skutkuje jego nieważnością.

Organ rentowy ponosi odpowiedzialność za opóźnienie w ustaleniu i wypłacie świadczenia pieniężnego z ubezpieczenia społecznego w rozumieniu art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych również wówczas, gdy odmowa przyznania świadczenia wynikała z błędnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym, a nie z braku dowodów niedostępnych

Odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w świetle art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym jest możliwe wyłącznie w okolicznościach nadzwyczajnych, co wyklucza zastosowanie art. 189f k.p.a. do tego typu naruszeń.

Zajęcie pasa drogowego w postaci umieszczenia przyczepy z reklamą stanowi naruszenie art. 40 ust. 2 pkt 3 u.d.p. Wymaga zgody zarządcy drogi, niezależnie od konstrukcji przyczepy i nazwy parkingu. Wykazano naruszenie poprzez ciągłe, niezmieniane ustawienie pojazdu oraz jego promocyjny charakter.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał prawidłowość rozpoznania choroby zawodowej u pracownika, podkreślając związek przyczynowy między schorzeniem a narażeniem zawodowym, na podstawie miarodajnego materiału dowodowego i orzeczenia lekarskiego.

Podatnikowi przysługuje prawo do skorygowania deklaracji podatkowej podatku VAT w oparciu o art. 81 Ordynacji podatkowej, również w przypadku rozliczenia importu towarów na zasadach procedury uproszczonej, gdy brak zakazu w przepisach szczególnych.

W stanie prawnym obowiązującym do 6 września 2021 art. 33a ustawy o VAT nie wykluczał prawa podatnika do skorygowania deklaracji VAT, a prawo to wynikało z art. 81 Ordynacji podatkowej. NSA uchylił decyzję organów podatkowych z uwagi na błędną wykładnię przepisów prawa materialnego.

Podatnik zachowuje prawo do korekty deklaracji podatkowej dotyczącej rozliczenia podatku należnego z tytułu importu, zgodnie z art. 33a ustawy o VAT, w ramach dostępnych norm Ordynacji podatkowej, w braku wyraźnego przepisu wyłączającego takie prawo.

Automaty oferujące gry pod pozorem logicznych, mimo braku generatora pseudolosowego, poprzez umożliwienie opcji losowej gry, uznawane są za urządzenia hazardowe. Decyzja organów co do nałożenia kary pieniężnej znajdowała podstawę w ustawie hazardowej, a przeprowadzony eksperyment wykazał element losowości, co czyniło odmowę uchylenia decyzji zasadną.

Decyzja o odmowie wydania paszportu tymczasowego, wydana w okolicznościach wskazanych w art. 54 ust. 1 pkt 1 u.d.p., nie podlega zaskarżeniu, a odwołanie jest niedopuszczalne na mocy art. 54 ust. 3 u.d.p.; odrzucenie skargi kasacyjnej G. W. od decyzji odmownej Konsula RP w Barcelonie jest zasadne.

Dla nabycia świadczenia przysługującego z tytułu zawodowej służby wojskowej, okresy służby w innych formacjach mundurowych nie mogą być wliczane do wymaganego dziesięcioletniego okresu, gdy żołnierz wypowiedział stosunek służbowy przed upływem tych 10 lat.

Podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej musi dokładnie wykazać przesłanki tajemnicy przedsiębiorcy. Organ nie spełnił obowiązku dowodowego, co uzasadnia uchylenie odmownej decyzji administracyjnej. Wyłączenie pracownika mającego wcześniej udział w decyzji jest wymagane.

Zwrot nakładów poniesionych na budowę budynku stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 u.p.t.u. i korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wyciek płynów eksploatacyjnych z pojazdu stanowi usterkę niebezpieczną, umożliwiając organom kontroli drogowej nałożenie kary pieniężnej na zarządzającego transportem na podstawie art. 92a ustawy o transporcie drogowym.

Przepisy Ordynacji podatkowej, w tym art. 54 § 1 pkt 7 O.p., mają zastosowanie do odsetek za zwłokę od zaległości w podatku akcyzowym z importu, co skutkuje zawieszeniem biegu odsetek, jeśli decyzja nie została doręczona w terminie. NSA uchyla wyrok WSA i postanowienia DIAS, nakazując uwzględnienie tego przy zaliczeniu wpłaty.

Każda osoba, która w momencie nabycia towaru wiedziała lub powinna była wiedzieć o niewypełnieniu obowiązków celnych, ponosi odpowiedzialność solidarną za dług celny powstały z tytułu niewłaściwego przywozu pojazdu na obszar celny UE.