Wyrok sądu pierwszej instancji zostaje uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwe zastosowanie art. 112c ustawy o VAT. Podstawą uchylenia jest nieprawidłowa ocena celowości i proporcjonalności zastosowanej sankcji podatkowej.

Uchwała Sejmiku Województwa Małopolskiego, zastępująca stanowisko "Naczelnej Pielęgniarki" nowym stanowiskiem, naruszała przepisy o działalności leczniczej oraz interes prawny samorządu pielęgniarek, co skutkowało utrzymaniem w mocy wyroku WSA stwierdzającego jej nieważność.

Brak przedłożenia dokumentu homologacyjnego przy pierwszej rejestracji pojazdu na terenie UE stanowi oczywiste, lecz nie rażące naruszenie prawa, nie uzasadniające stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.

Wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej mycia wiat przystankowych i wygrodzeń przeciwdziała usłudze o jednolitym charakterze i nie uzasadnia stosowania różnych stawek VAT, co potwierdza uchylenie decyzji organu podatkowego przez sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacji stanowi oczywiste naruszenie przepisów art. 72 p.r.d., lecz nie kwalifikuje się jako rażące naruszenie prawa, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Decyzja o rejestracji pojazdu, podjęta bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, narusza prawo, choć nie ma charakteru rażącego w świetle art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., z uwagi na jednoznaczny obowiązek zgodności z przepisami krajowymi i unijnymi.

Brak dowodu homologacji przy rejestracji nowego pojazdu z kraju spoza UE narusza art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., ale nie jest rażącym naruszeniem zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Oczywiste naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w procesie rejestracyjnym pojazdu, niewystarczające do kwalifikacji jako rażące. NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że wątpliwości interpretacyjne przepisów prawa nie uzasadniają uznania decyzji za nieważną.

Sąd oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, że brak uiszczenia opłaty elektronicznej jest naruszeniem zasługującym na karę, niezależnym od wadliwego działania systemu e-Toll, którego konsekwencje spoczywają na korzystającym z drogi publicznej.

Wierzytelności podatkowe powstałe po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego nie są objęte układem restrukturyzacyjnym, co uprawnia do ich administracyjnej egzekucji zgodnie z zasadami ogólnymi.

Rada Miejska działając w granicach upoważnienia ustawowego, określiła zasady usytuowania miejsc sprzedaży alkoholu zgodnie z obowiązkiem ustawowym ograniczenia dostępności alkoholu. Przyjęta uchwała, choć lakoniczna, pozostaje zgodna z konstytucyjnymi zasadami legalizmu i samodzielności samorządu, a minimalna odległość 30 m uznana za wystarczającą nie narusza prawa.

Gmina Miękinia nie posiada statusu strony w postępowaniu odwoławczym związanym z pozwoleniem na budowę, ponieważ jej nieruchomości nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji budowlanych zgodnie z art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, iż darowizna gospodarstwa rolnego z majątku wspólnego małżonków do majątku osobistego jednego z nich nie oznacza ponownego nabycia gospodarstwa. Warunek zwolnienia podatkowego zostaje spełniony, jeżeli gospodarstwo jest faktycznie prowadzone przez nabywców przez 5 lat, a wykładnia celowościowa przepisu powinna być stosowana w świetle zasady in dubio pro tributario

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zbycie akcji i cesja wierzytelności nie kreują dwukrotnie opodatkowanego przychodu; przychód powstaje wyłącznie z tytułu cesji, gdyż zbycie nie skutkuje przysporzeniem Skarżącej.

Przepisy porządkowe regulujące obowiązek stosowania kagańców dla psów w lokalnym transporcie zbiorowym nie naruszają prawa, są zgodne z celami ochrony zdrowia, życia i bezpieczeństwa publicznego oraz mieszczą się w ustawowych kompetencjach Rady Miasta, nie naruszając przy tym zasad humanitarnego traktowania zwierząt.

NSA uznaje, że organ podatkowy poczynił dostateczne ustalenia faktyczne, wykazując istnienie korzyści podatkowej jako celu transakcji. Jednakże sąd pierwszej instancji powinien merytorycznie kontrolować poprawność zastosowania przepisów postępowania oraz prawa materialnego.

Nie stwierdza się niewykonalności egzekwowanego obowiązku z art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a., gdy właściciel nieruchomości jest adresatem decyzji i dysponuje prawnymi środkami wykonania obowiązku, mimo braku zgody użytkownika nieruchomości na wykonanie rozbiórki.

Zwolnieniu z podatku od nieruchomości podlegają grunty oraz obiekty funkcjonalnie powiązane z infrastrukturą kolejową, udostępnione przewoźnikom kolejowym, nie muszące znajdować się w ich wyłącznym posiadaniu, lecz umożliwiające faktyczne korzystanie, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l.

Obiekty budowlane znajdujące się wewnątrz budynku, które pełnią funkcję odrębną od samego budynku, mogą stanowić samodzielne przedmioty opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowle, co potwierdza niezależność ich od lokalizacji w budynku.

Odpowiedzialność podatkowa spadkobierców nabywających spadek z dobrodziejstwem inwentarza ogranicza się do wysokości stanu czynnego spadku. Organy podatkowe nie muszą uwzględniać innych długów. Signum temporis pozostaje bieżące monitorowanie przedawnienia zobowiązań.

Sprzedaż działek budowlanych przez podatniczkę, nawet jeśli dokonana w dłuższym okresie czasu, nie stanowi pozarolniczej działalności gospodarczej, o ile nie wykazuje znamion działalności zorganizowanej i ciągłej oraz profesjonalizmu, dopuszczając ją do rozliczenia jako sprzedaż majątku prywatnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przewlekłość postępowania administracyjnego nie zachodzi, gdy organ działa w granicach ustawowych terminów oraz jego działania są uzasadnione obiektywnymi przesłankami, jak wzrost liczby spraw, w tym przypadku dotyczących ochrony międzynarodowej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył prawa w ocenie legalności sprzeciwu Wojewody Małopolskiego w zakresie zgłoszenia budowy budynku rekreacyjnego.

Decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem prawa wskutek dokonania istotnych zmian konstrukcyjnych bez wymaganej zgody producenta, co uzasadniało jej unieważnienie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając legalność decyzji organów administracyjnych.