Decyzja o warunkach zabudowy nie narusza przepisów prawa przez nieuwzględnienie istniejącej infrastruktury technicznej jako przesłanki wznowienia postępowania. Ewentualne kolizje z taką infrastrukturą są analizowane na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę.

Ograniczenie ustanowione w planie miejscowym dotyczące wysokości infrastruktury telekomunikacyjnej, w istotny sposób uniemożliwiające jej lokalizację, narusza art. 46 ust. 1 specustawy. Plan miejscowy nie może ustanawiać zakazów uniemożliwiających inwestycje celu publicznego z zakresu łączności publicznej.

Ograniczenie prawa do zabudowy działek poprzez przeznaczenie ich na tereny zieleni urządzonej zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie narusza władztwa planistycznego gminy ani ustaleń Konstytucji RP, o ile jest zgodne ze Studium i uwzględnia interes publiczny.

Doręczenie decyzji administracyjnej uważa się za dokonane po upływie 14 dni od przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 46 § 6 k.p.a.), niezależnie od przypadających dni wolnych od pracy, co oznacza, że bieg terminu do wniesienia odwołania nie jest uzależniony od czasu faktycznego odbioru decyzji przez stronę.

Informacja dotycząca umów zawartych przez Szefa SKW wzakresie i formie żądanej przez wnioskodawcę jest informacją przetworzoną, której udostępnienie wymaga działań zaburzających tok pracy organu; wnioskodawca nadużył prawa do informacji publicznej.

Rekompensata wypłacana przez jednostkę samorządu terytorialnego na rzecz spółki prawa handlowego z tytułu realizacji zadań z zakresu kultury fizycznej nie może być uznana za wynagrodzenie za świadczenie usług, a tym samym nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem VAT według art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Przychody z prowadzenia stołówki szkolnej nie stanowią działalności gastronomicznej, lecz usługę ściśle związaną z działalnością edukacyjną, opodatkowaną jako usługa edukacyjna stawką 8,5% ryczałtu.

Przy metodzie rozliczenia ryczałtowego w programach pomocowych, dowód zapłaty za produkty nie jest konieczny, a organy administracyjne nie mogą żądać takich dokumentów, jeśli nie ma podstaw w prawie unijnym lub krajowym.

Organy administracji publicznej nie mogą wymagać od beneficjentów programu dla szkół udokumentowania zapłaty za produkty, gdy prawodawstwo unijne i krajowe nie ustanawiają takiego wymogu. Uzasadniona pomoc finansowa może opierać się na pokwitowaniach dostarczanych produktów bez konieczności przedstawiania dokumentów zapłaty.

Ocena braku winy w uchybieniu terminu, o której mowa w art. 162 § 1 o.p., nie może abstrahować od zasad logiki i doświadczenia życiowego oraz nie powinna prowadzić ani do pochopnego przywracania terminów, ani do nadmiernej surowości zamykającej stronie drogę do obrony jej praw.

Wydatki poniesione w wyniku ugody sądowej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż nie służą zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów, a jedynie minimalizacji strat przedsiębiorcy.

Przy ocenie wniosku o przywrócenie terminu organ powinien badać całokształt okoliczności i uprawdopodobnienie braku winy strony, mając na uwadze zapewnienie stronie możliwości obrony swoich praw.

Członkowie zarządu spółki z o.o. ponoszą solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe, jeśli wniosek o upadłość nie został złożony we właściwym czasie, a niemożność egzekucji wobec spółki została stwierdzona jako bezskuteczna.

Przywrócenie terminu na wniesienie odwołania jest możliwe, gdy strona uprawdopodobni brak winy w uchybieniu, uwzględniając wszystkie okoliczności, w tym brak informacji o doręczeniu korespondencji. NSA uchyla decyzję i wzywa do ponownego rozpatrzenia.

NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA i postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, stwierdzając niewłaściwe uzasadnienie przedłużenia zwrotu VAT. Organ musi wykazać potrzebę dodatkowej weryfikacji przedłużenia terminu zwrotu.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT wymaga wykazania konkretnych i obiektywnych wątpliwości przez organ podatkowy oraz należytego uzasadnienia w trybie art. 87 ust. 2 u.p.t.u; organ nie wykazał dostatecznych przesłanek dla przedłużenia terminu zwrotu całości kwoty.

Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy stosuje się do wszystkich cudzoziemców, a termin zakończenia postępowania jest zawieszony do 30 czerwca 2024 r., co wyklucza przewlekłość do tej daty.

Dopuszczalność przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT stanowi wyjątek od zasady natychmiastowego zwrotu i musi być uzasadnione konkretnymi przesłankami wynikającymi z potrzeby dalszej weryfikacji zasadności zwrotu deklarowanej nadwyżki podatku.

Zarządzenie pokontrolne, choć ma charakter sygnalizacyjny, musi być zgodne z ustaleniami kontroli. Fakt późniejszego usunięcia nieprawidłowości nie wpływa na jego legalność. Skarga kasacyjna organu ochrony środowiska jest zasadna przy spełnieniu powyższych przesłanek.

W postępowaniu dotyczącym nielegalnych robót budowlanych, w przypadku ich zakończenia, odpowiedzialność administracyjna spoczywa na właścicielu nieruchomości, a nie na inwestorze (najemcy), szczególnie gdy podmiotowe układy nie pozwalają na utożsamienie tych interesariuszy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak działań spółki w terminach wynikających z postanowień organu budowlanego nie usprawiedliwia przywrócenia terminu, jeżeli uchybienie spowodowane jest niedbalstwem lub organizacyjnymi zaniedbaniami, które mogły być pokonane przez staranność strony.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT w całości przez organy podatkowe było bezpodstawne, gdyż brak było konkretnych przesłanek potwierdzających konieczność wstrzymania całej kwoty. Wyrok Sądu pierwszej instancji oraz postanowienie organu uchylone.

W sprawie skuteczności doręczeń i ważności tytułu wykonawczego Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość działań organów egzekucyjnych, uznając, że doręczenie upomnienia i konstrukcja tytułu wykonawczego były zgodne z prawem, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.