Umorzenie przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji postępowania administracyjnego ws. zaległości abonamentowych RTV uznane za prawidłowe ze względu na bezprzedmiotowość sprawy wobec braku zaległości. Skarga H. Z. oddalona na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że doręczenie pism administracyjnych na adres zameldowania jest prawidłowe w świetle obowiązków likwidatora spółki oraz zasad staranności w obrocie gospodarczym, co skutkuje odpowiedzialnością członka zarządu za zobowiązania spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej ocena musi być dokonana wyłącznie w granicach rażącego naruszenia prawa materialnego, a nie proceduralnych uchybień doręczeniowych, oddalając tym samym skargę kasacyjną.

Przyznanie ulgi płatniczej poprzez odroczenie zapłaty podatku w związku z ważnym interesem podatnika i publicznym jest uzasadnione, gdyż ulgi te pełnią rolę pomocy podatkowej, zapobiegając szkodom społeczno-gospodarczym. Organy muszą przestrzegać granic uznania administracyjnego.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie jest uzależnione od współuczestnictwa rodzeństwa w opiece nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, jeśli osoba wnioskująca faktycznie rezygnuje z zatrudnienia w celu sprawowania takiej opieki.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że metoda alokacji odliczenia podatku naliczonego, przedstawiona przez Miasto G., nie spełnia wymagań obiektywnego odzwierciedlenia użycia aktywów dla celów działalności gospodarczej ani nie jest zgodna z zasadą neutralności VAT.

Strona nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdy faktyczne dostawy nie są realizowane przez podmioty wymienione na fakturach, a niewykazanie tożsamości odbiorcy eksportu towarów wyklucza stawkę 0% VAT.

Podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz do zastosowania zerowej stawki VAT, jeśli nie dochował należytej staranności w weryfikacji kontrahentów, co skutkuje kwestionowaniem rzeczywistego charakteru transakcji oraz tożsamości odbiorców.

NSA oddala skargi kasacyjne, stwierdzając, że organ odwoławczy naruszył zasadę prowadzenia jednolitego postępowania w odniesieniu do wszystkich zgłoszonych żądań zwrotu nieruchomości, wymagając ponownego kompleksowego rozstrzygnięcia sprawy z poszanowaniem obecnych uregulowań prawnych.

Ponowne powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d., stwierdzone notarialnym aktem poświadczenia dziedziczenia, nie powoduje konieczności składania zeznania podatkowego. Termin przedawnienia w związku z tym wynosi 3 lata.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek ważnego interesu zobowiązanego uzasadniającego umorzenie opłaty planistycznej według art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. a u.f.p.

Nieruchomość, która została wywłaszczona w celu budowy Zakładu, nie może podlegać zwrotowi, gdy cel wywłaszczenia został skutecznie zrealizowany przed dniem 22 września 2004 r., zgodnie z decyzją o lokalizacji szczegółowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę jest zgodny z art. 156 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a zarzuty kasacyjne dotyczące niewłaściwej wyceny i naruszenia procedur postępowania administracyjnego są bezzasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA wskutek istnienia nieważności postępowania spowodowanej brakiem zdolności procesowej po śmierci jednej ze stron, co wykluczało merytoryczne rozpoznanie kwestii kasacyjnych.

Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych art. 174 i 176 PPSA, a zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych są nieuzasadnione; decyzja o odmowie płatności obszarowych utrzymana przez WSA jest prawidłowa, z uwagi na niewystarczające przygotowanie działki do rolniczego wykorzystania.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za jej zobowiązania pozostaje uzależniona od zachowania należytej staranności w prowadzeniu spraw spółki, w tym aktualizacji adresu doręczeń. Błędne uznanie doręczeń na adres zameldowania, przy braku zmiany meldunku, nie skutkuje uchyleniem decyzji."

Odwołanie w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest niezasadne, gdy wykonywane czynności opiekuńcze nad osobą niepełnosprawną pozwalają ubiegającemu się o świadczenie na podjęcie przynajmniej częściowej aktywności zawodowej.

Umorzenie zaległych składek na ubezpieczenie społeczne jest wyjątkiem zarezerwowanym dla sytuacji nadzwyczajnych; NSA, potwierdzając prawidłowość postępowania ZUS, oddalił skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek uzasadniających takie umorzenie.

Skarga kasacyjna dotycząca umorzenia opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości została oddalona z uwagi na brak przesłanek "ważnego interesu zobowiązanego", co jest konieczne do zastosowania ulgi w spłacie należności budżetowych.

Dla powstania odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej wystarczające jest ustalenie, że pełnił on funkcję w dacie powstania zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej.

Skarga kasacyjna, jako formalny środek zaskarżenia, musi być precyzyjnie uzasadniona; brak takiego uzasadnienia prowadzi do jej oddalenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie może przekroczyć granic skargi, a skuteczne zarzuty muszą odnosić się do błędnej interpretacji lub zastosowania przepisów prawa materialnego i postępowania.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, gdyż nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Decyzja o naliczeniu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi była zgodna z prawem, a zarzuty naruszenia konstytucyjnej zasady równego traktowania oraz przepisów proceduralnych nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym.

NSA uchylił wyrok WSA z uwagi na niewłaściwe rozpoznanie legitymacji procesowej ZOZ oraz proceduralne uchybienia, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania w celu pełnego zbadania interesu prawnego i oceny możliwości uchylenia uchwały po upływie roku.

W przypadku umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. z powodu nieistnienia zaległości, organ nie narusza prawa, z założeniem że przewlekłość nie wpływa na treść rozstrzygnięcia.