Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne muszą precyzyjnie określać status wnioskodawcy jako opiekuna faktycznego. Instytucje te są zobowiązane wyjaśnić wszelkie wątpliwości faktyczne i zapewnić dwukrotne badanie meritum sprawy w pełnym zakresie dowodowym.

Decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości może pozostać w obrocie prawnym nawet w sytuacji nieprawomocnego uchylenia decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, dopóki uchylenie to nie nabierze mocy prawomocnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nieprawomocne uchylenie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości nie eliminuje przesłanki dla wydania decyzji o niezwłocznym zajęciu, gdy decyzja ograniczająca nie została prawomocnie wyeliminowana z obrotu prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za niezasadną skargę kasacyjną dotyczącą umorzenia postępowania na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej k.p.a. z 2021 r., która przewiduje, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji podlega umorzeniu, gdy wszczęte jest po upływie 30 lat od ogłoszenia decyzji.

Organ nie może stosować analogii z przepisów ustawy o pomocy społecznej przy ustalaniu dochodu z gospodarstwa rolnego dla rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego, jeśli ustawa przewiduje ustalenie dochodu na podstawie oświadczenia wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 110 ust. 7 pkt 2 ustawy o Policji nagroda roczna nie przysługuje policjantowi, który popełnił przestępstwo skutkujące zwolnieniem ze służby, bez potrzeby spełnienia innych przesłanek zwolnieniowych z art. 41 ustawy o Policji. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wobec braku uzasadnionych podstaw do stwierdzenia uchybień proceduralnych lub prawnych, podtrzymując decyzję o odmowie przyznania nagrody rocznej policjantowi zgodnie z przepisami ustawy o Policji i KPA.

Nieruchomości będące we władaniu PKP bez udokumentowanego zarządu w rozumieniu ustawy z 1985 r. stały się z mocy prawa własnością gmin z dniem wejścia w życie ustawy o samorządzie terytorialnym, tj. 27 maja 1990 r. NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając zasadność wcześniejszych decyzji administracyjnych.

Okolicznością zwalniającą członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości spółki nie jest jedynie wskazanie jakiegokolwiek mienia, ale takiego, które faktycznie umożliwia zaspokojenie istniejących zaległości podatkowych w znacznej części i istnieje w czasie prowadzenia postępowania o przeniesienie odpowiedzialności.

Nieujawnienie wszystkich okoliczności dotyczących zakończenia budowy uzasadnia uchylenie decyzji organu podatkowego i ponowne zbadanie materiału dowodowego dla jednoznacznego ustalenia daty powstania obowiązku podatkowego.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez podmioty nieprowadzące rzeczywistej działalności gospodarczej, jeżeli nie dochował on należytej staranności w relacjach z kontrahentami i transakcje mogą być częścią oszustwa podatkowego.

W sprawie zachowania terminu do wniesienia zażalenia, kluczowe jest złożenie pisma przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego, co rodzi skutki uznania terminu czynności za dochowanego, co NSA uznał za prawnie właściwe w świetle art. 12 § 6 pkt 4 O.p.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nieudzielenie absolutorium burmistrzowi wymaga całościowej i obiektywnej oceny realizacji budżetu, uwzględniającej opinie nadzorcze oraz kontekst epidemii, a ich pominięcie prowadzi do nieważności uchwały.

Skarga kasacyjna złożona przez X. sp. z o.o. została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny jako nieuzasadniona, a postępowanie egzekucyjne dotyczące wysokości zajętej wierzytelności uznane za zgodne z prawem.

Zarząd Województwa Małopolskiego błędnie zinterpretował przepisy regulaminu wyboru projektów, co do zakresu uprawnienia podmiotów, przez co ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość decyzji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną.

Uchwała Rady Miasta dotycząca trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych przedszkoli, różnicująca dotacje oraz oparta na błędnej wykładni przepisów, jest nieważna z uwagi na przekroczenie delegacji ustawowej wynikającej z art. 90 ust. 2b i ust. 4 ustawy o systemie oświaty.

NSA orzekł, że brak dostatecznego dowodu na różnicę między adresem zameldowania a zamieszkania uprawnia organ do uznania doręczeń na adres zameldowania za prawidłowe, a decyzja o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu została uznana za zgodną z prawem.

Nieruchomości, pozostające 27 maja 1990 r. we faktycznym władaniu PKP bez udokumentowanego prawa zarządu czy użytkowania, podlegają komunalizacji z mocy prawa na rzecz gminy, o ile nie wystąpiły sprzeczne przesłanki materialnoprawne.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że realizacja osiedla mieszkaniowego obejmuje całość infrastruktury, nie tylko planowane elementy, a przesłanki zbędności nieruchomości wymagają kompleksowej oceny całej inwestycji.

Zarejestrowanie odbiornika radiowo-telewizyjnego pod rządami ustawy o opłatach abonamentowych, bez jego wyrejestrowania, stanowi przesłankę egzekwowania opłat abonamentowych; skarga kasacyjna pozbawiona precyzyjnych podstaw nie znajduje usprawiedliwionych racji.

Okoliczności finansowe i życiowe skarżącej nie uzasadniają zastosowania ulgi w postaci umorzenia opłaty planistycznej. Uchwała WSA utrzymała się, jako zgodna z obowiązującym prawem w kontekście braku przesłanek jurysdykcyjnych wskazujących na "ważny interes zobowiązanego".

Skarga kasacyjna przeciwko decyzji odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość zostaje oddalona, gdyż brak dowodów potwierdzających nieustalenie odszkodowania, a dostępne świadectwa sugerują, iż takie odszkodowanie zostało uprzednio ustalone i wypłacone.

Umorzenie przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji postępowania administracyjnego ws. zaległości abonamentowych RTV uznane za prawidłowe ze względu na bezprzedmiotowość sprawy wobec braku zaległości. Skarga H. Z. oddalona na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że doręczenie pism administracyjnych na adres zameldowania jest prawidłowe w świetle obowiązków likwidatora spółki oraz zasad staranności w obrocie gospodarczym, co skutkuje odpowiedzialnością członka zarządu za zobowiązania spółki.