Lokalizacja zjazdów publicznych z drogi klasy GP dopuszczalna jest wyłącznie w sytuacjach wyjątkowych, z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ruchu. Decyzje administracyjne respektujące tę zasadę nie zostają uchylone na etapie kasacyjnym przy braku istotnego naruszenia prawa.

Spółka komandytowa wypłacająca komplementariuszowi zaliczki na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie ma obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, co wynika z konieczności obliczenia podatku po zakończeniu roku podatkowego zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f.

Zabudowa zagrodowa związana z gospodarstwem rolnym przekraczającym średnią powierzchnię w gminie jest zwolniona z wymogu spełnienia zasady dobrego sąsiedztwa przy ustalaniu warunków zabudowy (art. 61 ust. 4 u.p.z.p.). Wymogi w tym zakresie mają charakter uproszczony, co potwierdził NSA w rozpatrywanym przypadku.

Uchwała Rady Gminy G. z dnia 10 lutego 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest nieważna z uwagi na nieuzasadnione ograniczenia prawa własności, naruszające zasady sporządzania planu, w tym wymóg uzasadnienia ograniczeń ingerujących w uprawnienia właścicielskie.

Woda pobierana przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w ramach zadań gminy, stanowi podmiot korzystający z obniżonych stawek opłat zmiennych, przy czym kluczowym jest cel poboru, a nie odbiorca końcowy. Organ winien uwzględniać różne cele poboru wody przy ustalaniu wysokości opłat.

Gminny program profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, będący aktem wewnętrznego charakteru, nie wymaga waloru aktu prawa miejscowego, a proceduralne wady w jego przyjęciu, o ile nie wpływają na jego merytoryczną zgodność z prawem, nie skutkują jego nieważnością.

Zachowanie skarżącej, polegające na odmowie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w jej miejscu zamieszkania, wskazuje na brak współdziałania z organem pomocy społecznej, uzasadniając wydanie decyzji odmownej o przyznaniu zasiłku celowego (art. 11 ust. 2 i art. 107 ust. 4a u.p.s.).

Brak współpracy wnioskodawcy z organem przy przeprowadzaniu wywiadu środowiskowego stanowi podstawę do odmowy przyznania zasiłku celowego (art. 11 ust. 2 oraz art. 107 ust. 4a u.p.s.). NSA potwierdza zasadność takiego rozstrzygnięcia w sytuacji braku współdziałania.

Grzywna nałożona na podstawie art. 5 u.z.z. w celu przymuszenia wykonania obowiązku szczepienia ochronnego jest zgodna z przepisami prawa materialnego i procesowego; obowiązek ten wynika z ustawowych regulacji, a jego egzekucja nie narusza konstytucyjnych praw ani wolności skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając w granicach skargi kasacyjnej, oddala skargę, uznając, że decyzje administracyjne nie podlegają merytorycznej modyfikacji w trybie art. 113 § 2 k.p.a. Wyjaśnienie niejasności nie może prowadzić do zmiany decyzji.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest prawnie wymagalny i zgodny z obowiązującymi przepisami, a jego egzekwowanie w drodze administracyjnej nie narusza prawa, pomimo wskazanych zastrzeżeń konstytucyjnych odnoszących się do regulacji proceduralnych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że decyzje organów podatkowych, skierowane do niewłaściwego podmiotu (syndyka), są nieważne. Syndyk nie zastępuje podatnika w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności za długi podatkowe powstałe przed ogłoszeniem upadłości byłego wspólnika spółki cywilnej.

Gry hazardowe urządzone na automatach, które zawierają element losowości, podlegają rygorom ustawy o grach hazardowych, co nakłada obowiązek uzyskania koncesji. Skarga kasacyjna na niekorzyść organów administracji publicznej od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za brak koncesji jest niezasadna, gdyż urządzenia wykorzystywane do gier posiadały cechy losowości.

Zgodnie z art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a., niedopuszczalność zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym stwierdza się, gdy zarzut był już przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu. Obowiązkiem organów jest zapobieganie powielaniu rozpatrywanych kwestii w różnych postępowaniach administracyjnych, celem ochrony spójności proceduralnej.

Brak uzupełnienia pełnomocnictwa przez profesjonalnego pełnomocnika, polegający na niewskazaniu adresu do doręczeń elektronicznych w rozumieniu art. 138c § 1 O.p., uzasadnia pominięcie pełnomocnika w postępowaniu podatkowym.

NSA stwierdził, że decyzje odmowne dotyczące lokalizacji zjazdu zostały prawidłowo uchylone przez WSA z uwagi na błędy proceduralne i niewystarczającą ocenę dowodów. Oddalono skargę kasacyjną SKO, uznając decyzje administracyjne za niewystarczająco uzasadnione.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-512/21 nie uzasadnia wznowienia postępowania podatkowego, gdy jego stany faktyczne różnią się od postanowień decyzji krajowej. Zasady wznowienia nie mogą być interpretowane rozszerzająco, gdyż muszą opierać się na jednoznacznie określonych przesłankach prawa unijnego.

Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Okręgowy popełnił rażące błędy w orzeczeniu kary łącznej, nie dostosowując jej do wymiaru kar jednostkowych, co narusza art. 86 § 1 k.k.; sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania w celu wymierzenia prawidłowej kary łącznej.