Przewóz osób za pomocą aplikacji mobilnej, odbywany pojazdem spełniającym kryteria techniczne, stanowi transport drogowy wymagający licencji. Nałożenie kary za przewóz okazjonalny jest uzasadnione przy stwierdzeniu naruszenia art. 18 ust. 5 Ustawy o transporcie drogowym. Skarga kasacyjna oddalona.

Brak współdziałania wnioskodawcy w przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego stanowi podstawę do odmowy przyznania zasiłku okresowego, nawet w kontekście rozwiązań epidemicznych, jeśli brak okoliczności pozwalających na wyjątkową formę wywiadu.

Dla zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 27 Ustawy o VAT nie jest konieczne posiadanie formalnego wykształcenia kierunkowego; kluczowe jest posiadanie wiedzy umożliwiającej nauczanie na odpowiednim poziomie. Zastosowanie zwolnienia wymaga oceny faktycznych kompetencji nauczyciela.

Spółka komandytowa wypłacająca komplementariuszowi zaliczki na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie ma obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, co wynika z konieczności obliczenia podatku po zakończeniu roku podatkowego zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f.

Zabudowa zagrodowa związana z gospodarstwem rolnym przekraczającym średnią powierzchnię w gminie jest zwolniona z wymogu spełnienia zasady dobrego sąsiedztwa przy ustalaniu warunków zabudowy (art. 61 ust. 4 u.p.z.p.). Wymogi w tym zakresie mają charakter uproszczony, co potwierdził NSA w rozpatrywanym przypadku.

Uchwała Rady Gminy G. z dnia 10 lutego 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest nieważna z uwagi na nieuzasadnione ograniczenia prawa własności, naruszające zasady sporządzania planu, w tym wymóg uzasadnienia ograniczeń ingerujących w uprawnienia właścicielskie.

NSA uznał za zasadną decyzję nadzoru budowlanego nakładającą na skarżącego obowiązki zlikwidowania nieszczelności oraz zakazu użytkowania pieca, potwierdzając zgodność działań organów z art. 66 ust. 1 P.b. i brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Na gruncie sprawy dotyczącej opłaty stałej za usługę wodną, Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje, że art. 271 ust. 5a Prawo wodne ma zastosowanie do pozwoleń wydanych po 23 listopada 2019 r., a opłaty powinny być adekwatne do możliwości faktycznego korzystania z udogodnień wynikających z pozwolenia wodnoprawnego.

Rozdrabnianie odpadów wielkogabarytowych, jako proces przetwarzania, uzasadnia zmianę klasyfikacji odpadów w katalogu odpadów zgodnie z art. 4 ustawy o odpadach. Proces ten wymaga właściwego zezwolenia, a brak jego uzyskania może skutkować potwierdzeniem słuszności zarządzeń pokontrolnych.

Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym cechowało się nieważnością z uwagi na pozbawienie stron prawa do obrony przez brak możliwości ich udziału, co wymaga ponownego rozpoznania sprawy przez sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając w granicach skargi kasacyjnej, oddala skargę, uznając, że decyzje administracyjne nie podlegają merytorycznej modyfikacji w trybie art. 113 § 2 k.p.a. Wyjaśnienie niejasności nie może prowadzić do zmiany decyzji.

Umorzenie postępowania administracyjnego dotyczącego stanu technicznego garażu na podstawie art. 105 k.p.a. jest nieuzasadnione w przypadku braku pełnego wyjaśnienia kwestii materialnoprawnych i zbadania wad technicznych obiektu, co może stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi.

Lokalizacja zjazdów publicznych z drogi klasy GP dopuszczalna jest wyłącznie w sytuacjach wyjątkowych, z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ruchu. Decyzje administracyjne respektujące tę zasadę nie zostają uchylone na etapie kasacyjnym przy braku istotnego naruszenia prawa.

Znak towarowy "COVI-SEPT" ma charakter opisowy i nie posiada dostatecznych znamion odróżniających, co uniemożliwia udzielenie prawa ochronnego. Monopolizacja tego oznaczenia ograniczałaby swobodę działania innych podmiotów na rynku.

W przypadku składowania odpadów w miejscu do tego nieprzeznaczonym, domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem tych odpadów. Obalenie domniemania wymaga wykazania, że odpady należą do innego podmiotu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że oddala skargę kasacyjną uznając, iż decyzja o warunkach zabudowy nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Organ Zarządu Dzielnicy Wawer był właściwy do jej wydania.