W sprawie dotyczącej wstrzymania robót budowlanych, zasadnie uznano za konieczne uzyskanie pozwolenia na budowę, gdyż sporny obiekt kwalifikuje się jako budynek mieszkalny, a nie gospodarczy, co uzasadnia odmówienie uwzględnienia skargi.

Decyzja Ministra Sprawiedliwości o powołaniu notariusza i wyznaczeniu siedziby kancelarii została uchylona bezprawnie wskutek niewłaściwej oceny dowodów przez WSA; brak formalnego zasiedzenia lokalu nie był przeszkodą.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzja Starosty Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu, nie poparta wymaganym oświadczeniem producenta, narusza prawo w sposób rażący, co uzasadnia jej stwierdzenie nieważności.

Rada OIRP we Wrocławiu słusznie ograniczyła wyznaczenie radców prawnych do udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej do członków swojej izby, co znalazło potwierdzenie w regulacjach samorządu oraz wyroku NSA.

Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych jest uprawniona do wyznaczania radców prawnych do prowadzenia spraw z urzędu wyłącznie spośród swoich członków. OIRP we Wrocławiu postąpiła zgodnie z prawem, dokonując wyłącznie wewnętrznego doboru radców.

Cofnięcie uprawnień diagnosty samochodowego na podstawie art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 P.r.d. jest zasadne, gdy diagnosta nie przestrzega przepisów dotyczących wymogu przedstawienia dokumentu dozoru technicznego, a sankcja ta realizuje funkcje prewencyjną i odstraszającą.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że decyzja Starosty o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem przepisów o homologacji jest nieważna. Oświadczenie homologacyjne od producenta jest niezbędne przy zmianach konstrukcyjnych pojazdu.

Skarga kasacyjna J. W. na wyrok WSA w Krakowie została oddalona przez NSA, który potwierdził prawidłowość decyzji dotyczącej ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolno-środowiskowych i klimatycznych, oraz brak podstaw do uznania siły wyższej.

Umowa o stworzenie opracowania naukowego z konferencji pomiędzy ubezpieczoną a C. Sp. z o.o. nie jest umową o dzieło, lecz umową o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, co uzasadnia objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym według przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Umowa o przygotowanie profesjonalnych opracowań z konferencji naukowej zawarta przez C. Sp. z o.o. nie jest umową o dzieło, a umową o świadczenie usług, co uzasadnia zastosowanie odpowiednich przepisów i obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja Starosty o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacyjnych stanowiła naruszenie prawa, lecz nie było ono rażące, co uzasadniało uchylenie decyzji organu odwoławczego i nakazywało ponowną ocenę zaistnienia rażącego naruszenia przez SKO.

Przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie administracyjne jest niemożliwe, gdy strona nie wykazuje braku winy w uchybieniu terminowi, a nadmiar obowiązków nie stanowi usprawiedliwienia do jego niedochowania.

Art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, co nie zwalnia organu z obowiązku terminowego załatwienia spraw po 30 czerwca 2024 r. Bezczynność Wojewody Pomorskiego w tej sprawie uzasadnia obowiązek rozpatrzenia wniosku w terminie.

Umowy o świadczenie usług, wymagające regularnych, technicznych czynności starannego działania, dla których przepisy Kodeksu cywilnego o zleceniu stosuje się, podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Faktury, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie mogą być podstawą do odliczenia podatku naliczonego, nawet jeżeli podatnik nie był świadomy ich nierzetelności. W przypadku pustych faktur wyklucza się zarówno dobrą wiarę podatnika, jak i możliwość odliczenia podatku VAT.

Skarga kasacyjna M.S. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii odnośnie ustalenia odszkodowania została oddalona przez NSA z uwagi na zgodność operatu szacunkowego z przepisami oraz brak istotnych wpływów proceduralnych na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna Ł. S. została oddalona. Ustalona i zatwierdzona przez sądy wysokość odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość była prawidłowa, a zarzuty proceduralne oraz prawnomaterialne nie miały istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Warszawie, dotycząca decyzji Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości, nie była usprawiedliwiona z powodu braku istotnych uchybień proceduralnych, a zasądzone odszkodowanie odpowiadało postanowieniom prawa materialnego.

Niezastosowanie się przez sądy I i II instancji do wymogów łączenia kar ograniczenia wolności w sytuacji realnego zbiegu przestępstw, objęty wyrokami V K 83/21 i VI K 114/21, stanowiło rażącą niesprawiedliwość, co uzasadniało uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Brak przedłożenia wymaganych dokumentów w postępowaniu legalizacyjnym budowy, zrealizowanej jako samowola budowlana, skutkuje wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego.

NSA oddala skargę kasacyjną Gminy Kraków, potwierdzając przekroczenie władztwa planistycznego w uchwale Rady Miasta. Organy planistyczne winny stosować zasadę proporcjonalności, szanując prawo własności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że ustalenia planu miejscowego dla działki skarżącej, przeznaczającej ją częściowo na zieleń o charakterze naturalnym, są zgodne z prawem i nie naruszają zasady proporcjonalności w ograniczeniu prawa własności.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym skarga kasacyjna musi wskazać konkretne przepisy prawa, których naruszenie jest zarzucane, oraz być merytorycznie uzasadniona. Brak wypełnienia tych wymogów skutkuje oddaleniem skargi, nawet w przypadku zarzutów odnoszących się do błędnego ustalenia wartości wywłaszczonej nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja organu administracyjnego musi uwzględniać zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Decyzja WSA o uchyleniu decyzji umarzającej była prawidłowa, gdyż organy nie wyjaśniły dostatecznie istotnych kwestii faktycznych.