Osoba odpowiedzialna za wprowadzanie produktów kosmetycznych na rynek jest zobowiązana posiadać pełną dokumentację tych produktów zgodnie z rozporządzeniem nr 1223/2009, nawet jeśli ich produkcja powierzona została innemu podmiotowi.

Brak podstaw do zmiany lub uchylenia wyroku WSA w zakresie odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości w związku z inwestycją drogową. Zarzuty skargi kasacyjnej były niezasadne, a procedura administracyjna nie została naruszona w sposób wpływający na rozstrzygnięcie.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje decyzję o odmowie wydania interpretacji indywidualnej w związku z uzasadnionym przypuszczeniem działań zmierzających do unikania opodatkowania, zgodnie z art. 14b § 5b Ordynacji podatkowej.

Brak jest podstaw do uznania działek nr [...] i [...] za część historycznego cmentarza w rozumieniu ustawy o ochronie zabytków, gdy nie wykazano wartości zabytkowych czy historycznych tego terenu, a zebrane materiały nie potwierdzają ich funkcji grzebalnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja Starosty o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacyjnych stanowiła naruszenie prawa, lecz nie było ono rażące, co uzasadniało uchylenie decyzji organu odwoławczego i nakazywało ponowną ocenę zaistnienia rażącego naruszenia przez SKO.

Przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie administracyjne jest niemożliwe, gdy strona nie wykazuje braku winy w uchybieniu terminowi, a nadmiar obowiązków nie stanowi usprawiedliwienia do jego niedochowania.

Art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, co nie zwalnia organu z obowiązku terminowego załatwienia spraw po 30 czerwca 2024 r. Bezczynność Wojewody Pomorskiego w tej sprawie uzasadnia obowiązek rozpatrzenia wniosku w terminie.

Umowy o świadczenie usług, wymagające regularnych, technicznych czynności starannego działania, dla których przepisy Kodeksu cywilnego o zleceniu stosuje się, podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Członek zarządu spółki z o.o. odpowiada solidarnie za jej zobowiązania podatkowe, nawet wobec jednego wierzyciela, gdy egzekucja z majątku spółki nie umożliwia zapłaty w znaczącej części, a brak złożenia wniosku o upadłość nie jest usprawiedliwiony.

Faktury, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie mogą być podstawą do odliczenia podatku naliczonego, nawet jeżeli podatnik nie był świadomy ich nierzetelności. W przypadku pustych faktur wyklucza się zarówno dobrą wiarę podatnika, jak i możliwość odliczenia podatku VAT.

Skarga kasacyjna M.S. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii odnośnie ustalenia odszkodowania została oddalona przez NSA z uwagi na zgodność operatu szacunkowego z przepisami oraz brak istotnych wpływów proceduralnych na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna Ł. S. została oddalona. Ustalona i zatwierdzona przez sądy wysokość odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość była prawidłowa, a zarzuty proceduralne oraz prawnomaterialne nie miały istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Warszawie, dotycząca decyzji Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości, nie była usprawiedliwiona z powodu braku istotnych uchybień proceduralnych, a zasądzone odszkodowanie odpowiadało postanowieniom prawa materialnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w kontekście rozbiórki części samowolnie wzniesionego obiektu. Ocena zgodności z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego i braku przesłanek nieważności.

Skarga kasacyjna M.S. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii o ustaleniu odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu z uwagi na brak naruszeń przepisów prawa materialnego i proceduralnego.

Spółka komandytowa, która nabyła status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, ma prawo do stosowania obniżonej stawki podatkowej jako podatnik rozpoczynający działalność, bez konieczności spełniania warunku bycia małym podatnikiem, jeżeli nie posiadała w poprzednim roku statusu podatnika CIT.

W sprawie dotyczącej wstrzymania robót budowlanych, zasadnie uznano za konieczne uzyskanie pozwolenia na budowę, gdyż sporny obiekt kwalifikuje się jako budynek mieszkalny, a nie gospodarczy, co uzasadnia odmówienie uwzględnienia skargi.

Art. 56a § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że korekta deklaracji złożona przez podatnika, która nie jest bezpośrednim efektem przeprowadzonych czynności sprawdzających, nie może być wyłączona od stosowania obniżonej stawki odsetek za zwłokę.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wcześniejsze orzeczenia i decyzje, stwierdzając, że skarżący prowadził samodzielną działalność gospodarczą, uznając go za podatnika VAT, co uprawnia do odliczenia podatku naliczonego. Działalność spełniała kryteria samodzielności, zarobkowości i zorganizowania.

1. Bezczynność organu administracyjnego stwierdzona bez rażącego naruszenia prawa nie uzasadnia sankcji pieniężnych wobec organu. 2. Przyznanie grzywny lub sumy pieniężnej wynika z uznania sądu i wymaga kwalifikowanej przewlekłości albo rażącego naruszenia prawa.

Przetwarzanie danych osobowych w celach oceny zdolności kredytowej, po wycofaniu zgody i braku zawarcia umowy kredytowej, jest niedopuszczalne na gruncie RODO – dlatego że cel, dla którego dane te pierwotnie pozyskano, przestaje być aktualny.

W związku z zastrzeżeniami proceduralnymi, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja organu nie wypełniła wytycznych wcześniejszego wyroku, a proces przedawnienia został prawidłowo zawieszony. Oddalono obie skargi kasacyjne.

Nierozpoznanie sprawy zgodnie z obowiązującymi w latach 70-tych przepisami Prawa budowlanego prowadzi do uchylenia decyzji administracyjnych i sądowych jako błędnie zastosowanych. Zastosowanie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r. jest konieczne do oceny legalności ogrodzenia powstałego przed 1995 r.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał uchylenie decyzji podatkowej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, wskazując na niespełnienie przesłanek dostatecznego wyjaśnienia sprawy i braku dojścia do skutku prawidłowego doręczenia zawiadomień skarżącemu. NSA podkreślił wagę prawa do efektywnego kwestionowania ustaleń organów podatkowych.