Koszt uzyskania przychodu przy sprzedaży udziałów w spółce z o.o., powstałej z przekształcenia spółki komandytowej, stanowi wartość bilansowa majątku przekształcanej spółki, a nie historyczny koszt wkładów pieniężnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że działanie organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej było zgodne z wyrokiem sądu, a proces anonimizacji nie naruszył prawa w zakresie dostępności informacji publicznej.

Decyzje organów administracji wydane na podstawie nieobowiązujących przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są wadliwe i podlegają uchyleniu, jeżeli wobec tych nieruchomości nie był stosowany obowiązujący plan. Ogrodzenia wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami na czas budowy nie podlegają restrykcjom wynikającym z uchwał urbanistycznych, które w czasie realizacji inwestycji

NSA uchylił wyrok WSA z powodu wadliwego uzasadnienia uniemożliwiającego kontrolę instancyjną i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność dokładnego zbadania przeznaczenia budynku w świetle właściwych przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że pomimo braku opodatkowania dochodów z pracy na statku w Norwegii, dochody te mogą podlegać konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, umożliwiając skorzystanie z ulgi abolicyjnej w Polsce.

Art. 155 k.p.a. nie może służyć do zmiany decyzji skierowanej do osoby zmarłej, gdyż stanowi to rażące naruszenie prawa wymagające stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

Skarga kasacyjna M.N. od wyroku WSA w Szczecinie, dotycząca rozliczeń VAT na styczeń 2016 r., została oddalona. Ostateczna decyzja jak i prawomocność wcześniejszych rozstrzygnięć wykluczają ponowne roszczenia na podstawie wcześniej rozpoznanych okoliczności.

Objęcie pracowników bezimienną umową ubezpieczeniową od następstw nieszczęśliwych wypadków przez pracodawcę nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż obowiązek zawarcia takiej umowy nie wpływa na dobrowolność świadczenia, które w konsekwencji nie stanowi przysporzenia majątkowego dla pracownika.

Umowy o pracę zawarte przez Gminę z pracownikami nie są dokumentami urzędowymi w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, przez co ich skany nie są informacją publiczną i nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p.

Obciążenie kosztami zastępczego poniesienia opłat przez gminę za pobyt w domu pomocy społecznej stanowi prawnie uzasadniony obowiązek osoby zobowiązanej do ich pokrycia. Naruszenie norm proceduralnych lub materialnych nie zostało wykazane.

Świadomość osoby pobierającej świadczenie o jego nienależności, warunkująca obowiązek zwrotu świadczenia, zależy od precyzji pouczenia organu. Brak wyraźnego pouczenia o skutkach weryfikuje przesłankę nienależności (art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r.).

NSA uchyla zaskarżony wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że PUODO nie naruszył procedur administracyjnych przy ocenie przetwarzania danych osobowych i uwzględnił modyfikacje skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że w braku należycie umocowanego pełnomocnika reprezentującego organ, zachodzi nieważność postępowania, co skutkuje uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy dotyczącej dostępu do informacji publicznej.

Odmowa ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, oparta na niewystarczającym uprawdopodobnieniu eksploatacji statku w transporcie międzynarodowym, jest prawidłowa. Skarżący nie udowodnił, iż statek, na którym wykonywano pracę, spełnia warunki eksploatacji jako międzynarodowy środek transportu morskiego.

Skarga kasacyjna dotycząca decyzji o nakazaniu złożenia projektu budowlanego zamiennego została oddalona z uwagi na racjonalne i zgodne z prawem działania organów budowlanych oraz prawidłowość ich oceny prawnej przez sąd pierwszej instancji.

NSA orzekł, iż zachowanie organu administracji publicznej, polegające na nieprzestrzeganiu terminów ustawowych, skutkuje obowiązkiem nałożenia kary pieniężnej, o ile brak przesłanek wyłączających lub ograniczających jego odpowiedzialność.

Decyzja o warunkach zabudowy, mająca charakter deklaratoryjny, nie podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 152 § 1 K.p.a., jako że ochrona tymczasowa może być udzielona wyłącznie aktom podlegającym wykonaniu.

Minister Obrony Narodowej, umarzając postępowanie z powodu wyczerpania limitu zezwoleń, naruszył zasady proceduralne, nie wykazując bezprzedmiotowości oraz nie stosując się do wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 4a ustawy o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych, decyzje reprywatyzacyjne wydane z naruszeniem prawa mogą być uchylane także w odniesieniu do decyzji wydanych przed wejściem w życie ustawy, jeżeli sposób ustalenia okoliczności faktycznych budzi uzasadnione wątpliwości.

Art. 100d specustawy ukraińskiej, wyłączający stosowanie przepisów o bezczynności, ma zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, jednak przedłużenie ograniczeń po 30 czerwca 2024 r. było nieuzasadnione. Brak bezczynności organu stwierdzono, uchylając wyrok WSA.

Ambulanse typu A, w zakresie wartości standardowego wyposażenia (krzesło obrotowe, platforma dla noszy), nie kwalifikują się jako mające specjalistyczne wyposażenie medyczne, co wyklucza je z akcyzowego zwolnienia przewidzianego dla pojazdów typu B i C.

Moment uzyskania korzyści podatkowej, a nie data dokonania czynności, determinuje możliwość zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania zgodnie z art. 119a Ordynacji podatkowej. Przesłanki unikania opodatkowania są spełnione, gdy działania podatnika są sztuczne i sprzeczne z celem przepisów podatkowych.

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania, uregulowana w art. 119a Ordynacji podatkowej, może być stosowana retrospektywnie do korzyści podatkowych uzyskanych po wejściu przepisów w życie, niezależnie od wcześniejszego dokonania czynności. Obniżenie zobowiązania podatkowego w związku z takimi czynnościami może być uznane za unikanie opodatkowania.

Dla odmowy wydania indywidualnej interpretacji podatkowej, organ musi wykazać tożsamość stanu faktycznego z opiniowanym przez Szefa KAS; brak takiej tożsamości obliguje do zwrócenia się o opinię KAS.