W sytuacji oceny trwałego związania obiektu z gruntem, decydująca jest stabilność konstrukcji, niezależnie od technologii wykonania fundamentu; posadowienie na bloczkach betonowych spełnia wymogi trwałego związania z gruntem.

Nieznajomość prawa i oczekiwanie na pomoc specjalisty nie uzasadniają przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, jeżeli strona mogła podejmować czynności prawne z zachowaniem należytej staranności.

Systemy fotowoltaiczne realizowane na terenach upraw rolnych mogą być uznane za zabudowę produkcyjną dopuszczalną zgodnie z przeznaczeniem uzupełniającym planu miejscowego, pod warunkiem, że ich uciążliwość nie przekracza granic działki. Przepisy ustawy o planowaniu przestrzennym z 2010 r. nie wpływają retroaktywnie na uchwalone wcześniej plany miejscowe.

Zgoda wszystkich stron postępowania na zmianę decyzji ostatecznej zgodnie z art. 155 k.p.a. jest niezbędna, a brak jej formalnego uzyskania od następców prawnych wyklucza dokonanie zmiany takiej decyzji.

Warstwa ocieplenia wykonana na wybudowanym budynku gospodarczo-garażowym stanowi integralną część robót budowlanych, co uzasadniało wymóg uzyskania pozwolenia na budowę, a nie tylko zgłoszenia. Zatem, budowa przekraczająca 35 m² zabudowy nie jest objęta zwolnieniem z obowiązku pozwolenia.

Przepis art. 31zy⁹ ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych umożliwia złożenie wniosku o przyznanie emerytury za okres przeszły (od dnia spełnienia warunków do nabycia prawa, nie wcześniej niż od 1 marca 2020 r.) również po uprawomocnieniu

Odmowa uznania O.M. za obywatela polskiego jest zgodna z prawem, gdyż popełnione przez niego czyny mogły stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego zgodnie z art. 31 pkt 2 ustawy o obywatelstwie polskim.

Systematyczne naruszanie porządku prawnego przez cudzoziemca poprzez wykroczenia karnoskarbowe uzasadnia odmowę udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, gdyż stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego w RP.

Decyzja o zabezpieczeniu wydana na podstawie art. 33 § 1 O.p. nie rozstrzyga o wysokości zobowiązania podatkowego, a w postępowaniu zabezpieczającym organ podatkowy jest zobowiązany jedynie do uprawdopodobnienia istnienia zobowiązania w przybliżonej wysokości oraz wykazania uzasadnionej obawy jego niewykonania, nie zaś do przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego właściwego dla wymiaru podatku

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku naruszenia zasad postępowania administracyjnego oraz prawidłowości oceny materiału dowodowego dokonanej przez organy azylowe w kontekście przyznania ochrony międzynarodowej cudzoziemcowi.

Jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się żywego dziecka, zgodnie z art. 15b ustawy o świadczeniach rodzinnych, jest świadczeniem, które nie może być przyznane więcej niż jeden raz na to samo zdarzenie prawne, nawet w przypadku zmiany opiekuna dziecka.

Koszty uzyskania przychodów wymagają właściwego udokumentowania oraz nie mogą stanowić wydatków wynikających z faktur nieodzwierciedlających rzeczywistych transakcji; nie uznaje się kosztów z faktur dostawcy, który nie zrealizował dostawy.

Koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów w spółce powstałej z przekształcenia wynika z wartości bilansowej spółki przed przekształceniem, co wyklucza stosowanie wartości historycznej wkładów jako kosztu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że informacje wytworzone na zlecenie organu publicznego i finansowane ze środków publicznych stanowią informację publiczną. Organ pozostający w bezczynności w zakresie ich udostępnienia, zobowiązany jest do rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie jest właściwy do nadzorowania przetwarzania danych osobowych przez Sądy w ramach ich działalności orzeczniczej (art. 55 ust. 3 RODO).

W przypadku budowy bez wymaganego pozwolenia na budowę trasy rowerowej kwalifikującej się jako obiekt liniowy, organ nadzoru budowlanego zasadnie wstrzymuje roboty budowlane i nakłada obowiązek przedstawienia dokumentacji legalizacyjnej w myśl art. 48 Prawa Budowlanego.

Zmiana decyzji dekretowej w trybie art. 155 Kpa, nawet dotycząca decyzji związanej, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeśli spełnia przesłanki interesu społecznego lub słusznego interesu stron, i jej następstwa nie sprzeciwiają się obowiązującym przepisom.

Skierowanie decyzji do osoby zmarłej, stanowiące rażące naruszenie prawa, skutkuje nieważnością decyzji tylko w części jej dotyczącej. Ponowne rozpatrzenie sprawy powinno uwzględniać wskazane nierozstrzygnięte aspekty, w tym skutki przepadku mienia. (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; wyrok NSA z 14 listopada 2025 r., I OSK 199/23).

Odpowiedzi na pozwy cywilne sporządzone przez organ władzy publicznej stanowią informację publiczną, podlegającą udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jako że dotyczą realizacji zadań publicznych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że spełnienie cech konstrukcyjnych pojazdu samochodowego, używanego wyłącznie w działalności gospodarczej, jest obiektywnym kryterium dla pełnego odliczenia VAT, a badania techniczne i formalne wpisy są jedynie dowodowymi środkiem potwierdzenia tego faktu.

Wobec postawienia funkcjonariuszowi zarzutów naruszenia porządku prawnego, zwolnienie go ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji jest uzasadnione, nawet przed zakończeniem postępowania karnego, jeżeli uzasadnia to ważny interes służby.

Skreślenie studenta z listy studentów z powodu nieuzyskania zaliczeń w terminie jest zgodne z art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, jeśli organ działa w granicach uznania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż prowadzenie przez radnego działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego, niezależnie od skali i zamiaru, prowadzi do wygaśnięcia jego mandatu na podstawie art. 24f ust. 1 u.s.g.

NSA uznał zasadność decyzji organów administracyjnych dotyczącej nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania działki, potwierdzając, iż zmieniające zagospodarowanie działki M. Ś. po wejściu w życie obowiązującego planu miejscowego było sprzeczne z jego przeznaczeniem.