Sprzedaż kanapek w sklepach firmowych, jako dostawa towarów bez usług wspomagających, podlega niższej stawce VAT. Czynności doradcze i pakowanie nie są usługami restauracyjnymi.

Sąd kasacyjny potwierdza zgodność z prawem decyzji administracyjnych wstrzymujących budowę jako samowolę budowlaną, wskazując, że ocenę przesłanek zgłoszenia należy dokonywać według stanu prawnego na dzień rozpoczęcia robót.

Domek holenderski posadowiony na bloczkach betonowych jest budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 2 p.b., wymagającym uzyskania pozwolenia na budowę. Należy on do obiektów trwale związanych z gruntem, co uzasadnia nakaz rozbiórki jako środek sankcjonujący samowolę budowlaną.

W postępowaniu nakazowym wyrok dotyczący kary łącznej nie może przekraczać limitu 200 stawek dziennych, wynikającego z art. 502 § 1 k.p.k.; przekroczenie tego limitu stanowi rażące naruszenie prawa wpływające na treść wyroku.

W przypadku gdy oskarżony cierpi na schorzenia psychiatryczne, neurologiczne lub odwykowe, obrona obligatoryjna powinna być zapewniona aż do czasu wydania przez sąd postanowienia o jej nieobowiązkowości, nawet jeśli biegli stwierdzą brak podstaw do kwestionowania poczytalności oskarżonego.

Art. 67 § 3 in principio k.k. przewiduje obligatoryjne orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za krzywdę lub nawiązki w przypadku warunkowego umorzenia postępowania, niezależnie od oświadczeń pokrzywdzonych o rezygnacji z dochodzenia roszczeń w toku tego postępowania.

Określając karę łączną grzywny, stawka dzienna nie może przekraczać najwyższej ustalonej poprzednio za poszczególne przestępstwa, a wysokość stawki dziennej musi być ustalona jednolicie, uwzględniając sytuację majątkową sprawcy, zgodnie z art. 33 § 3 k.k.

Orzeczenie kary ograniczenia wolności w formie pracy społecznej wobec żołnierza stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, gdyż art. 323 § 1 k.k. wyłącza stosowanie tej formy kary wobec żołnierzy.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia nie jest weryfikowana w odniesieniu do art. 186 ust. 1 p.o.ś., który odnosi się do dalszych etapów procesu inwestycyjnego. Odwołanie musi obejmować pełne i nowe rozpoznanie sprawy przez organ II instancji, co zostało spełnione w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.G., stwierdzając, iż na skarżącym spoczywał obowiązek wykazania wyrejestrowania odbiornika RTV, a postępowanie administracyjne i sądowe przeprowadzono zgodnie z prawem, bez naruszenia prawa do obrony.

Zrzut awaryjny ścieków dokonany bez stosownego pozwolenia wodnoprawnego uprawnia organ do nałożenia opłaty podwyższonej. Posłużenie się przelewem burzowym do zrzutu ścieków musi być uzasadnione opadami atmosferycznymi, a nie awariami infrastruktury komunalnej.

Odpowiedzialność przewoźnika, o której mowa w art. 462 ust. 1 u.o.c. ma charakter obiektywny, co oznacza, że organ administracji publicznej nie ma obowiązku badania stopnia zawinienia lub szkodliwości czynu przewoźnika. Przepis art. 462 ust. 1 u.o.c. nie stanowi podstawy prawnej dla dokonywania oceny subiektywnego zachowania podmiotu sankcjonowanego, a jedynie do powiązania odpowiedzialności przewoźnika

Organ nadzoru budowlanego może nałożyć obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego jedynie w przypadku wykazania konkretnych i uzasadnionych wątpliwości dotyczących jakości robót budowlanych lub stanu technicznego obiektu, wymagających specjalistycznej wiedzy wykraczającej poza kompetencje pracowników tego organu.

NSA uznał, że przesłanki przywrócenia terminu w trybie art. 58 § 1 k.p.a. nie zostały spełnione, gdyż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, a samoizolacja pełnomocnika nie stanowiła przeszkody uniemożliwiającej wniesienie odwołania.

Konstrukcja reklamowa osadzona na słupach drewnianych i drzewach stanowi budowlę trwale związaną z gruntem, wymagającą pozwolenia na budowę. W przypadku budowli wznoszonych bez zezwolenia, organ nadzoru budowlanego zasadnie wdraża procedurę legalizacyjną zgodnie z prawem budowlanym.

Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, która może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, powinna zawierać szczegółowe parametry techniczne, umożliwiające ustalenie, czy wymagana jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach w odniesieniu do planowanej inwestycji.

Dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest nie tylko zaistnienie zdarzenia gospodarczego polegającego na zakupie towaru, ale i udokumentowanie tej operacji w sposób odzwierciedlający rzeczywiste transakcje. Nierzetelne faktury nie mogą stanowić podstawy zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów.

Obiekt budowlany pozostaje budynkiem w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nawet wówczas, gdy ze względów technicznych, faktycznych lub prawnych nie jest i nie może być wykorzystywany zgodnie z jego przeznaczeniem, a czasowy brak elementów statuujących definicję budynku wynikający z prac budowlanych nie wpływa na jego klasyfikację podatkową.

Przekazanie majątku likwidowanej spółki na rzecz jedynego udziałowca in natura, w sytuacji braku wcześniejszego zobowiązania do spełnienia świadczenia pieniężnego, nie generuje przychodu podatkowego na gruncie art. 14a ust. 1 u.p.d.o.p.

Umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej możliwe jest jedynie w sytuacji, gdy organ podatkowy stwierdzi wystąpienie jednej z przesłanek – ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego. Stwierdzenie tych przesłanek otwiera możliwość rozważenia zakresu zastosowania ulgi, lecz nie oznacza automatycznego jej przyznania.

Wydatki ponoszone na udział lekarzy w konferencjach stanowią przychód z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., który nie jest zwolniony od opodatkowania, a spółka jest zobowiązana do wystawienia PIT-11 zgodnie z art. 42a u.p.d.o.f.

Regulacje art. 100d ust. 1 pkt 1 ust. 3 i ust. 4 specustawy ukraińskiej nie dają podstaw do czasowego wyłączenia merytorycznej kontroli przez sądy administracyjne bezczynności lub przewlekłości organów w sprawach wskazanych w ust. 1. Wskazane regulacje wpływają jedynie na ocenę merytoryczną skarg w sprawach bezczynności lub przewlekłości, ale nie określają warunków jej dopuszczalności.