Orzeczenie kary ograniczenia wolności w formie pracy społecznej wobec żołnierza stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, gdyż art. 323 § 1 k.k. wyłącza stosowanie tej formy kary wobec żołnierzy.

W postępowaniu nakazowym wyrok dotyczący kary łącznej nie może przekraczać limitu 200 stawek dziennych, wynikającego z art. 502 § 1 k.p.k.; przekroczenie tego limitu stanowi rażące naruszenie prawa wpływające na treść wyroku.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia nie jest weryfikowana w odniesieniu do art. 186 ust. 1 p.o.ś., który odnosi się do dalszych etapów procesu inwestycyjnego. Odwołanie musi obejmować pełne i nowe rozpoznanie sprawy przez organ II instancji, co zostało spełnione w sprawie.

Dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest nie tylko zaistnienie zdarzenia gospodarczego polegającego na zakupie towaru, ale i udokumentowanie tej operacji w sposób odzwierciedlający rzeczywiste transakcje. Nierzetelne faktury nie mogą stanowić podstawy zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów.

Spółka komandytowa, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, nie jest zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku przy wypłacie zaliczek na poczet zysków komplementariusza w ciągu roku podatkowego. Obowiązek ten powstaje po ustaleniu podatku za dany rok.

Sąd kasacyjny potwierdza zgodność z prawem decyzji administracyjnych wstrzymujących budowę jako samowolę budowlaną, wskazując, że ocenę przesłanek zgłoszenia należy dokonywać według stanu prawnego na dzień rozpoczęcia robót.

Domek holenderski posadowiony na bloczkach betonowych jest budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 2 p.b., wymagającym uzyskania pozwolenia na budowę. Należy on do obiektów trwale związanych z gruntem, co uzasadnia nakaz rozbiórki jako środek sankcjonujący samowolę budowlaną.

Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, która może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, powinna zawierać szczegółowe parametry techniczne, umożliwiające ustalenie, czy wymagana jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach w odniesieniu do planowanej inwestycji.

Konstrukcja reklamowa osadzona na słupach drewnianych i drzewach stanowi budowlę trwale związaną z gruntem, wymagającą pozwolenia na budowę. W przypadku budowli wznoszonych bez zezwolenia, organ nadzoru budowlanego zasadnie wdraża procedurę legalizacyjną zgodnie z prawem budowlanym.

W przypadku ustalenia warunków zabudowy kluczowe jest przeprowadzenie pełnej analizy urbanistyczno-architektonicznej, obejmującej wszystkie działki na obszarze analizowanym, bez selektywności, co umożliwia właściwe określenie wymagań planowanej zabudowy oraz bez naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania.

Art. 67 § 3 in principio k.k. przewiduje obligatoryjne orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za krzywdę lub nawiązki w przypadku warunkowego umorzenia postępowania, niezależnie od oświadczeń pokrzywdzonych o rezygnacji z dochodzenia roszczeń w toku tego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.G., stwierdzając, iż na skarżącym spoczywał obowiązek wykazania wyrejestrowania odbiornika RTV, a postępowanie administracyjne i sądowe przeprowadzono zgodnie z prawem, bez naruszenia prawa do obrony.

Zrzut awaryjny ścieków dokonany bez stosownego pozwolenia wodnoprawnego uprawnia organ do nałożenia opłaty podwyższonej. Posłużenie się przelewem burzowym do zrzutu ścieków musi być uzasadnione opadami atmosferycznymi, a nie awariami infrastruktury komunalnej.

W przypadku gdy oskarżony cierpi na schorzenia psychiatryczne, neurologiczne lub odwykowe, obrona obligatoryjna powinna być zapewniona aż do czasu wydania przez sąd postanowienia o jej nieobowiązkowości, nawet jeśli biegli stwierdzą brak podstaw do kwestionowania poczytalności oskarżonego.

Organ nadzoru budowlanego może nałożyć obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego jedynie w przypadku wykazania konkretnych i uzasadnionych wątpliwości dotyczących jakości robót budowlanych lub stanu technicznego obiektu, wymagających specjalistycznej wiedzy wykraczającej poza kompetencje pracowników tego organu.

Odpowiedzialność przewoźnika, o której mowa w art. 462 ust. 1 u.o.c. ma charakter obiektywny, co oznacza, że organ administracji publicznej nie ma obowiązku badania stopnia zawinienia lub szkodliwości czynu przewoźnika. Przepis art. 462 ust. 1 u.o.c. nie stanowi podstawy prawnej dla dokonywania oceny subiektywnego zachowania podmiotu sankcjonowanego, a jedynie do powiązania odpowiedzialności przewoźnika

Do przedawnienia wykonania decyzji ustalających zwrot nienależnie pobranych funduszy unijnych stosuje się przepisy unijne, w tym trzyletni okres przedawnienia z art. 3 rozporządzenia 2988/95, bez możliwości rozszerzenia tego terminu przez przepisy krajowe.

Dostawa pizzy P.G. przygotowywanej i sprzedawanej na wynos jest klasyfikowana jako usługi związane z wyżywieniem zgodnie z działem 56 PKWiU, co uzasadnia opodatkowanie stawką 8% VAT, mimo że proces dostawy obejmuje elementy charakterystyczne dla dostawy towaru.

Dla wydania wyroku łącznego sąd musi uwzględnić wszystkie istotne okoliczności sprawy, w tym zmiany w statusie orzeczonych kar, a brak takiego uwzględnienia stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Dozór kuratora w przypadku warunkowego zawieszenia kary jest obowiązkowy w odniesieniu do sprawcy, który popełnił przestępstwo z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkującej, niezależnie od późniejszych zmian okoliczności, takich jak śmierć pokrzywdzonej.

Brak możliwości uznania czynności prawnej dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli za bezskuteczną po upływie pięciu lat od daty tej czynności

Regulacje art. 100d ust. 1 pkt 1 ust. 3 i ust. 4 specustawy ukraińskiej nie dają podstaw do czasowego wyłączenia merytorycznej kontroli przez sądy administracyjne bezczynności lub przewlekłości organów w sprawach wskazanych w ust. 1. Wskazane regulacje wpływają jedynie na ocenę merytoryczną skarg w sprawach bezczynności lub przewlekłości, ale nie określają warunków jej dopuszczalności.