Obiekt budowlany, wzniesiony samowolnie bez pozwolenia, nie może być zalegalizowany, jeśli nie spełnia obowiązujących przepisów prawnych w czasie postępowania legalizacyjnego, nawet jeśli budowa odbyła się przed ich wprowadzeniem.

Administrator publiczny może nałożyć karę pieniężną na podmiot, który poprzez niezgodne z uchwałą krajobrazową umieszczenie urządzenia reklamowego, narusza przepisy tej uchwały, chyba że zaistniały szczególne przesłanki do odstąpienia od kary, co nie znajduje uzasadnienia w omawianym przypadku.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sąd administracyjny kontroluje formalną poprawność decyzji administracyjnych, bez możliwości ingerencji w fachowe aspekty medyczne orzeczeń komisji lekarskich, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

W przypadku regulacji uchwały krajobrazowej, która wprowadza obowiązek usunięcia legalnie wzniesionych tablic reklamowych bez mechanizmu kompensacyjnego, decyzja nakładająca karę pieniężną narusza zasady konstytucyjne i przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co skutkuje jej niezgodnością z prawem.

Nie można nałożyć kary pieniężnej na podmiot za umieszczenie tablic reklamowych, które zostały zainstalowane legalnie przed wejściem w życie uchwały krajobrazowej, jeśli nie wprowadzono mechanizmów kompensacyjnych zgodnie z zasadami konstytucyjnymi.

Urządzenia reklamowe trwale związane z gruntem, wymagają pozwolenia na budowę. Brak pozwolenia oraz nieprzedłożenie dokumentów legalizacyjnych w terminie uzasadnia nakaz rozbiórki zgodnie z art. 48 Prawa budowlanego.

Rozbudowa budynku, która zmienia jego parametry, takie jak kubatura czy powierzchnia zabudowy, jest traktowana na równi z budową i wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, nawet jeśli wykorzystuje elementy istniejącej budowli.

Przyczepa kempingowa, która została przystosowana do pełnienia innej funkcji niż transportowa i znajduje się na działce dłużej niż 120 dni, jest uznawana za tymczasowy obiekt budowlany według art. 3 pkt 5 prawa budowlanego, co obliguje do uzyskania pozwolenia na budowę; wszelkie niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uzasadniają nakaz rozbiórki takiego obiektu.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z rażącym naruszeniem prawa nie jest ograniczone upływem czasu, o ile nie zaistniały nieodwracalne skutki prawne, a zmiany legislacyjne wymagane wyrokiem TK nie zostały wdrożone.

Prawidłowe procedowanie w sprawach dotyczących stwierdzenia nabycia nieruchomości zajętych pod drogę publiczną z mocy prawa wymaga skrupulatnego zgromadzenia i oceny materiału dowodowego, w tym źródeł geodezyjnych, które jednoznacznie potwierdzają zajętość nieruchomości w określonym czasie, zwłaszcza gdy kwestie te nie zostały do końca wyjaśnione w postępowaniu przed organami administracyjnymi.

NSA stwierdził niekonstytucyjność uchwały krajobrazowej Gdańska w zakresie regulacji tablic reklamowych istniejących przed jej wejściem w życie, wymagając mechanizmów kompensacyjnych; uchylił decyzję o karze za naruszenie tych przepisów.

Szczególne przesłanki uzasadniające przyznanie świadczenia rentowego w trybie wyjątku muszą być wszechstronnie i obiektywnie ocenione, uwzględniając wszystkie aspekty stanu faktycznego, w tym układ okoliczności życiowych oraz status zdrowotny ubezpieczonego.

Brak uprawdopodobnienia przez podatnika przesłanek do zastosowania ulgi abolicyjnej oraz wykorzystanie statku w transporcie międzynarodowym uzasadnia odmowę ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy.

Obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości powstaje z dniem 1 stycznia kolejnego roku po zakończeniu budowy lub rozpoczęciu użytkowania budowli, która stanowi samodzielny przedmiot opodatkowania, nawet jeśli proces budowlany innej części inwestycji nie został ukończony.

Akt nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego nie zastępuje dokumentu potwierdzającego przygotowanie pedagogiczne w konkursie na dyrektora szkoły; kandydat musi przedłożyć odrębne dokumenty potwierdzające wymagane kwalifikacje pedagogiczne.

Decyzja Komendanta Straży Granicznej z 6 marca 2013 r. nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia jej pozostawienie w obrocie prawnym.

Zaliczenie z urzędu nadpłaty VAT na poczet zaległości podatkowych, zgodnie z art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej, ma charakter deklaratoryjny, a naruszenia przepisów postępowania nie stwierdzono.

Wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2024 r. (I GSK 2247/18) uchylił zaskarżony wyrok WSA i decyzję organu podatkowego, nakazując ich ponowne rozpatrzenie z uwzględnieniem wymogów art. 89 ustawy akcyzowej i art. 26 Dyrektywy Energetycznej.

Brak jednoznacznych dowodów świadomego udziału podatnika w oszustwie podatkowym stanowi podstawę uchylenia decyzji organu podatkowego. Organ nie może mechanicznie przypisywać uczestnictwa w karuzeli podatkowej alternatywnym schematom transakcyjnym.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego przez organ podatkowy nie skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jeżeli brak jest faktycznych czynności procesowych świadczących o celach dochodzenia.

Wszczęcie postępowania karno-skarbowego z dniem 26 listopada 2020 r. miało charakter instrumentalny, co doprowadziło do przedawnienia zobowiązań podatkowych V. sp. z o.o. za listopad 2016 r., skutkując uchyleniem decyzji organów skarbowych oraz umorzeniem postępowania.

Okoliczność uzyskania statusu zakładu podatkowego nie ma wpływu na obowiązki pracodawcy jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Pracodawca, wypłacając wynagrodzenie pracownikom oddelegowanym do pracy w Polsce, jest zobowiązany do pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od momentu, gdy wynagrodzenie to podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.

Przychody z realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych, uzyskanych jako świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie, zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są zaliczane do tego źródła przychodów, w ramach którego uzyskano to świadczenie.

Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje