Rażące naruszenie prawa w kontekście art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. występuje, gdy decyzja administracyjna, taka jak pozwolenie na budowę, jest wydana bez niezbędnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co stawia ją w oczywistej sprzeczności z zasadami ochrony środowiska.

Prawomocne postanowienie sądu cywilnego o przepadku pojazdu wiąże nie tylko w zakresie orzeczenia o przepadku na rzecz nowego właściciela, ale także co do ustalenia dotychczasowego właściciela pojazdu, co oznacza brak konieczności prowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego przez organy administracji.

Podjęcie i wykonywanie przewozu okazjonalnego na podstawie licencji na krajowy transport drogowy samochodem osobowym wiąże się z obowiązkiem zgłoszenia wszelkich zmian do licencji oraz wyposażenia kierowcy w wypis z licencji, bez względu na zgodność pojazdu z kryteriami konstrukcyjnymi.

Dla uznania obiektu budowlanego za tymczasowy, kluczowe jest dokonanie pełnych ustaleń faktycznych dotyczących jego przeznaczenia, konstrukcji, związania z gruntem oraz zgodności z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków są dla organów podatkowych wiążące i organy te nie mają kompetencji do ich zmiany w postępowaniu podatkowym; zmiana taka jest możliwa tylko w odpowiednim, odrębnym postępowaniu administracyjnym i wywiera skutki na przyszłość.

W sytuacji, w której mogą zaistnieć wątpliwości co do rzeczywistego źródła ogrzewania wynikające m.in. z faktu złożenia w krótkim odstępie czasu rozbieżnych deklaracji, organy prowadzące postępowanie wyjaśniające mają obowiązek ustalenia stanu sprawy, przeprowadzając wywiad środowiskowy.

Wzruszenie decyzji ostatecznej w wyniku wznowienia postępowania wymaga wykazania przez skarżącego istnienia jednej z przesłanek określonych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Należy przy tym odróżnić samo wznowienie postępowania od jego dalszego przebiegu, który służy ocenie, czy przesłanki wznowienia rzeczywiście wystąpiły i jaki mają wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Jeżeli podatnik w ciągu roku podatkowego nie ma obowiązku składania deklaracji miesięcznych na zaliczki w podatku dochodowym, to niezasadna jest odmowa zastosowania obniżonej stawki odsetek, o której mowa w art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej w sytuacji, gdy podatnik złoży w ustawowym terminie zeznanie roczne i wykaże w nim zaliczki na podatek dochodowy w prawidłowej wysokości.

Normatywna odpowiedzialność członka zarządu spółki obejmuje nie tylko zaległości podatkowe tej spółki, ale także inne należności wymienione w art. 107 § 2 Ordynacji podatkowej, w tym także odsetki za zwłokę oraz koszty postępowania egzekucyjnego.

Odsetki oraz inne wydatki związane ze skutkiem stwierdzenia nieważności umowy, jak również korekty dodatnich różnic kursowych - zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - nie są kosztem uzyskania przychodów podmiotu prowadzącego działalność bankową.