Innowacyjność produktowa wymagana do uzyskania wsparcia w ramach programów unijnych musi obejmować rzeczywistą nowość na rynku, a wprowadzenie produktu do sprzedaży bez znaczących innowacji może prowadzić do odmowy dofinansowania projektu.

Świadomość beneficjenta dotycząca nienależnego pobrania świadczeń ma kluczowe znaczenie dla ustalenia obowiązku ich zwrotu; w przypadku niepełnego pouczenia ze strony organów, pobranie środków niekoniecznie musi być uznane za nienależne.

Dla prawidłowego ustalenia istnienia obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia decydujące znaczenie ma świadomość osoby pobierającej świadczenie co do okoliczności wpływających na jego nienależność, w tym właściwe pouczenie o zasadach pobierania świadczeń z funduszu alimentacyjnego (art. 23 u.p.o.u.a.).

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze oznacza zgłoszenie w celu blokowania konkurenta, a nie w intencji uzyskania rzeczywistej ochrony prawnej, co stanowi podstawę do unieważnienia decyzji o udzieleniu prawa ochronnego.

Pomoc de minimis w rolnictwie może być przyznana w części nieprzekraczającej limitu 20,000 euro, a odmowa przyznania pomocy w całości, gdy łączna wnioskowana kwota przekracza ten limit, nie znajduje podstaw w przepisach rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013.

Wyrok sądu arbitrażowego, choć może być przedmiotem postępowania o uchylenie, nie jest objęty tajemnicą Prokuratorii Generalnej i podlega udostępnieniu jako informacja publiczna, ponieważ nie stanowi dokumentu stanowiącego podstawę czynności dokonanych przez Prokuratorię Generalną związanych z zastępstwem.

Wyroki trybunałów arbitrażowych, kończące postępowania, nie są dokumentami objętymi tajemnicą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej i nie podlegają ograniczeniom w dostępie jako informacje publiczne, nawet jeśli podjęto działania prawne o ich uchylenie.

Terminu rozpatrzenia skargi dotyczącej przetwarzania danych osobowych regulowanego przez RODO, należy szukać w art. 78 ust. 2 RODO, co ustanawia go jako szczególny termin w świetle art. 35 § 4 k.p.a., a jego przekroczenie może stanowić podstawę dla skargi o bezczynność.