Błędne doręczenie zawiadomienia o rozprawie skutkujące nieobecnością oskarżonego podczas postępowania narusza prawo do obrony i może być podstawą do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Art. 116 § 1 pkt 1 lit. a) Ordynacji podatkowej nie odsyła bezpośrednio do przepisów ustawy - Prawo upadłościowe. Stosowanie tej ustawy jest konieczne wyłącznie w celu ustalenia kluczowych okoliczności, takich jak stan niewypłacalności czy termin na złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości. W szczególności fakt, że spółka posiada tylko jednego wierzyciela, nie stanowi przeszkody do zgłoszenia wniosku

Warunki zabudowy dla instalacji odnawialnych źródeł energii, takich jak farmy fotowoltaiczne, nie podlegają wymogom określonym w art. 61 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co wynika jasno z art. 61 ust. 3 tej ustawy.

Regulamin uczelni nie może modyfikować ustawowych zasad przyznawania stypendium rektora, a decyzje organów uczelnianych powinny uwzględniać kryteria określone w ustawie o szkolnictwie wyższym, bez wprowadzania dodatkowych ograniczeń. Odmowa przyznania stypendium na podstawie niezgodnych z ustawą regulacji wewnętrznych narusza zasadę równego traktowania studentów.

Sam fakt posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę nie jest wystarczającą przesłanką do uznania, że nieruchomość jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Konieczne jest ustalenie, czy nieruchomość jest faktycznie wykorzystywana lub może być potencjalnie wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej.

Prawidłowe doręczenie wezwania na rozprawę jest kluczowe dla realizacji prawa do obrony, a zaniedbanie go stanowi rażące naruszenie przepisów procesu karnego, skutkujące możliwością wznowienia postępowania.

Dla przypisania sprawstwa typu kwalifikowanego przestępstwa zgodnie z art. 299 § 5 k.k. wymagana jest wykazana w opisie czynu wskazania na porozumienie co najmniej trzech osób, co stanowi warunek sine qua non dla zastosowania surowszej sankcji karnej.